Heartful Home

Verkiezingsdag, hoe wij het beleefden

De dag na de verkiezingen staan we op met een kater. Niet omdat we teveel gedronken hebben, maar omdat de uitslag behoorlijk is tegengevallen (en dat is nog zacht uitgedrukt).

Vandaag kreeg ik regelmatig de vraag hoe je dat beleeft, verkiezingen, wanneer je er zelf midden in zit. Zelf stond ik niet op de lijst, maar mijn Lief wel. En als supporter beleef je zoiets ook wel heel intensief. Dus ja, hoe beleefden wij verkiezingsdag?

politiek

De ochtendstond heeft goud in de mond

Ook op zondagochtend liep de wekker hier gewoon om 6u30 af. Amélie moest naar de zwemles. Mijn Lief had het op zich genomen om een aantal mensen, die geen vervoer hadden of slecht te been zijn, naar het stemlokaal te brengen.

Na het ontbijt namen we afscheid van elkaar. We zouden elkaar later die ochtend terug zien. Hij vertrok een kwartiertje vroeger dan mij om op plaats van de afspraak te zijn. Amélie en ik trokken richting zwembad om ons ferm te amuseren in het water.

Kleur bekennen

Pas rond tien uur kon ik me in de richting van het stemlokaal begeven. Ik was na de zwemles eerst nog langs huis gegaan om mijn fiets daar te zetten en Amélie’s wandelwagen op te halen. Te voet gingen we zo naar de lagere school in ons dorp dat was omgetoverd tot stemlokaal.

Onderweg kwamen we mijn Lief tegen, want die stond op het dorpsplein tegenover de school op ons te wachten. De chiromeisjes hadden daar namelijk een stemcafé ingericht. Na de ‘bolletjeskermis’ kon je daar terecht voor een hapje en een drankje. Ideaal, aangezien je best wat bekende gezichten tegen komt als je gaat stemmen. De goede toon werd meteen gezet.

Amélie bleef bij papa, terwijl ik in de rij ging aanschuiven. Ik had niet echt een goed moment gekozen om te gaan stemmen. Nadat ik twee formulieren vol had gekleurd, vervoegde ik me bij de mensen op het dorpsplein waar er werd bijgekletst en nagepraat.

Nagelbijten

In onze stad wordt er nog op de oude wijze gestemd, met rood potlood en papier. Om één uur sloten de stembureau’s dus. Intussen werd er lekker gegeten, alvast goed gedronken en begon de spanning stilaan te stijgen.

Tussen één en drie was mijn Lief ontzettend zenuwachtig. Hij kon niet inschatten wat er aan het gebeuren was. In die tijd organiseerden de meeste bureau’s zich om aan de stemming te beginnen. In sommige bureau’s werd toen ook al aan de telling begonnen. Maar de eerste resultaten, en dat ging dan over één bus, begonnen pas na drie uur bekend te raken.

Op de voet de telling volgen

Voor mij en Amélie gebeurde er na twee uur niet zoveel. Mijn zusje was nog even bij ons thuis samen met haar vriend. Wanneer zij weg waren, heb ik een paar huishoudelijke taken gedaan.

Ondertussen ging mijn Lief van het ene bureau naar het andere. Elke partij heeft het recht om in elk bureau een getuige te laten toezien bij het tellen. Die getuigen speelden aan mijn Lief door wat de voorlopige resultaten waren, die hij dan aan het ‘hoofdkwartier’ bezorgde. Het is iets uit vervlogen tijden en helpt om in de periode dat er nog geen volledige bureau’s geteld zijn, op de hoogte te blijven van wat er gebeurt.

Na vijf uur ging ik samen met Amélie naar het ‘hoofdkwartier’ om samen met de kandidaten en de achterban de resultaten te volgen. Toen ik aankwam, was de uitslag al vrij duidelijk, al waren er toen nog maar twee bureau’s officieel volledig geteld.

Het zit er op, de resultaten

Met deze uitslag heerste er natuurlijk een bedrukte sfeer. Zoveel mensen hadden zo hard hun best gedaan de afgelopen maanden. Maar hard werken loont niet altijd, dat toonde het resultaat van deze verkiezing wel weer.

Er is niemand die begreep waar deze resultaten vandaan komen. In heel Vlaanderen heerst ook ongeveer dezelfde tendens. Mensen zijn politiek duidelijk meer dan moe. Maar ik ben geen kenner en blijf vooral met heel veel vraagtekens zitten.

De figuurlijke slag van de hamer

De volgende dag zou weer een werkdag zijn, dus ging ik met Amélie op tijd naar huis. Toen ik rond negen uur probeerde wat te lezen, viel ik bijna in slaap in de zetel. De afgelopen maanden begonnen hun tol te eisen.

Ook voor mijn Lief kwam de figuurlijke slag van de hamer. Teleurstelling en onmacht overheersten. Wat de toekomst zal brengen op politiek vlak wordt vanavond deels beslist. Er valt binnen zijn partij niet veel te verdelen. Toch blijven we met hoop vooruit kijken in de toekomst.

Verkiezingsdag was niet echt een succes te noemen. Maar we zijn niet verslagen. Er wordt geanalyseerd. Lessen zullen getrokken worden en dan gaan we weer vooruit. Want als je op de bodem van de put zit, kan je enkel nog naar boven.

2 thoughts on “Verkiezingsdag, hoe wij het beleefden

  1. Bijzonder blijft dat toch, als de uitslagen compleet anders uitvallen dan wat het volk hardop zegt… Je denkt het gaat goed, maar volgens mij, zij die net dat anders stemmen gaan, worden niet gehoord of houden zich stil…. Dat is mijn ervaring ondertussen… de arbeider in ons geval zie je en hoor je voluit op tv in verkiezingstijd, maar de rijken zullen we maar zeggen, zie je niet eens….

    x

    1. Oh, maar hier hoor je evenzeer de ‘rijke’ als de ‘arbeider’. Alleen lijken mensen politiek moe te zijn en stemmen ze vaak uit protest op extremen.

      Ik weet het niet. Het was alvast een teleurstelling na al het harde werk.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.