Al meer dan een half jaar is het hier vrij stil op mijn blog. De reden daarvoor haalde ik in het laatste artikel aan. Vorig jaar ging het steeds slechter met mij. De eerste signalen ving ik op toen ik na mijn vakantie al snel voelde dat ik weer nood had aan vakantie. Ik was amper twee weken aan het werk, maar het voelde als twee maanden. Toen ik in september een cursus van Profbloggers volgde, voelde ik hoe het allemaal mis aan het lopen was. Vertellen over mijn blog, mijn missie, … alles deed de tranen in mijn ogen prikken. Eerst geloofde ik dat het stress was, van het verkeer, van rijden in een stad, van de drukte op het werk.

De theorie van de stress was zeker niet verkeerd. Mijn stressniveau was ongehoord hoog. Het probleem was echter dat mijn stressniveau ongezond geworden was en ook niet meer daalde. Weekends waren niet genoeg meer om op te laden. Hoe vroeger ik in bed kroop, hoe vermoeider ik er weer uit kwam. In november trok ik aan de alarmbellen en zocht professionele hulp. Ik bleek niet ver van een burn-out te staan. Er werden maatregelen getroffen: minder werken, minder moeten, meer ruimte voor mezelf. Ik sloeg het pad naar genezing in.

Maar wat zorgde ervoor dat ik opnieuw op het randje van een burn-out stond?

Dat was natuurlijk de hamvraag die ik mezelf stelde. Meer dan tien jaar geleden had ik al eens op dat punt gestaan. Toen was het duidelijk voor mij waarom ik op dat punt stond. Wat mij was overkomen in mijn jeugd, mijn gezinssituatie, … Ik had een reden om op het randje van een burn-out te staan. Maar nu?

Welke reden had ik om me zo slecht te voelen? Ik heb een heerlijk Lief, een pracht van een dochter. We hebben ons eigen huis. Ik heb werk waar ik me goed bij voel en dat ik graag doe. Ik heb geweldige vrienden om me heen die om me geven. Dus nogmaals, welke reden had ik om me slecht te voelen?

Was ik teveel over mijn grenzen gegaan? Had ik ze niet voldoende aangegeven?

Ik zorg graag voor anderen. Het geeft zin aan mijn leven. Zorgen voor anderen geeft me het gevoel dat ik belangrijk ben, dat iemand me nodig heeft. Ergens in mijn systeem zit het geloof dat zorgen voor anderen de manier is om geliefd te zijn, om liefde te verdienen.

Terwijl ik zorg voor anderen, zorg ik echter niet voor mezelf. Ik geef geen grenzen aan. Ik zeg zelden dat het met mij niet goed gaat. Waarom zou ik praten over mijn problemen? Mijn problemen zijn niet belangrijk. Het is veel beter dat ik luister naar de problemen van andere mensen. Dan zullen zij mij graag zien en wordt dat slechte gevoel dat ik over mezelf heb opgelost.

Toen ik voor het eerst die analyse maakte, geloofde ik dat ik gewoon te ver over mijn grenzen was gegaan. Tot iemand bij mijn verhaal uitriep: “Maar Saar, jij geeft je grenzen toch al goed aan?”

Bullshit, was mijn idee en ik besteedde verder niet veel aandacht aan de opmerking. Maar ze bleef wel in mijn hoofd hangen. De woorden kwam te pas en te onpas naar boven. Ik observeerde mezelf en besefte: het is waar! Ik geef mijn grenzen vrij goed aan … als ik ze zelf aanvoel!

Ik heb geen verbinding met die innerlijke stem

Als ik mijn grenzen aanvoel, dan geef ik ze vrij goed aan. Daar komt de aap uit de mouw.

Wat ik verloren ben, is de verbinding met mijn innerlijke stem. Dat stemmetje dat je vertelt wanneer het genoeg is geweest. Dat stemmetje dat je vertelt dat je goed bezig bent. Dat stemmetje dat aangeeft wat je nu echt nodig hebt. Dat stemmetje dat recht uit je ziel komt.

Ik ben heel goed in rationeel denken. Daar ben ik zelfs een expert in. Ik ben ook een vat vol emoties, steeds meer kan ik die voelen en doorleven. Maar luisteren naar die innerlijke stem, naar mijn intuïtie, echt verbinding maken met mezelf dat ben ik de afgelopen jaren verleerd.

Waarom luisteren naar je innerlijke stem zo belangrijk is

Mijn eigen persoonlijke verhaal maakt het al duidelijk. Luisteren naar je innerlijke stem kan voorkomen dat je net als ik op de sukkel gaat met je mentale gezondheid. Maar er zijn ook andere redenen waarom ik het zo belangrijk vind om terug te leren luisteren naar mijn innerlijke stem.

Weten wat je wilt

De wereld bestaat uit een heleboel verplichtingen. We moeten werken om geld te verdienen. Men verwacht van ons dat we kinderen hebben, een huis en een rijk sociaal leven. Tijdens het ‘moeten’, is het fijn om te weten wat je zelf ‘wilt’.

Vroeger wist ik heel goed wat ik wou: schrijven. Nu stel ik dat in vraag. Elke. Dag. Het zorgt ervoor dat ik me een beetje losgeslagen voel. Een eenzaam, dobberend bootje in een heel grote oceaan, zonder doel.

Maar eigenlijk weten we meestal wel wat we willen. Diep vanbinnen weten we het. Het is alleen een kwestie van meer naar jezelf te leren luisteren en minder naar al die verplichtingen.

Creatief leven

Schrijven, tekenen, content maken, … Het lukt mij niet als ik niet de verbinding voel met mijn innerlijke stem. Ik hoor mijn hart niet meer en dan vloeit de creativiteit ook niet meer.

Als ik kijk naar bloggers die ik bewonder dan hebben ze allemaal één ding gemeen. Ze worden duidelijk blij van wat ze doen. Hun verhalen gaan over wat ze leuk vinden. Ze volgen duidelijk hun hart.

Als je creativiteit wilt laten stromen, dan is het belangrijk om naar je innerlijke stem te luisteren. De connectie met je hart is je beste inspirator.

Sterker in je schoenen

Luister je naar je innerlijke stem dan weet je veel beter wat je wilt. En dat zorgt er dan weer voor dat je sterker in je schoenen staat.

Ik geloof namelijk dat als we echt ons hart volgen, we daar ook volledig voor zullen gaan. Dus geef je niet alleen duidelijker grenzen aan, maar weet je ook beter welke kant je op wilt. Wanneer dat echt duidelijk is, ga je daar voor met je hele hart.

Waarom ik veel meer mijn hart moet volgen, is me intussen vrij duidelijk. Het zal me helpen om me weer een pak beter in mijn vel te voelen (en ook weer meer te schrijven). Hoe ik de verbinding met mezelf weer aanga, is een les die ik de komende maanden zal leren.

luisteren naar je innerlijke stem pinterest

2 Replies to “Waarom luisteren naar je innerlijke stem zo belangrijk is”

  1. Fijn om weer wat van je te horen, alleen jammer te horen dat het niet zo goed ging. <3 Knuffel voor jou en ik hoop dat je er met de hulp uitkomt. Je innerlijke stem en eigen gevoel volgen is inderdaad erg belangrijk .

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.