Lief dagboek

Lief Dagboek #60 | de laatste loodjes

Het was niet alleen de laatste week van november, maar ook de laatste week van NaNoWriMo. Tegen vrijdagavond moesten de 50.000 woorden op papier staan om je als winnaar te laten gelden. Ik kon de badge donderdagmiddag al opeisen, omdat ik mijn middagpauze had gebruikt om door te schrijven tot 50.120! Maar er was natuurlijk nog meer te doen deze week. Lezen jullie weer lekker mee?

Clouds in my mind

Ik heb heel wat dingen die ik wilde doen opgeschoven naar december. Om mezelf niet teveel te belasten, deed ik niet alles in dezelfde maand. Nu december begonnen is, lijkt het wel alsof ik alle verloren tijd in één keer moet inhalen. Wat was ik streng voor mezelf zaterdag. De spanning had zich in grote mate opgebouwd, maar uiteindelijk kon ze wegvloeien door een huilbui en een goede babbel met mijn Lief.

Ik leg mezelf nogal wat doelen op, om nog voor het einde van dit jaar te behalen. Geen van die doelen is erg realistisch. Ik heb besloten om nog te genieten van december, eens goed over alles na te denken en de doelen te verschuiven naar 2019. En daarna zien we wel.

Het was een lesje in: lief zijn voor jezelf!

De orde van de dag

We starten weer met een nieuwe werkweek op maandag. Ik heb een heleboel gepland om te doen op het werk, maar slaag er niet in om alles gedaan te krijgen. Dat komt omdat ik regelmatig met vragen gestoord wordt. Het is zelfs zo erg dat ik er gewoon stress van krijg. Gelukkig is er ’s avonds ruim de tijd om weer heerlijk een stukje te schrijven en daar wèl voldoening uit te halen.

Op dinsdag gaat mijn Lief na het werk fitnessen en ik blijf thuis met Amélie. We eten samen en lezen dan nog gezellig een boekje. Ik verbaas me steeds weer over de woordenschat die ons meisje intussen al bezit. Ze vertelt honderduit over wat ze in de boekjes ziet. Jep, hier zit een heel trotse mama!

Woensdag heeft mijn Lief een dagje verlof. Hij brengt Amélie naar de opvang, zodat ik wat meer tijd heb ’s morgens. Ook doet hij de huishoudelijke klusjes alvast, zodat ik ’s avonds vrij ben. En dat betekent: meer tijd om te schrijven. Ik heb gewerkt aan een aantal blogs gisteren, dus ik heb vandaag wel wat woorden in te halen. Uiteindelijk schrijf ik bijna vierduizend woorden waarmee ik wel heel dicht bij de finish van NaNoWriMo kom!

dagboek 60 1

Donderdag besluit ik om onder de middag korte metten te maken met dat boek. Ik moet nog 1.400 woorden, dus waarom zou ik die niet gewoon schrijven? Mijn vrij uurtje gebruik ik dus om, naast lunchen, mijn doel van NaNoWriMo te behalen. En zo eindig ik net rond één uur op 50.120 woorden. Het boek is nog niet af, ik moet het einde nog schrijven, maar NaNoWriMo zit erop voor mij. Voor de rest wil ik de tijd nog even nemen, maar ik stel als doel om de eerste versie eind 2018 klaar te hebben. En zo kan ik ’s avonds in de zetel ploffen om nog wat te lezen!

We hebben van vrijdag ‘romantic friday’ gemaakt en ik heb gourmet op het menu gezet. Al een hele tijd heb ik zin om eens gezellig te gourmetten, maar het kwam er maar niet van. Tijd dus om dit eens gezellig met ons drietjes te doen. Enfin, we beginnen met drie, maar ergens tussenin valt Amélie bijna in slaap in haar stoel, dus stop ik haar in bed. En daarna waren we nog met twee. Twee mensen die ook rond half tien in slaap aan het vallen zijn. We called it a day en kropen lekker onder de lakens. 

dagboek 60 do vr

Amélie slaapt lekker lang op zaterdag. Pas om kwart na zeven hoor ik haar roepen. We gaan samen naar beneden en beginnen rustig de dag. Ze speelt met haar boekjes, haar pop en de duplo. Daarna ontbijten we en kleden we ons om. Ik moet nog een paar kleine boodschappen doen, dus blijft Amélie bij haar papa en ga ik snel naar de winkel. Wanneer ik thuis kom, zit zij al in bed en is mijn Lief bezig met de plinten in de gang terug te hangen. Poetsen zit er niet meteen in, dus verschuif ik dat naar de namiddag en werk wat aan mijn blog, behind the scènes wel te verstaan. ’s Avonds staat er nog een uitstapje op het programma: een concert van The Basscats. Amélie blijft bij de babysit, mama en papa gaan er lekker op uit. 

Mijn Lief zou op zondagochtend gaan fitnessen, maar we overslapen ons rijkelijk. Het is half negen wanneer we wakker schrikken. Amélie laat zich dan pas ook voor het eerst horen, al is zij gewoon lekker in bed aan het spelen. Lief vertrekt alsnog naar de fitness, al is het dan een pak later dan gepland. Alle belangrijke klusjes zijn de dag ervoor gedaan, dus we kunnen verder gewoon een lazy sunday houden en dat past met dit druiligere weer. Met mijn gemoed ook trouwens, want er komt een verkoudheid opzetten waardoor ik keel- en spierpijn heb. De middag vul ik door een foto-album te maken van onze reis vorig jaar. ’s Avonds plof ik, helemaal gelukkig, met een boek in de zetel!

dagboek 60 za zo

Gelezen deze week

Niet veel eigenlijk, omdat ik vooral aan het schrijven ben geweest. Ik las wel een paar bladzijden in ‘Ik ben Eleanor Oliphant’, zodat dit boek eindelijk uit was!

Liedje in mijn hoofd

17 thoughts on “Lief Dagboek #60 | de laatste loodjes

  1. Wow, wat een drukke week zeg! En gezellig hé, gourmetten, daar kunnen wij ook zo van genieten met de kinderen. Lees ik het goed dat je geen fulltime job doet? (natuurlijk tellen huishouden, bloggen en een boek schrijven naast de zorg van een kind voor meer dan een fulltime job 😉 )

  2. Wat een drukke week, wees niet te streng voor jezelf. 🙂 Soms heb je ook gewoon even rust nodig. De feestdagen komen eraan dat is altijd even heel druk. Ik vind die periode heel fijn maar ben ook altijd blij dat ze om zijn. Zoveel te doen, cadeautjes klaar maken maar vooral ook genieten. 💖

  3. Een goed gevulde week! Leuk dat jullie met zijn drietjes zijn gaan gourmetten! Wij doen dat eigenlijk zelf niet zo gauw, maar het is natuurlijk wel super gezellig om zo in het weekend aan tafel te zitten.

  4. Super gedaan allemaal, zo druk en ja, je merkt het bij mij, al zijn dat net andere omstandigheden weer, dat ik zelfs even niet blog en amper tijd heb om langs te komen als ik met M. mee ga 😉 Dat doe ik ook bewust… wie weet ga ik er nog eens over schrijven en vertellen…

    Ik ben er weer even, maar ook hier, morgen weer werken, jarig en bla… dus of ik tijd heb om alles bij te houden nu? hahaha We shall see! En goed gedaan van de nanonogwat writings 😀

    X

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.