Persoonlijk

Waarom de dagboekjes even ‘on hold’ staan

Ergens in april stopte de stortvloed aan woorden die ik neerpende op Galabria. Ik was even klaar met alles en moest me bezinnen over wat belangrijk is in mijn leven en waar ik meer aandacht aan wilde besteden. Stoppen met schrijven was geen beslissing die ik onbezonnen nam. Ik had een plan.

Lees ook: waarom ik een maandje pauze nam

Als het moet … dan hoeft het voor mij niet meer

In de weken daarvoor was het me steeds duidelijker geworden dat de dagboekjes die ik hier wekelijks schreef me geen plezier meer schonken. Ik schreef nog vooral voor jullie. Er waren mensen die me vroegen of ik dan over het feestje waar we samen waren zou schrijven in mijn dagboekje. Ik hoorde hoe mensen herkenning vonden in mijn verhalen. Er werd met verteld dat men uitkeek naar dat leesmomentje op zondagavond. Maar voor mezelf zat er geen plezier meer in. Ik deed nog een poging om deze rubriek wat leven in te blazen. Elke dag een klein stukje tikken, was nu toch zoveel niet? Maar ik had het gevoel dat ik in herhaling viel, dat de sleur erin kroop en dat dat te lezen was tussen de lijnen door.

Tijdens mijn bezinningsmaand had ik talloze ideeën om artikels te schrijven. Ik schreef ze allemaal op een lijstje dat ik daarna links liet liggen. Want als ik terug zou beginnen met schrijven, wat wilde ik dan bereiken? Waar wilde ik de nadruk op leggen?

Ik ken bloggers met grootse plannen waar een strategie achter zit. Ik ken bloggers die ook maar wat doen – net als ik – en prachtige resultaten neerzetten. Ik lees vooral die laatste blogs graag en de graad van succes die ik zie bij die bloggers heeft – in mijn ogen – niet altijd te maken met de strategieën of plannen die ze hebben. Veel meer gaat het over de manier waarop ze schrijven. Het enthousiasme dat van het scherm spat. En … de authenticiteit van hun verhalen.

Mijn authenticiteit kan ik niet bewaren als ik elke week mezelf weer naar mijn laptop moet slepen. Als ik elke week opnieuw een dagboekje moet schrijven. Het werkt niet en zal nooit werken voor mij. Ik ben geen blogger die succes haalt uit strakke planningen en hard werken omdat dat moet. Daarom besloot ik om geen dagboekjes meer te schrijven als ik daar geen zin in heb. Als ik geen zin heb, dan komt er gewoon geen artikel online op zondag.

Helemaal geen persoonlijke verhalen meer?

Er was één ding dat me bij de vraag naar mijn dagboekjes wel raakte en me zin gaf om verder te gaan met schrijven over dagelijkse dingen: dat er mensen waren die herkenning vonden in mijn verhalen. Het leven is geen rozengeur en maneschijn. Het moederschap loopt niet over een roze wolk (maar wel in alle kleuren dus). Sommige anekdotes zijn te leuk om niet te vertellen. Sommige kleine verhalen wil ik hier wel een plaats geven. Daarom stop ik niet met het vertellen van persoonlijke verhalen. Die zal je sowieso in al mijn artikelen blijven terug vinden. De persoonlijke verhalen zullen echter niet meer in de bekende vorm van dagboekjes verschijnen. Een echte regelmaat zal je er misschien ook niet meer in vinden. Maar hé, that’s me!

Ik neem dus voor onbepaalde tijd afscheid van mijn dagboekjes, maar zal jullie blijven verblijden met verhalen vol herkenning.

Waar zou jij wel graag eens over lezen op Galabria?

6 thoughts on “Waarom de dagboekjes even ‘on hold’ staan

  1. Heel eerlijk? Ik las jouw dagboekjes wel, er zijn er meer die dat doen, net zoals, dag noem de maand, en hallo nieuwe maand, bla… ik heb daar niet zoveel mee… alles wat ik leuk vind om te bloggen en te laten zien staat er dan wel, en zo nu en dan komt er van alles naar boven wat nog geen plaatsje heeft, in geen enkele categorie valt die ik hanteer? En dus een van allessie komt er dan of een enorme dit heb ik ook nog gehaakt of gedaan tussen alles door, hahahaha

    Wat je zegt, blijf lekker dicht bij jezelf, de mooiste momenten en meest lachenwekkende momentjes ga je toch wel vertellen, maar het moet spontaan gebeuren…. wat een moetje wordt is niet leuk meer.

    Kortom… doe je ding, het komt zoals het komt. En wat ik dan graag zou willen lezen? Geen idee… wat je allemaal uit spookt en mooie foto’s bij hebt, zoals nu mijn fietstocht in 3 delen met humor en heeeeeeel veel foto;s waardoor het een trilogie is geworden ik kan het niet meer bij benen in elk geval voor mijzelf en wat ik allemaal nog heb staan aan foto’s alleen al en automatisch een verhaal te vertellen heb.

    Dat werkt voor mij het beste… vind je eigen vorm lieverd.. wat NU in het NU, met jouw kindje en gezin het beste werkt…

    X

    1. Wat jij doet met foto’s is geweldig, maar dat is helemaal mijn ding niet. Foto’s maken is al een heel gedoe. Ik gebruik bijna altijd mijn telefoon daarvoor en dat zijn eigenlijk niet zo’n goede foto’s. Dus verhalen met foto’s, nee, die zal je hier zelden terug vinden. Ik schreef vroeger wel eens sporadisch een plog, maar het ligt met toch niet.

      Je hebt wel gelijk dat wat je echt wilt vertellen, dat je dat toch gaat vertellen. Dat klopt. En dus doe ik het maar lekker zo 😛 Op mijn manier, zoals Sinatra zo mooi zingt 😉

  2. Herkenbaar! Het is leuk om te lezen vind ik, maar bij het schrijven heb ik ook altijd het gevoel dat ik altijd hetzelfde vertel :-). En dat wordt je soms beu hè! Ik deel ze ook nog als ik er zin en tijd voor heb en anders schrijf ik over andere dingen. Zo blijft het leuk.

    1. Ik merkt al dat jij ze ook maar sporadisch meer schrijft. Het is leuk voor momenten dat je niet veel inspiratie hebt, maar uiteindelijk begint het toch een beetje te vervelen hè. Heil aan hen die het jaren volhouden. Niets voor ons 😉

      Ik vind je andere blogs misschien zelfs wel nog leuker om te lezen. Want je schrijft ook heel persoonlijk zodat jouw verhaal er toch altijd uit komt 🙂

  3. Wat een mooi en eerlijk stuk! Ik herken wat je zegt. Waarschijnlijk heb je mij ook een lange tijd gemist. Ik was letterlijk de draad even kwijt en daarnaast startte ik ook mijn eigen onderneming. Hierdoor was er geen tijd om nog bezig te zijn met gewoon bloggen.
    Inmiddels ben ik weer wat actiever op mijn blog geworden en weet ik weer wat ik wil delen. Het is soms goed om even afstand te nemen, zodat alles weer even op zijn plaats komt. Ik schrijf ook geen dagboekjes of iets dergelijks meer bijvoorbeeld. Ik vertel nu meer over mijn avontuur als ondernemer en andere persoonlijke dingen. Ik ben in elk geval blij te lezen dat je niet stopt met bloggen.

    1. Jouw onderneming ligt ook niet bij je blog en dus is het logisch dat je even weg was. Maar het is wel leuk om op je eigen stekje te kunnen blijven schrijven over die dingen die jou bezig houden hè.
      Leuk om weer eens een reactie van je te lezen hier, trouwens 🙂 Ik wist niet dat je nog lekker meelas 🙂

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.