Persoonlijk

Lief Dagboek #71 | waterpokken en een beetje genieten van de zon

Mijn leven als werkende mama is niet meteen glitter en glamour. In deze reeks bied ik jullie toch graag een eerlijk inkijkje in mijn leven. De moeilijkheden die ik tegen kom wanneer ik alle ballen in de lucht probeer te houden zijn vast herkenbaar. Ook hoop ik jullie met mijn uitdagingen en oplossingen te inspireren. Dit was onze week waar waterpokken onze planning in de war gooiden, maar we toch konden genieten van zon, veel zon!

Behind the scènes

Maandag

Wanneer ik naar het werk vertrek, kleurt de hemel al een beetje lichter blauw dan de voorgaande dagen. Ga ik naar huis dan is het zelfs nog helemaal licht. Ik voel hoe de dagen steeds langer worden en het licht langzaam terug keert. Dat stemt me vrolijk.

Amélie kijkt televisie Pieter Konijn

Vandaag doe ik iets waarvan ik had gezworen dat ik het nooit zou doen. Ik zet Amélie in haar stoel voor de televisie met iets te eten. Mijn Lief is in Brussel en ik wil vanavond een paar achterstallige zaken op punt krijgen. Amélie is er alvast niet kwaad om. Ze kwettert vrolijk over Pieter Konijn, de vos en de poes. Vooral over die laatste hoor ik veel. Ze imiteert ‘miauw’ echt super schattig!

Dinsdag

De lente zit duidelijk in de lucht. Vandaag laat de zon zich goed zien. Haar stralen geven steeds meer warmte. Ik geniet ervan tijdens een wandeling onder lunchtijd.

Vandaag worstel ik ook met teksten. Ik probeer al een paar dagen een artikel af te krijgen, maar slaag er niet in om de woorden te vinden. Wat een vreselijk gevoel is dat. Toch ga ik elke avond koppig achter mijn computer zitten om weer een poging te wagen. Met kleine babystapjes ga ik vooruit. Maar vooruitgang is er zeker wel!

zonsondergang als ik naar huis fiets

Woensdag

Het is heerlijk weer. Ik geniet van de zon tijdens de lunchpauze en op weg naar huis. De dagen beginnen duidelijk langer te worden. Amélie heeft ook veel meer zin om buiten te zijn. Ze loopt weg wanneer ik haar vraag om naar binnen te komen. De weg naar het speelplein zit nog steeds in haar kleine hoofdje. Je hoeft haar niet te vertellen waar de glijbaan staat. Maar ook van een bezoekje aan de kippen wordt ze vrolijk. Het is heerlijk om haar de wereld te zien ontdekken!

zon schijnt door de bomen

Donderdag

Soms slaat de twijfel toe. Ben ik wel goed bezig? Werk ik niet teveel? Hoelang zal ik dit volhouden? Is dit nog wel voor mijn plezier of doe ik het met de verkeerde bedoelingen? Als ik besluit om te schrijven en ideeën uit te werken dan vraag me af of ik niet beter zou ontspannen. Lig ik in de zetel met een boek dan voel ik me schuldig omdat ik niets gedaan heb.

Een lesje in zelfliefde en zelfzorg? Dat krijg ik zeker op deze Valentijnsdag. Daarom ga ik eens vroeger in bed dan andere dagen. En dat was dringend nodig.

Amélie speelt keukentje

Vrijdag

De kop is eraf. Mijn eerste bijeenkomst als buurderij verantwoordelijke was vandaag. Het was spannend en een beetje wennen om aan de andere kant te staan, maar het was ook plezant en leerrijk. Ik heb het gevoel dat ik dit project wat kan brengen, maar ook dat dit project mij heel wat zal leren. Met volle goesting er tegenaan dus!

Minder fijn was het berichtje dat ik kreeg vlak voor ik naar de bijeenkomst zou gaan: Amélie had overal blaasjes en had hoge koorts. Waterpokken? Maar die had ze toch al gehad? Bij thuiskomst merkte ik meteen hoe moeilijk mijn meisje het had. Veel huilen en weinig tegenwerking. Zo kennen we Amélie echt niet. Ik heb haar maar meteen onder de wol gestoken om te genieten van een goede nachtrust.

Zaterdag

De nachtrust heeft echter niet echt geholpen. De koorts is nog steeds hoog. Amélie lijkt wel een lappenpopje. Voor een meisje waar anders zoveel pit in zit, is dat wel heel gek. We hadden met z’n tweeën medelijden met haar. Een bezoekje aan de dokter verklaarde waarom ze het zo moeilijk had: ze heeft inderdaad de waterpokken, maar haar verkoudheid is intussen ook een bronchitis geworden. Blijkbaar was het een paar weken geleden een virale infectie die lijkt op waterpokken. Deze keer zijn de pokken er dus echt!

klein meisje slaapt op mama

Amélie slaapt dus veel, maar vooral op mama en papa. We proberen wel wat te doen in en rond het huis, al is het in kleine stukjes. Sommige dingen schieten er dan weer helemaal in. Morgen is er weer een dag…

Zondag

Het leven met een ziek meisje is een pak moeilijker dan anders. Amélie is zelden zo ziek als ze nu is, dus het is heel erg aanpassen voor ons. Ten eerste had ik het plan om zondagochtend te gaan wandelen. Dat plan valt natuurlijk in het water. En net op het moment dat papa er niet is, wil Amélie pannenkoeken. Dat worden dus wafels… Ten tweede heb ik gisteren helemaal niet gedaan in het huishouden wat ik wilde doen. Dat is een bummer voor vandaag, want daardoor kan ik niet werken aan mijn blog, of aan andere teksten die ik rond wilde krijgen.

waffels bakken

Wel kunnen we even op bezoek bij onze buren, die ons uitgenodigd hebben voor koffie en cake. Dat zorgt even voor de nodige afleiding. Verder probeer ik zo goed en zo kwaad mogelijk de nodige dingen rond te krijgen.

Count your blessings

Heel vaak focussen we op alles wat mis gaat in ons leven. We onthouden de negatieve dingen, terwijl het net belangrijk is om je te concentreren op wat goed gaat. De juiste mindset kan een heel verschil maken wanneer het leven uitdagingen op ons afvuurt. Beoefen daarom dankbaarheid. Voor deze dingen was ik afgelopen week dankbaar:

♥ voor hulp en steun als het even niet meer gaat
♥ het zonnetje
♥ verkwikkende wandelingen
♥ een creatieve flow
♥ met de fiets naar het werk in prachtig lenteweer
♥ mooie reminders en quotes
♥ fijne momenten met vrienden
♥ lekker uitslapen
♥ vrolijk zingende vogeltjes
♥ Koffie met cake
♥ wafels bakken
♥ de goesting terug vinden en verliefd worden, elke keer weer opnieuw!

Deze week

Gelezen…  Ik las lekker verder in ‘Zomervacht‘ van Jaap Robben. Het is fijn om dit boek zo kort na zijn debuutroman te lezen. Zo zie je gewoon hoe hij gegroeid is als schrijver.

Gekeken… Now You See Me 2, over de vier illusionisten die een beetje Robin Hood lijken te spelen. Het eerste deel was beter, maar toch genoten we ook van deze film.

Geluisterd…

Geschreven…

Twee nieuwe posts in de reeks rond zelfliefde: een eerste rond het belang van rustmomenten inplannen (ik ga er nu weer een paar inplannen) en een tweede rond grip krijgen op je gedachten.

Intussen heb ik ook een aantal opzetjes geschreven voor de Hebban Literatuurclub en werden de eerste teksten voor de Buurderij geschreven.

4 thoughts on “Lief Dagboek #71 | waterpokken en een beetje genieten van de zon

  1. Ik herken mezelf en mijn gezinnetje zeer vaak in jouw dagboekje. Komt wss ook doordat liena rond zelfde datum geboren is in ziekenhuis in Izegem. Blijven werken aan positieve mindset, aandacht hebben voor zelfzorg en genieten van de kleine dingetjes in het hier en nu zijn zo belangrijk. Maar niet steeds evident om te doen. Gelukkig weet ik dat ik dit gevoel niet alleen heb. Ik vind het super hoe je dit alles steeds verwoordt! Doe zo verder, ik ben fan!

    1. Bedankt voor je motiverende reactie, Veronique! Leuk, het zou dus best kunnen dat wij elkaar al eens zijn tegen gekomen.
      Super om te horen dat je zoveel herkent in mijn dagboekjes en er ook wat aan hebt. Ik hoop dat je evenzeer inspiratie kan halen uit mijn andere blogjes. 🙂

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.