Persoonlijk

Lief Dagboek #74 | genieten van de lente

Mijn leven als werkende mama is niet meteen glitter en glamour. In deze reeks bied ik jullie toch graag een eerlijk inkijkje in mijn leven. De moeilijkheden die ik tegen kom wanneer ik alle ballen in de lucht probeer te houden zijn vast herkenbaar. Ook hoop ik jullie met mijn uitdagingen en oplossingen te inspireren. Dit was onze week waarin er heel wat afspraken op de agenda stonden en we genoten van de lente.

Behind the scènes

Maandag

Ik ben blij wanneer Amélie vrolijk de opvang binnen stapt. De afgelopen twee weken waren er namelijk vaak traantjes en woedebuien bij. Amélie is namelijk alweer van opvang moeten veranderen.

De eerste opvang waar Amélie ging, besloot namelijk dat ze zouden verhuizen. Maar die verhuis betekende voor ons een hele ommetoer. Daarom zochten we voor haar een andere opvang waar ze heen kon gaan na de verhuis. Maar begin augustus besliste diezelfde opvang dat ze zouden ophouden te bestaan. Wij hadden het plekje vanaf maart al gereserveerd en stonden plots voor het onvermijdelijke feit dat we vanaf eind augustus tot maart geen opvang meer hadden.

Amélie speelt dokter

Gelukkig kon Amélie terecht bij kennissen van ons, die een zelfstandige kinderopvang hebben, zodat we die maanden tenminste op een aangename manier konden overbruggen. Midden maart moest ze daar dus weer afscheid nemen om naar de nieuwe opvang te gaan waar ze al was ingeschreven. Het is een beslissing waar we heel lang over getwijfeld hebben, maar omdat we het plaatsje al gereserveerd hadden, hebben we de overstap toch maar weer gemaakt. Vandaag verliep de eerste keer dus zonder tranen of woedebui. Amélie zwaaide me vrolijk gedag voor ze ging spelen met de poppen. Zo kan het dus ook!

Dinsdag

We hebben besloten om het terras opnieuw aan te leggen. In de winter hebben onze twee honden onder de tuintafel, die gewoon in het gras staat, een hol gegraven. Het irriteerde me vorig jaar al dat we niet echt op effen grond konden zitten. Dit jaar drong ik bij mijn Lief toch aan om eens te investeren in dat terras.

Eerst hebben we even overwogen om recuperatiemateriaal te gebruiken om het terras aan te leggen. We besloten uiteindelijk om op zoek te gaan naar nieuwe terrastegels. Vandaag zijn we dus bij het West-Vlaams Tegelhuis gaan kijken naar tegels. Drie opties staan nog op ons lijstje. Nu is het weer een kwestie van kiezen!

terrastegels

Woensdag

Geen spannende dingen op onze planning vandaag. Het is een gewone werkdag waarna ik Amélie ga ophalen in de opvang. Eenmaal thuis vraagt ze meteen melk en Pieter Konijn. We zijn geen grote voorstanders van televisie kijken, maar denken terug aan onze jeugd. Ik keek ook televisie als ik thuis kwam na school. Maar op vakantiedagen en in het weekend vond je mij veelal buiten. Mijn Lief is ook zo. Waarom zouden we ons meisje dan verbieden om televisie te kijken. Het verhaal van Pieter Konijn is eigenlijk wel leuk en ze heeft er al veel nieuwe woordjes door geleerd. Amélie krijgt dus melk en Pieter Konijn. Maar zodra ik naar buiten ga om afval in het compostvat te gooien, komt ze achter me aan om naar de kippen te kijken. Want echte dieren zijn nog steeds vele malen leuker dan diegene die ze op de televisie ziet!

Donderdag

Vanavond staat een controle bij Kind en Gezin op het programma. We hebben pas om kwart voor acht een afspraak, wat behoorlijk laat is. Normaal gaat Amélie rond acht uur al naar bed. Maar omdat alle afspraken in deze periode zo laat vallen, heb ik besloten om toch maar dit plekje te nemen.

Amélie lijkt geen probleem te hebben met het late uur. Ze leeft zich uit met het speelgoed in de wachtkamer. Jammer genoeg loopt de afspraak ook meer dan een half uur uit, waardoor we pas om half negen aan de beurt zijn. Amélie toont vol trots alle lichaamsdelen van de pop. Ze bouwt een toren van drie blokjes om daarna teleur gesteld te zijn dat er niet meer blokjes zijn. Ook vertelt ze vlotjes alles wat op de prentjes van het prentenboekje staat. En wanneer ze ‘gieter’ niet kent, zegt ze gewoon dat het ‘water’ is. Ze scoort al haar punten en deze mama gaat met een trots gevoel naar huis. Wat groeit ze goed, mijn kleine meid!

Vrijdag

Na mijn wekelijkse verplichting voor de Buurderij staat er eigenlijk niets op onze planning. En dat vind ik helemaal niet erg! We ploffen in de zetel met een kannetje thee en een boek. Meer hebben we echt niet nodig om onze week af te sluiten!

roman John Boyne ladder naar de hemel

Zaterdag

Mijn Lief gaat met Amélie naar het peuterturnen zodat ik kan poetsen. Enfin, dat was het plan, want ik sta net met de stofzuiger in mijn handen als een vriend van ons aanbelt. Hij moest de strijk gaan afzetten in het chiroheem (waar ze een strijkactie hielden om geld voor hun werking in te zamelen) en kwam even langs met zijn zoontje. Amélie was natuurlijk niet thuis, dus besloten ze om even te wachten, maar na anderhalf uur was mijn Lief met Amélie nog niet thuis. Net toen ze vertrokken, kwam hij aangestrand.

In alle haast maakte ik mijn poetswerk nog af en stond het eten op tijd op tafel. Dat was trouwens op tijd voor mijn eigen planning. Ik zat net nog even in het zonnetje de laatste bladzijden van mijn roman te lezen toen de buurtjes kwamen binnen vallen. Op sommige dagen lijkt het bij ons de zoete inval. Wat ik super gezellig vind!

Uiteindelijk verdween ik rond tweeën richting Oost-Vlaanderen waar ik opnieuw een afspraak had met de spirituele groep voor een inwijding. Het was heerlijk om zo snel weer omringt te zijn met warmte en mensen met dezelfde ideeën. Dat maakte ook dat ik pas na tien uur ’s avonds weer richting huis vertrok. Soms is het zo gezellig dat ik niet meer weg raak!

Zondag

Naar goede gewoonte hadden we afgesproken met de buurtjes voor onze zondagse wandeling. Team Happy Feet is dan wel niet ingeschreven voor de Dodentocht, maar de nieuwe doelstelling is de Nacht van Vlaanderen: zelfde concept, andere locatie. Ze zullen in juni dus 100 km wandelen in 24 uur, startend op vrijdagavond.

uitzicht over de velden

Maar omdat wij gisteren pas rond middernacht in ons bedje lagen, slaagden we erin om ons deze morgen grandioos te overslapen. Vijf minuten voor onze buurtjes voor de deur stonden, werden wij wakker. Een uur later dan gepland vertrokken we dan maar richting Staden. Terwijl Team Happy Feet de 25 km voor haar rekening nam, wandelde ik samen met Amélie 13 km. Mijn vriendin was ziek, dus vandaag ging ik de uitdaging alleen aan. Het zonnetje was van de partij en de wandeling was prachtig.

Count your blessings

Heel vaak focussen we op alles wat mis gaat in ons leven. We onthouden de negatieve dingen, terwijl het net belangrijk is om je te concentreren op wat goed gaat. De juiste mindset kan een heel verschil maken wanneer het leven uitdagingen op ons afvuurt. Beoefen daarom dankbaarheid. Voor deze dingen was ik afgelopen week dankbaar:

♥ lieve vrienden die zomaar komen binnen springen
♥ warme mensen om me heen
♥ kunnen genieten van een geweldige roman
♥ mijn zetel na een lange dag
♥ lieve Luna die altijd blij is om je te zien
♥ snoozen, en intussen samen met Amélie knuffelen in bed
♥ met mijn Lief genieten van een rustige avond
♥ goede punten voor Amélie bij Kind en Gezin
♥ de zon die afgelopen weekend ons deed verlangen naar meer

Deze week

Gelezen…  ik las Harteloos van Marissa Meyer uit en begon aan de nieuwe roman van John Boyne die ik in proefdruk heb gekregen.

Geluisterd…

Geschreven…

Een buddyread met Helena voor de Hebban Literatuur Club!

Originele manieren om iemand te bedanken.

2 thoughts on “Lief Dagboek #74 | genieten van de lente

    1. Klopt, het komt pas uit op 8 april. Ik heb van de uitgeverij een proefdruk gekregen om te recenseren en dan ook met de Hebban Literatuurclub een artikel rond te schrijven. Vandaar dat ik het dus al heb kunnen lezen 🙂

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.