Lief dagboek

Lief Dagboek #68 | een beetje winter

Mijn leven als werkende mama is niet meteen glitter en glamour. In deze reeks bied ik jullie toch graag een eerlijk inkijkje in mijn leven. De moeilijkheden die ik tegen kom wanneer ik alle ballen in de lucht probeer te houden zijn vast herkenbaar. Ook hoop ik jullie met mijn uitdagingen en oplossingen te inspireren. Dit was onze week met een prachtige maan, een beetje winter en alweer een heel volle agenda.

Behind the scènes

Maandag

De maansverduistering gaat stilletjes aan ons voorbij, omdat de ochtendroutine helemaal niet zo vlot verloopt. Amélie is verkouden en heeft nergens zin in. Niet in aankleden of ontbijten. Ook niet in jasje aandoen. Ze aait liever hondjes of knuffelt mama. Op weg naar het werk kan ik echter de maan in volle glorie bewonderen. En wat is ze mooi!

De rest van de dag is de zon vooral aanwezig. Het is fris, maar windstil en dus ideaal weer om tijdens de middagpauze even een wandeling te maken. De zon begint duidelijk alweer wat meer warmte te geven. Ook het feit dat de dagen overduidelijk lengen, doet me verlangen naar de lente. Wanneer ik ’s avonds de trappen afloop, op weg naar huis, kan ik de zonsondergang bewonderen.

Het is puur toeval dat ik met de volle maan op maandavond een mindfulness opvolgsessie heb. Deze keer wordt ze niet gegeven door de begeleidster bij wie ik ook de acht weken training gevolgd heb. Dit is een reeks gegeven door een dame die zelf acht jaar in Nepal heeft gewoond en zich heeft ondergedompeld in het Boeddhisme. Er wordt veel dieper ingegaan op de verschillende meditatietechnieken, het doel ervan en hoe ze beschreven worden in de soetra’s. Mindfulness voor gevorderden, zeg maar. Vorig jaar gingen deze lessen ook al door, maar toen had ik de boot afgehouden. Volgens mezelf was ik nog niet ver genoeg om hieraan te beginnen. Nu ben ik er echter helemaal klaar voor en ik geniet van de mooie lessen en goedlachse begeleidster. Helemaal zen vertrek ik weer naar huis om mijn bedje op te zoeken.

Dinsdag

Er is sneeuw voorspeld voor vandaag, toch besluit ik om met de fiets te gaan. De reden is eenvoudig: ik hou er niet van om door de sneeuw te glijden met de auto. Met de fiets kan ik nog de keuze maken om af te stappen en te voet te gaan. Met de auto niet. Dus ga ik met de fiets, aangezien Amélie vandaag weer thuis is waar oma en opa op haar passen.

Onderweg naar het werk lijkt het nog een gewone druilerige dag. Vlak voor ik aankom, vallen de eerste vlokken echter al uit de lucht. Het blijft sneeuwen tot kort voor de middag. De sneeuw houdt ons niet tegen om toch een wandeling te maken over de middag. Heerlijk zen, die frisse lucht en de sneeuw.

Naar huis fietsen door de sneeuw valt uiteindelijk ook nog mee. Om de een of andere reden vind ik deze kou helemaal zo erg niet. Misschien ben ik er vandaag gewoon beter op gekleed? Amélie is alvast dolenthousiast over de sneeuw. Dat moet ze tonen als ik thuis kom. Vele knuffels later ligt ze heerlijk te soezen in haar bedje. En maak ik tijd om verder te werken aan mijn eigen, kleine projectje.

Woensdag

Afgelopen nacht is er een dik pak sneeuw bij gekomen. Met maar één auto op de oprit moet er dus een keuze gemaakt worden. Mijn Lief gaat met de fiets, zodat ik Amélie naar de opvang kan brengen naar de auto. Het is een beetje glijden op de weg, want nog niet alle sneeuw is geruimd.

Hoewel ik er een uur over doe om op het werk te raken, geniet ik ook wel van het uitzicht. Een witte wereld, het blijft toch iets zen hebben. Nu de zon zich weer laat zien, gaan we tijdens de lunchpauze de nodige frisse lucht opsnuiven om daarna weer met volle moed aan het werk te gaan.

Wanneer ik samen met Amélie thuis kom, spelen we nog even in de sneeuw. Ze vindt het echter heel koud aan haar handjes en roept algauw dat het pijn doet. Maar wandelen in de sneeuw, daar is ze voor te vinden. Ze grijpt mijn hand en stapt de oprit af. Dus volg ik haar om nog even door onze wijk te lopen voor we echt naar binnen gaan om op te warmen. Na het avondeten duikt ze haar bedje in, zo moe is ze. Dat betekent dat ik weer tijd heb om te werken aan de artikelen die op de planning staan.

Donderdag

Drie uur slaapt blijkt echt te weinig te zijn. Amélie heeft een heel moeilijke nacht achter de rug. Mama en papa dus ook. Er was iets wat haar weerhield om goed te slapen, want kort nadat ze naar bed was gegaan hoorden we haar al regelmatig eens kort huilen. De eerste uren was dat in haar slaap, maar rond middernacht werd ze wakker. Haar terug in slaap krijgen, lukte echt niet goed. Wat had ze nood aan mama en heel veel knuffels. Pas na drieën viel ze uiteindelijk in slaap en konden we ook de laatste uurtjes van de nacht wat slaap proberen pakken.

Dat om zes uur de wekker afgaat, is dus behoorlijk pijnlijk, maar we proberen er het beste van te maken. Amélie mag blijven liggen in haar bedje, want het is oma’s oppasdag. Met de nodige kopjes koffie kom ik de werkdag wel door.

’s Avonds is er ook nog het nieuwjaarsevent van de firma. De locatie is vlakbij mij thuis, wat lekker handig is. Jammer genoeg zie ik Amélie maar tien minuutjes voor ik alweer vertrek. Zij huilt natuurlijk heel veel traantjes, want meestal gaat mama ’s avonds niet meer weg. Van mijn Lief hoor ik echter dat de traantjes snel over waren, waarna ze speelde, televisie keek en flink haar bord leeg at. Met de collega’s geniet ik ondertussen van een brouwerijbezoek (want het event gaat door in een naburige brouwerij met feestzaal), overheerlijk eten en een fijne avond.

Vrijdag

In de badkamer vertelt mijn Lief dat Amélie zoveel spikkeltjes heeft op haar billetjes en rond haar mond. Die waren mij woensdag ook al opgevallen maar ik dacht dat het gewoon uitslag was. Mijn Lief denkt echter dat het iets anders is. Wanneer ik tijdens het omkleden kijk, heeft ze nog meer spikkel bij gekregen. Ook op haar handjes en haar benen zijn er nu te vinden. Ze heeft geen koorts en is super vrolijk dus breng ik haar toch naar de opvang. Daar vertellen ze me dat de waterpokken de ronde doen. De oorzaak van de spikkeltjes is gevonden! Amélie mag toch blijven, aangezien ze verder wel in orde is.

Ik hoor die dag niets van de opvang en wanneer ik haar ga ophalen, hoor ik dat de dag goed verlopen is. Toch ga ik langs de apotheek om wat tegen de jeuk in te slaan en iets om de wondjes te ontsmetten.

We hadden eigenlijk geen plannen die avond, maar hebben weer een spontane date met onze buren. Wanneer ik hun boodschappen ga brengen, raken we aan de praat. Resultaat: pizza met een wijntje en goed gezelschap! Dat is hoe we een weekend starten!

Zaterdag

Hoewel ik een paar keer uit bed moest om naar het toilet te gaan, word ik rond zeven uur uitgerust wakker. Amélie heeft duidelijk ook goed geslapen, want ze lacht honderduit wanneer we samen nog even in bed duiken. Een uurtje later zijn we klaar met knuffelen en kroelen. Tijd om op te staan!

Hoewel we het vandaag echt heel rustig aan doen (de waterpokken zijn nog altijd aanwezig) krijg ik wel heel wat taken afgewerkt. Zowel boven als beneden wordt alles gepoetst, de plantjes krijgen water, we maken verse soep en ook een broodje gaat de oven in. Tussendoor gaan we ook nog even naar de winkel om een cadeautje voor de verjaardag van mijn schoonmoeder te halen. Voor we het weten zitten we aan tafel om een boterham te eten.

’s Avonds doe ik het rustiger aan. Even wat schrijven, fijne mailtjes beantwoorden en de tijd nemen om aan mijn dagboek te werken. Dat is overigens helemaal terug! En ik vind het heerlijk om mij ermee bezig te houden naast het bloggen.

Zondag

We starten vandaag op op z’n zondags: lekker kroelen in bed, tijd nemen om te ontbijten, fijne gesprekken tussendoor. Daarna vertrekt mijn Lief om de laatste lading nieuwjaarsrecepties te gaan bezoeken. Ik blijf thuis met Amélie zodat ze rustig haar middagdutje kan doen. Er staat nog genoeg op de planning voor ons vandaag.

Een paar weken geleden was oma namelijk jarig en zij trakteert voor haar verjaardag. Maar omdat ik morgen ook jarig ben, besluiten we dat wij het dessert trakteren. Zo hebben we twee verjaardagen in één klap gevierd. Het eten is overheerlijk, alhoewel we soms lang moeten wachten. Dat wij onze manier hebben om met Amélie zo’n tafelgebeuren door te komen, helpt enorm. Onze kleine meid laat maar één keer serieus van zich horen en dat is tijdens het hoofdgerecht. Ze wil eigenlijk uit haar stoel, maar wij zijn nog aan het eten. De kleurpotloden blijken de oplossing te bieden.

Ik had nooit gedacht dat je van eten zo moe kon worden, toch is dat het geval. Bij thuiskomst sneuvelen we met ons drietjes in de zetel. Amélie wil graag naar Pieter Konijn kijken en dat mag. Ze is ontzettend flink geweest op restaurant en even kroelen voor de televisie is ook eens leuk. De dag heeft ook bij haar zijn tol geëist waardoor ze weer goed op tijd in haar bedje ligt. Voor mij en mijn Lief eindigt deze week languit in de zetel met een kopje thee en een goed boek. Op naar de volgende week!

Count your blessings

Heel vaak focussen we op alles wat mis gaat in ons leven. We onthouden de negatieve dingen, terwijl het net belangrijk is om je te concentreren op wat goed gaat. De juiste mindset kan een heel verschil maken wanneer het leven uitdagingen op ons afvuurt. Beoefen daarom dankbaarheid. Voor deze dingen was ik afgelopen week dankbaar:

♥ de prachtige maan die me vergezelde naar het werk
♥ heerlijke winterwandelingen tijdens de lunchpauze
♥ een magnifieke mindfulness sessie waar we dieper in het begrip doken
♥ de sneeuw en het prachtige landschap dat dit creëerde
♥ een warm kopje thee
♥ lekkere soep
♥ de boeking van mijn retraite in mei!!
♥ heel veel lieve knuffels van Amélie
♥ mooie gesprekken met mijn Lief
♥ een spontane start van het weekend met vrienden
♥ kroelen in bed
♥ mooie mailtjes in mijn mailbox

Deze week

Gelezen…in ‘De Ontembare Vrouw‘. Al ben ik wel een beetje blijven steken en heb ik enkel dit weekend nog een paar stukken gelezen.

Ook gelezen in Birk van Jaap Robben. Hetzelfde probleem: veel te weinig tijd gehad deze week om echt te lezen, dus ben ik maar een paar bladzijden verder gekomen.

Gekeken… Tijgetjes Film. Amélie kijkt hem telkens in stukjes van een paar minuten en dan kijk ik mee. Deze tekenfilm is namelijk puur jeugdsentiment (knipoog naar mijn zusje als ze dit leest)

Geluisterd…

Geschreven…

Hoe ga je aan de slag met je peuter in de keuken? Een inspirerend artikel over de vreemde combinatie van peuters en keukens.

Een review over de Goal Setting Guide van The MOM Academy. Lezers van Galabria hebben overigens korting op al hun cursussen met de code GALABRIA10!

Niet op Galabria, maar wel voor de Hebban Literatuurclub: spiritualiteit en literatuur, een mooi koppel.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.