The Mom Diaries

Wat deed ik vroeger met mijn tijd?

De auto rijdt weg en ik zwaai haar uit. Daar gaat mijn kleine meid. Weg voor een paar dagen. Ze gaat bij opa en oma logeren. Ik doe de deur dicht en loop naar de keuken. In alle rust en stilte begin ik aan het avondeten.

Ik kijk op de klok en constateer dat er nauwelijks vijf minuten verstreken zijn. Verdorie en ik mis haar nu al!

Wanneer het eten klaar is, ga ik buiten zitten. Ik neem er een tijdschrift en een blikje frisdrank bij. Mijn Lief moest nog naar een vergadering, dus ik heb het huis voor mij alleen. Even heerlijk genieten van alle me-time.

Op het einde van de avond constateer ik dat ik echt een waslijst aan taakjes heb afgewerkt. Ik begrijp zelf niet goed hoe ik dat gedaan heb. Maar al gauw begint het mij te dagen. Zonder peuter om voor te zorgen, heb ik plots alle tijd van de wereld.

Wat deed ik met mijn tijd voor ik een kindje had?

Een beetje verbaasd stel ik mezelf die vraag. Want in mijn herinnering had ik voor Amélie er was ook altijd tijd te kort. Ik had te weinig tijd om te lezen. Mijn avonden vlogen voorbij. Ik kon zelden een filmpje meepikken en afspreken met vrienden moest ik altijd doen met een agenda bij de hand. Spontane dates stonden nog minder op het programma dan nu en ik had het gevoel dat ik meer uren in een dag nodig had dan de voorziene vierentwintig!

Intussen is er een klein meisje in ons leven gekomen dat mijn aandacht vraagt. Maar het is routine geworden: we komen thuis, Amélie gaat spelen en ik maak het eten klaar. Daarna is er nog even tijd met elkaar, maar al gauw moet iemand in bad, moeten er verhaaltjes voorgelezen worden en is het bedtijd. Wanneer de routine rond is, is het al gauw negen uur. En dan ligt er nog huishoudelijk werk op mij te wachten

Wanneer mijn kleine meid dus eens een avondje het huis uit is, heb ik de tijd om allerlei taakjes zonder tussenkomst van een peuter te doen. Er vallen ook een heleboel taken weg. Alles wat met Amélie te maken heeft, hoef ik die avond niet te doen. Maar ik begrijp niet dat ik vroeger het idee had dat er tijd tekort was.

Pasta in de tuin

We passen ons wel aan

Een vriendin vertelde me ooit hoe ze tijdens haar zwangerschapsverlof wel eens het gevoel had dat ze tijd tekort kwam. En ze begreep niet hoe dat kon, aangezien ze voor haar zwangerschapsverlof evenveel deed en ook nog eens ging werken.

Mensen zijn flexibele wezens. We passen ons aan. Wat er van ons gevraagd wordt, dat krijgen we wel gedaan. Komt er meer ruimte in ons leven dan nemen we die graag weer in met andere dingen. Bezoekjes aan vrienden, engagementen of avondjes bankhangen. Verdwijnt die ruimte weer dan vervallen we terug in een routine die alles doet draaien.

Het is nooit eenvoudig om alle ballen in de lucht te houden als je op de toppen van je tenen loopt en alles net goed gepland krijgt. Maar het sterkt me wel om te merken dat we ooit het gevoel hadden dat er niets meer bij kon en ons kindje uiteindelijk toch naadloos in ons leven paste. Wie weet wat er dan allemaal op ons pad mag komen.

3 thoughts on “Wat deed ik vroeger met mijn tijd?

  1. Zo herkenbaar voor ooit, het gaat ook als vanzelf, of vanzelf, je bent niet voor niets 9 maan maanden in verwachting, om te wennen, en te binden… En ooit, gaat het op zichzelf staan, en komt die tijd ook weer terug, dat je minder hoeft, en elke fase is weer net even anders, je krijgt telkens langzaam iets meer tijd voor jezelf terug naarmate ze opgroeien. 😀

    X

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.