Persoonlijk

Lief Dagboek #57 | een vervolg op de ziekenboeg

Het is alweer zondagavond. De week zit er bijna op en een nieuwe week staat voor de deur. Wij genieten alvast nog even van onze vrije avond, maar intussen staat er een nieuw dagboekje voor jullie klaar!

Clouds in my mind

Ik heb mijn Twitter weer geopend. De app staat nu ook op mijn telefoon. Maar ging ik niet net minder social media doen?

Nou ja, dat was het plan. Ik merk alleen dat het ene platform zich beter leent voor het ene en het ander voor een ander soort posts. Op Facebook zit ik voornamelijk in groepen. Instagram is leuk om foto’s te delen en triggert mij ook om meer foto’s te maken die ik kan gebruiken in mijn weekoverzicht. Het creatieve aan Instagram spreekt me aan. Twitter is dan weer leuker om random gedachten te delen. En voor dat laatste heb ik die account dus weer geopend. Ik ga er even tegenaan kijken. Misschien loopt het toch niet zoals ik in gedachten had of word ik het weer beu. Dan kan ik nog alle kanten op.

Wil je me volgen? Bovenaanrechts hier op het blog vind je mijn social media accounts, dus als je gewoonop het Twitter icoontje klikt, kom je vanzelf op mijn profiel terecht!

De orde van de dag

Wanneer mijn Lief op maandag opstaat, voelt hij zich helemaal niet zo lekker. Hij heeft vooral last van hoofdpijn, maar ook zijn maag is niet zo goed. Toch besluit hij te gaan werken. Amélie en ik komen ’s avonds thuis en vinden hem slapend in de zetel. Hij had zijn dag net niet kunnen uitdoen. Soms moet je ook gewoon toegeven dat je ziek bent en kiezen voor jezelf. Ik werk met Amélie de avondroutine af, maar papa gaat met haar in de douche. Na een stukje Nanowrimo schrijven, heb ik nog wat tijd om te lezen. En omdat mijn wasmachine gekke kuren heeft, blijf ik op haar wachten zodat ik nog wat meer tijd heb om te lezen.

 De volgende morgen is het opstaan dan weer niet zo fijn. Ik ben nog behoorlijk moe. Deze dinsdag heeft voor mijn Lief ook niet zoveel fijns in petto. Hij is helemaal gesneuveld en besluit gewoon thuis te blijven vandaag. Dan heb ik ook nog echt last van mijn tand, waardoor ik besluit om naar de tandarts te bellen. Dat betekent het vervolg van mijn tandpech. Neen, dinsdag is geen goede dag te noemen, al heb ik ’s avonds niet het gevoel dat ik een vreselijke dag achter de rug heb.

dagboek 57 1

Woensdag loopt alles anders dan gepland. Ik ga met de auto naar het werk, omdat het regent. ’s Avonds wil ik beginnen koken, maar Amélie heeft het moeilijk en ook met mijn Lief gaat het niet zo goed. De een heeft nood aan de borst, de ander aan een goed gesprek en beiden willen ze heel veel knuffels. Ik stop Amélie uiteindelijk vroeg in bed. We eten pas wanneer zij al slaapt. Daarna ga ik aan de computer zitten voor mijn schrijfsessie en een eerste teamchat. Zoveel improvisatie vraagt om een welness at home. Dat had ik zó nodig!

Op donderdag past mijn Lief op kleine Amélie, want voor oma en opa lukt het die dag niet. Doorheen de hele dag krijg ik updates van mijn Lief via WhatsApp. Geen gewone berichtjes, maar toffe foto’s van mijn kleine meid die zich rot amuseert met haar papa. Bij thuiskomst duurt het even voor ze rond mijn nek vliegt. Daarna wil ze me niet meer loslaten. Ik maak een snelle maaltijd klaar, pasta met roomsaus, zalm en brocolli, waarna Amélie gaat slapen en ik achter mijn laptop kruip om aan mijn roman te werken. Het is een echte worsteling die avond om mijn verhaal te kunnen schrijven. Uiteindelijk blijft er nog een half uurtje over om ook nog wat te lezen.

dagboek 57 2

Vrijdag, de laatste werkdag van de week. Na het werk ga ik onze bestelling ophalen bij de Buurderij om daarna bij de buren langs te gaan om mijn boodschappen op te halen. Die hebben zij meegebracht. Aangezien mijn Lief vanavond een paar uur verkoop doet voor 11.11.11. blijf ik nog even hangen. Amélie mag samen met hun dochter wat eten, want daar vraagt ze om. Wanneer mijn Lief klaar is, gaan we huiswaarts. Amélie gaat slapen en daarna maak ik verse pizza’s die we gezellig voor de televisie opeten. Aaaah,vrijdag!!

Op zaterdag besluit Amélie dat kwart na vijf een goed uur is om op te staan. Daar zijn wij het niet mee eens, maar slapen zat er echt niet meer in. Uiteindelijk rollen we een uurtje later uit bed, omdat er peuterturnen is. Na het turnen doen we nog een paar boodschappen om dan een boterham te eten. Dan is het tijd voor het middagdutje van Amélie. Daar maak ik gebruik van om te schrijven voor NaNoWriMo, zodat ik ’s avonds lekker languit op de bank kan lezen. Maar eerst gaan we ’s middags nog nieuwe schoenen halen voor Amélie. Haar oude zijn echt te klein! Die  waren maatje 20 en we komen buiten met een maatje 22! Schoenen voor kleine voetjes kosten trouwens minsten zoveel als schoenen voor grote voeten. Onze portemonnee is een stuk lichter als we buiten komen. Omdat het al een tijdje geleden is dat we bij de schoonouders op bezoek gingen, gebruiken we de rest van de middag daarvoor. Uiteindelijk blijven we er frietjes eten voor we huiswaarts gaan voor een cozy evening.

dagboek 57 3

Ook op zondag zijn we vroeg uit de veren. We gebruiken onze ochtend om pannenkoeken te eten als ontbijt en wat huishoudelijke taakjes uit te voeren. Tegen de middag lijkt er al een hele dag gepasseerd. Dat maakt echter wel dat we tijd hebben om te genieten van een deugddoende herfstwandeling. Amélie stapt heel flink in het bos en ook terug naar huis. We hebben de wandelwagen bijna niet nodig gehad. We rapen samen blaadjes waarmee we thuis een blaadjestekening maken. In het begin is het moeilijk voor Amélie, maar met na-apen kom je een heel eind. We tekenen nog wat, maar stilaan komt de dag voor Amélie tot een einde. Na een boterham en een kom soep gaat Amélie in de douche en in bed. Ik ga meteen achter mijn computer zitten om te schrijven, iets wat ik al de hele dag wil doen!

Gelezen deze week

Help me! – Marianne Power

nor

Liedje in mijn hoofd

2 thoughts on “Lief Dagboek #57 | een vervolg op de ziekenboeg

  1. Jeetje mineetje zeggen we dan weleens, of in de oude tijd, wat een drukke week weer, ik denk dit lees ik even weg, maar wat een hoop leuke dingen weer en minder leuke dingen. Ik wens dat je lief weer helemaal beter is, en nu weer aangesterkt is!

    Dan ook nog, ondanks al die drukte met schrijven ook, lees je ook nog even een boek uit, echt hoor, je mag echt wel ergens rust nemen 😉

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Wandeling in het BeatrixparkMy Profile

    1. Mijn Lief is beter intussen. Ik hoop dat de ziektekiemen nu even weg blijven.
      Haha, maar lezen is net rusten voor mij. Andere mensen kijken televisie of een serie, maar ik neem een boek en kan helemaal ontspannen! Ideaal!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.