Lief dagboek

Lief Dagboek #69 | vieringen

Mijn leven als werkende mama is niet meteen glitter en glamour. In deze reeks bied ik jullie toch graag een eerlijk inkijkje in mijn leven. De moeilijkheden die ik tegen kom wanneer ik alle ballen in de lucht probeer te houden zijn vast herkenbaar. Ook hoop ik jullie met mijn uitdagingen en oplossingen te inspireren. Dit was onze week met heel wat vieringen: voor mijn verjaardag en Imbolc!

Behind the scènes

Maandag

Vijf minuten voor de wekker afgaat, hoor ik Amélie roepen. Omdat ik geen zin heb om al op te staan, haal ik haar uit bed en starten we deze maandag met kroelen in bed. Amélie krijgt nog altijd borstvoeding, ook ’s morgens, dus dit kroelen in bed vervangt de tijd die ik normaal aan een voeding besteed.

Op deze maandag word ik alweer 32, een dag die voor mij niet groots gevierd moet worden. Ik ga dan ook gewoon werken, net zoals elke maandag. Wel heb ik een traktatie voor mijn collega’s voorzien, dus er komen best wat felicitaties mijn kant op. Ook mijn telefoon staat niet stil, zowel omdat ik sms’jes ontvang, als van facebook die me laat weten dat ik een felicitatie ontvangen heb.

’s Avonds hebben we ook niet echt iets gepland. Mijn Lief is de hele avond weg: hij gaat fitnessen en heeft een last-minute-vergadering. Amélie en ik vullen de avond samen, maar ze is behoorlijk moe. Dat maakt het niet makkelijk om de avondroutine rond te krijgen. Wanneer ze echter in bed ligt, besteed ik nog wat tijd aan mijn werkplekje. Ik voeg een mooie poster met quote toe en mijn verjaardagscadeautje van mijn collega (Zwevegemse Florentientjes) krijgt ook een plaatsje op mijn bureau. Tijdens het schrijven verdwijnen er die avond uiteraard een paar Florentientjes uit het doosje.

florentientjes

Dinsdag

Ik weet niet goed wat er speelt bij kleine Amélie, maar die nacht wordt ze terug wakker om alles bij elkaar te schreeuwen. Ik doorloop ons standaard stappenplan, maar moet daarna nog verschillende keren terug naar haar kamertje om haar te troosten.

Het hoeft geen uitleg dat opstaan de volgende dag ook weer een gevecht is. Daardoor moeten we ons die ochtend weer behoorlijk haasten om op tijd op het werk te zijn. Ik ga met de auto, want Amélie is nog steeds verkouden, waardoor ik er toch in slaag om vlak voor werktijd aan mijn bureau te zitten. Klaar voor weer een volle werkdag!

’s Avonds blijkt mijn kleine meid ontzettend moe. Dat verbaasd me echt niets, aangezien ze na een moeilijke nacht een hele dag op de opvang was. Daar heeft ze geen mogelijkheid om bij te slapen. Terwijl ik aan het koken ben, merk ik dat ze dringend nood heeft aan haar bedje. Ik stop haar dan ook zo snel mogelijk onder de wol. Wij eten dan maar wanneer Amélie al lang in dromenland is.

Maar ook deze nacht loopt voor haar niet van een leien dakje. Net als we op het punt staan om te gaan slapen, wordt ze terug wakker. Ik mag opnieuw in de weer om haar te troosten en kan pas rond middernacht onder de dekens kruipen.

Woensdag

Vannacht heeft het gesneeuwd. De hele wereld is bedekt met een laagje wit. Vanonder mijn lakens kan ik de besneeuwde takken bewonderen, waardoor uit bed komen ook vandaag weer niet zo eenvoudig is. Wanneer ik eenmaal mijn warme bed verlaten heb, zit ik vol energie en hups ik door de dag heen. Maar opstaan, neen, daar heb ik nooit echt zin in. Het is veel te lekker in mijn bedje.

Wie ook geen zin heeft om op staan? Mijn kleine meid. Ze ligt nog goed te snurken wanneer ik binnen kom in haar kamertje. Na veel rekken en geeuwen, besluit ze toch om op te staan en is de vrolijkheid zelf. Een heel verschil met de voorgaande dag.

Ook na het werk, wanneer ik samen met haar thuis ben, is ze super vrolijk. Ze eet bij thuiskomst een stukje fruit, gaat haar konijn uit bed halen, helpt even mee met de was en gaat daarna naar Pieter Konijn kijken. Terwijl ik aan het koken ben, komt ze even een beker melk vragen. Samen eten verloopt ook gezellig en onder de douche is er ontzettend veel waterpret. Dit zijn momenten met mijn kleine meid om in te kaderen!

Donderdag

De nacht is weer normaal verlopen, waardoor we alle drie veel vrolijker wakker worden. Vandaag slaag ik er ook in om mooi op tijd uit bed te komen. Ik ben trots op mezelf!

In de auto hoor ik hoe weer heel wat jongeren in Brussel gaan betogen en hoe ze ruggensteun krijgen van wel 3.400 wetenschappers. Ik voel me even schuldig, want ik neem al heel de week de auto om te gaan werken. Dit soort kleine dingen kunnen een groot verschil maken. Het is toch iets waar ik bij stil sta.

Het is de laatste werkdag van de week voor mij en mijn Lief, want vrijdag hebben we verlof. Het weekendgevoel overheerst dus ’s avonds, zeker met een rustig meisje dat vrolijk helpt bij het koken. Kijk, zo ken ik mijn kleine meid dus het best!

We smullen samen van de bloemkoolcurry waarna Amélie met haar papa nog even naar televisie kijkt. Na het douchen gaat zij slapen en ik besluit om een avond vrij te nemen van het schrijven. Met ‘De Ontembare Vrouw’ kruip ik onder een dekentje de zetel in. Ik lees het boek die avond uit. Ook ‘Birk’ lees ik uit, want daarvan moest ik ook nog maar een paar bladzijden meer. Zo eindig ik de maand januari met drie gelezen boeken op mijn teller. Niet slecht toch?

Vrijdag

Het verjaardagscadeautje dat ik van mijn Lief krijg, is een dagje sauna. We hadden vandaag dus verlof ingepland. Amélie gaat gewoon naar de opvang, zodat wij eens een dagje voor onszelf hebben.

Deze vrijdag gaat alvast de geschiedenis in als de dag van ‘te laat komen’. We zouden op hetzelfde uur als een werkdag opstaan om Amélie op tijd naar de opvang te brengen. De beslissing om nog even te snoozen stuurde die plannen echter in de war. Rond twintig voor acht werd ik plots wakker om te beseffen dat we ons hadden overslapen. In plaats van een rustige ochtend werd het toch een ochtendrush om de kleine meid naar de opvang te brengen.

Daarna konden we weer vertragen. We stopten handdoeken en slippers in een sporttas, borgen ook de boeken op en waren toen klaar om naar Oostende te vertrekken. Onze vaste stek is Villa Aqua waar we al een aantal jaar genieten van het heerlijke saunacomplex. Intussen was het meer dan twee jaar geleden dat we er nog eens waren geweest, dus er waren weer heel wat dingen veranderd. Een aantal sauna’s waren vernieuwd en er waren er ook weer een tweetal bij gekomen. Tijdens ons bezoekje genoten we van de verschillende sauna’s, lekkers in de bistro, het buitenzwembad en een prachtige opgietsessie. Jawel, met de sneeuw die overal rond lag, gingen wij lekker zwemmen in het buitenzwembad. Na de opgietsessie nam ik zelfs een ijsdouche buiten. Koude is uiteindelijk een heel relatief begrip!

Geheel ontspannen begonnen we aan onze terugreis om te beseffen dat we door het verkeer net iets te laat bij de opvang zouden zijn om Amélie op te halen. En daardoor waren we weer wat later bij onze buurtjes die ons uitgenodigd hadden om te komen eten voor mijn verjaardag. Gelukkig (of niet) hadden zij ook last van deze dag-van-te-laat-komen. Dat weerhield ons echter niet om er een gezellige avond van te maken en weer de eerste plannen te smeden voor ons jaarlijks weekendje!

Zaterdag

We beginnen onze dag lekker sportief met het peuterturnen. Amélie is dol enthousiast en holt zelfs naar de turnhal. Heerlijk is het om haar volledig te zien losgaan op alle toestellen. Klauteren, door tunnels kruipen, in de mousse duiken, ze vindt het geweldig!

Ook boodschappen en poetsen stonden op het programma voor ik richting Gent vertrek voor een spirituele bijeenkomst. Vandaag staat er namelijk de viering van Imbolc op het programma. Imbolc is een paganistisch jaarfeest waarbij de wenteling van de aarde richting lente een duwtje in de rug krijgt. De aarde is zwanger van het voorjaar, dat stilletjes aan dichterbij komt. De winter heeft het land dan wel nog in zijn greep, maar de kracht van de zon begint nu echt toe te nemen.

Met z’n zessen hadden we een prachtige viering waarbij de energie perfect zat. Er werd gelachen, geholpen, samen gewerkt, bijgepraat en vooral genoten. De gezelligheid spatte eraf en ik had niet zoveel zin om terug richting huis te keren. Uiteindelijk was ik nog voor middernacht thuis en kon zelfs nog nakletsen met mijn Lief onder het genot van een kopje thee!

Zondag

Mijn Lief zal dit jaar samen met een vriend (een van onze buurtjes) de Dodentocht wandelen. Vandaag stond dan ook de eerste training op het programma. Ik en onze goede vriendin vinden dat beweging belangrijk is en voor onszelf hebben we besloten om de wandelingen mee te doen. We doen het op ons eigen tempo en meestal zullen we kortere wandelingen doen, maar het buiten-zijn en de beweging iedere week zullen ons goed doen. We besloten om vandaag ook 11 km te wandelen, zoveel is dat uiteindelijk ook weer niet. Hoewel de wandeling prachtig was, schrokken we wel van de afstand en vooral de duur van de wandeling. We waren een heel eind later aan de finish dan we hadden gedacht.

Daarom besloten we om daar pistolets en soep te kopen zodat we onze magen toch konden vullen voor de lunch. Amélie en hun dochter waren ook mee, waardoor we rustig konden doen waar we zin in hadden. Uiteindelijk gingen we in de vroege namiddag naar huis. Ik dook in mijn zeteltje met een boek, want met 11 km in de benen kon ik wel wat rust gebruiken. Amélie deed ondertussen haar middagdutje.

’s Avonds hadden we onze lieve buurtjes nog uitgenodigd voor een etentje, zodat we ons weekend met een heerlijke positieve en gezellige noot konden afsluiten!

Count your blessings

Heel vaak focussen we op alles wat mis gaat in ons leven. We onthouden de negatieve dingen, terwijl het net belangrijk is om je te concentreren op wat goed gaat. De juiste mindset kan een heel verschil maken wanneer het leven uitdagingen op ons afvuurt. Beoefen daarom dankbaarheid. Voor deze dingen was ik afgelopen week dankbaar:

♥ Een lief verjaardagscadeautje van mijn collega
♥ Lekker knuffelen met Amélie
♥ Samen met haar koken. Mijn kleine meid kan steeds meer!
♥ Meditatiemomenten, even lekker tijd om stil te worden
♥ Lieve mailtjes in mijn mailbox
♥ Teksten schrijven waar ik zelf blij van wordt
♥ Een dagje sauna samen met mijn Lief
♥ Complimentjes van jullie!
♥ Een prachtige wandeling met de zon op onze snoet
♥ Tijd hebben om te lezen
♥ De heerlijke boeken die ik dan kan lezen
♥ Kopjes thee
♥ Plannen voor de toekomst en mooie vooruitzichten
♥ Dagen met gouden randjes

Deze week

Gelezen… De Ontembare Vrouw‘ is eindelijk uit! Wat heb ik genoten van dit boek. Ik heb geweldige inzichten gekregen en nieuwe ideeën opgedaan. Dit boek zal ik lezen en herlezen!

Ook Birk van Jaap Robben is eindelijk uit. Dat is mooi op tijd voor de leesclub volgende week dinsdag. Ik vind het altijd fijn om een boek iets voor de leesclub uit te hebben, zodat het nog vers in mijn geheugen zit. Het boek heeft wel een indruk bij me achter gelaten en ik moet het nog goed laten bezinken.

Vrijdag deed ik al een poging, maar zondag ben ik dan echt begonnen in Tussen Twee Werelden, een leesclubboek van Hebban.

Gekeken… veel Pieter Konijn samen met Amélie

Geluisterd…

Geschreven…

Een lijstje waar je wasbaar maandverband en inlegkruisjes kan kopen

Wat jullie van mij en Galabria kunnen verwachten het komende jaar

Een inleidingsartikel voor februari, maand van de zelfliefde

4 thoughts on “Lief Dagboek #69 | vieringen

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.