Persoonlijk

Lief Dagboek #62 | gewoon even bijkletsen

Heerlijk om weer eens een dagboekje te schrijven. De drukte lijkt hier alleen maar toe te nemen, dus het doet deugd om even te gaan zitten om alles van me af te schrijven. Lezen jullie even lekker mee?

Clouds in my mind

Van dit dagboekje maak ik even een gezellig kletsblogje, want ik heb de afgelopen week genoeg gewerkt aan informatieve artikelen. Nu hoor ik jullie de commentaar al geven: maar Saar, schrijf dan wat meer kletsblogjes. Neen, want ik vind het leuk om die informatieve artikelen te schrijven. Het puzzelen met de woorden, met tekst vind ik heerlijk. Ik hoop ook altijd dat jullie echt wat hebben aan deze artikelen. Ze dagen mij uit om nog beter te worden in datgene wat ik graag doe. Maar zo’n kletsblogje ertussen af en toe is gewoon leuk. En daarom heb ik dus mijn dagboekjes. Om die ruimte toch weer te hebben.

quote

Hoe gaat het hier? Best goed eigenlijk. Het was een drukke week, zowel op het werk als thuis, maar ik heb het gevoel dat het ook wat opgeleverd heeft. Sommige taken liggen nog op mij te wachten en stilletjes aan begin ik toch te beseffen dat ik meer nood heb aan iets om structuur aan te brengen in mijn dagelijkse leven.

Structuur op het werk, daar heb ik geen gebrek aan. Ik heb to-do-lijstjes, een agenda met herinneringen, … Daar loopt het wel goed volgens mij. Maar diezelfde structuur en planning zou ik eigenlijk ook wel kunnen gebruiken voor mijn huishouden en mijn blog. Met de drukte de afgelopen week heb ik namelijk gemerkt dat er algauw eens iets vergeten wordt op zo’n moment. En dan sta je daar ’s morgens: geen brood in huis of vergeten om een wasje te draaien. Ik ben nog aan het twijfelen tussen een bullet journal of een doodgewone agenda om vol te proppen met lijstjes. Een bullet journal laat ruimte voor creativiteit, een agenda is gewoon lekker makkelijk. Of zou ik toch voor een planner gaan… En welke dan?

Het zijn vraagstukken die mij de laatste dagen van het jaar bezig houden, net zoals de beschouwingen van 2018 en het opstellen van plannen voor 2019. Ik heb nog wel wat te doen de komende twee weken…

De orde van de dag

We vlogen er op maandag meteen in met de jaarlijkse evaluatie. In het bedrijf waar ik werk, moeten we elk jaar opnieuw doelen stellen voor het komende jaar. Rond de zomer is er een tussentijdse evaluatie en op het einde van het jaar evalueren we om nieuwe doelen op te stellen. Dat stond maandag dus op de planning. Al bij al viel de evaluatie goed mee. Heel wat goede punten en uiteraard een paar werkpunten waar ik mee aan de slag moet. Wat zou een mens zijn zonder de nodige uitdagingen? ’s Avonds stond er niet veel op het programma zodat ik uitgebreid de tijd had om lekker verder te lezen in ‘De ontembare vrouw’, een prachtboek overigens!

Genoeg mailtjes in mijn mailbox en werk op mijn to-do-lijst op dinsdag. Na het werk heb ik een afspraak met de tandarts staan. De voorlopige vulling van de tand die vorige keer een wortelkanaalbehandeling onderging, moet er uit en de definitieve vulling moet er in. Ik ben er niet rouwig om dat ik naar de tandarts mag, want een deel van de voorlopige vulling is al gelost waardoor ik wat last heb van het gaatje dat achterblijft. Het is saai in de tandartsstoel en ik val bijna omver van de prijs die ik moet betalen op het einde. Maar mijn verdriet wordt gedempd met pizza en een romantische komedie. Samen met mijn Lief kijk ik ‘No Strings Attached’ die toevallig speelt wanneer wij op de bank hangen.

pizza lief dagboek

De eerste echte winterkoude omarmt ons wanneer ik woensdag met de fiets naar het werk ga. Ik schrik er eigenlijk een beetje van en Amélie duidelijk ook. Ze heeft op de fiets haar wantjes afgedaan, maar dat is natuurlijk koud. Doordat ze op de fiets huilt en roept ‘mama, pijn’ stop ik. Hup, wantjes weer aan, maar mijn kleine meid doet haar wantjes gewoon weer af. Uiteindelijk blijft ze wat rustig doordat ik een van haar handjes vast houd tot we bij de opvang zijn. Daar kan ze haar handjes meteen opwarmen. Mijn Lief is ’s avonds naar een vergadering en dus is het rijk voor mij en Amélie. Wanneer ze is gaan slapen, werk ik verder aan een aantal artikelen die ik in de planning heb staan voor volgende week.

Wanneer ik donderdag thuis kom, heb ik het eventjes gehad met het werk, want er gaat vanalles niet zoals het zou moeten. Tijd om te relaxen, denk ik. Mijn Lief zou eigenlijk gaan fitnessen, maar zijn verkoudheid beneemt hem de adem. Onze buurman waarmee hij gaat sporten, staat toch voor de deur en ze besluiten om samen te gaan wandelen. Maar eerst eten we samen pasta met wintergroenten. Het dochtertje van de buurman is ook mee en blijft bij ons wanneer de mannen gaan wandelen. Amélie en zij spelen samen, zodat ik tijd heb om mijn boodschappenlijst te maken. Amélie heeft geen zin om in bed te gaan, want het buurmeisje is er nog wanneer het bedtijd is. Toch valt ze meteen in slaap zodra ik haar in haar bedje leg.

Normaal hebben wij op vrijdag onze romantische vrijdag, maar er staat een kerstfeestje van het werk op het programma. Ik blijf dus op het werk, terwijl Lief het gezellig maakt samen met kleine Amélie. Het kerstfeestje bestaat uit een muziekquiz met wel achttien ronden waarbij we uitvoerders en titels van liedjes moeten noemen. Daarna worden we getrakteerd met pizza en heerlijke drankjes om alles eens door te spoelen. Dit zijn van die heerlijke activiteiten in een ongedwongen sfeer waar ik echt van kan genieten.

kerstfeestje lief dagboek

Zaterdag beginnen we ons weekend met een ontbijt in een binnenspeeltuin dat georganiseerd is door de opvang van onze kleine meid. Het is een moment waarop alle ouders elkaar eens zien en wat bijkletsen. Wat mij betreft een heuse voltreffer. Amélie valt daarna in slaap in de auto, dus doen we snel onze kerstboodschappen. Ik ga een winkel in, terwijl Lief bij haar in de auto blijft en als mijn Lief spullen gaat halen blijf ik bij haar in de auto. Zo zijn we tegen de middag helemaal rond en moet er enkel nog gepoetst worden voor Amélie’s peter komt met de cadeautjes die Sinterklaas bracht. Of dat was het plan tenminste, want haar peter blijkt ziek te zijn en alleen tante en neefje komen op bezoek. Dat treft want de Sint had voor hem ook wat cadeautjes gebracht!

Amélie binnenspeeltuin

Op zondag slaapt Amélie lekker uit tot acht uur, wat ik absoluut niet erg vind! Terwijl zij in de voormiddag kleurt, ruim ik nog wat op en poets nog de laatste kamers. Na het middageten gaan we op bezoek bij onze buurtjes om afspraken te maken voor het diner bij oudejaar. We komen samen bij hen, maar iedereen neemt een taakje op zich om het diner samen te stellen. Zo blijft het haalbaar! Het wordt een gezellige kletsnamiddag, waarna ik in de zetel duik om een Kerstfilm te kijken!

Gelezen deze week

Afgelopen week werd er niet zoveel gelezen, omdat ‘De ontembare vrouw‘ best wat concentratie vraagt. Met liefde besteed ik dus de aandacht aan dit boek dat het verdient!

boek lief dagboek

Liedje in mijn hoofd

De afgelopen week zat er vooral heel veel kerstmuziek in mijn hoofd. En ik geloof dat dat zal duren tot het einde van dit jaar!

3 thoughts on “Lief Dagboek #62 | gewoon even bijkletsen

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.