Lief dagboek

Lief Dagboek #56 | ziekte en vakantie

Wanneer ik dit schrijf, geniet ik na van een heerlijk weekendje weg. Ideaal om even een blik op de afgelopen week te werpen!

Clouds in my mind

In het begin van deze week werd ik ziek. Ik schreef er al over in mijn vorige dagboekje, omdat dat een dag later online kwam dan normaal. Mensen raadden me aan om mijn rust te nemen, om thuis te blijven i.p.v. te gaan werken. Ik nam mijn rust zeker, maar ik bleef niet thuis van mijn werk. Ik vond niet dat ik het kon maken om thuis te blijven en mijn collega’s in de steek te laten, wanneer ik me eigenlijk net goed genoeg voelde om te gaan werken.

Eigenlijk was het meer dat ik me te goed voelde om thuis te blijven, maar net iets te slecht om te werken. Ik vond echter niet dat ik thuis kon blijven om wat boeken te lezen en lui op de bank te hangen, terwijl ik weet dat mijn dichtste collega’s de moeite doen om te blijven werken, ook al gaat het wat slechter.

Eerlijk, het fijne is ook dat je een beetje voor elkaar zorgt als mensen wat ziekjes op hun werk zitten. En voor zo’n fijne collega’s doet een mens al eens een extra moeite!

De orde van de dag

Toen ik op maandag wakker werd door mijn wekker voelde ik me al een stuk beter, dus besloot ik om te gaan werken. Mijn Lief had verlof de komende week, dus hij bleef lekker nog een beetje langer in bed liggen. Ik had me echter behoorlijk vergist, want toen ik eenmaal op mijn werk aankwam, merkte ik al gauw dat mijn maag en mijn darmen nog niet helemaal genezen waren. En ook mijn hoofd werkte niet optimaal. Met een paar eenvoudige taken kwam ik de dag nog enigszins productief door, maar het was lastig. Dat ik toen ik thuis kwam, in de zetel in slaap viel, is dan ook niet verwonderlijk. Meteen daarna verhuisde ik samen met Amélie naar bed. Lekker vroeg gaan slapen zou die ziekte wel genezen!

Ook op dinsdag ging het nog niet helemaal beter, maar aangezien mijn maag vrij kalm was, besloot ik om toch gewoon te gaan werken. Amélie bleef vandaag thuis bij mijn Lief en ze maakten er samen een gezellige papadag van. Uiteindelijk viel de werkdag wel heel goed mee en kon ik beter doorwerken dan de dag ervoor, maar ik was weer pompaf toen ik thuis kwam. Nadat mijn Lief en Amélie gegeten hadden, stak ik haar in bad en kroop ik ook weer snel in mijn bed. Dag drie van vroeg gaan slapen.

Dat eiste op woensdag natuurlijk zijn tol. Het was voor mij de laatste werkdag van de week, want ik had een verlengd weekend genomen. Ik kookte ’s avonds en at weer gezellig mee. Mijn Lief ging meezingen met ‘Allez Chantez’ en ik zorgde voor Amélie. Nog totaal niet moe, besloot ik om nog eens te genieten van een heerlijk boek. En toen ik uiteindelijk in bed lag, duurde het nog een hele tijd voor het me lukte om in slaap te vallen.

dagboek 56

Op donderdag werd het nog beter, want mijn Lief viel ziek. Ik had een heleboel plannen om ons voor te bereiden op ons weekendje weg, maar dat viel dus allemaal in duigen. Mijn Lief kroop in bed en bleef daar een groot deel van de dag. Poetsen was al geen optie, enkel strijken lukte me nog. In plaats daarvan maakte ik met Amélie een fietstocht en gingen we even naar de speeltuin. A day well spend.
’s Avonds kregen we echter wel telefoon van mijn Lief zijn ouders dat het niet zo goed ging met zijn vader. Achteraf bleek het een ‘plaagske’ te zijn, zoals ze in West-Vlaanderen zeggen, maar die avond ging mijn Lief dus nog in allerijl naar zijn ouders, zodat we alweer na middernacht in ons bed lagen.

Die nacht maakte Amélie ons nogmaals wakker, zodat we er nog in slaagden om ons vrijdag te overslapen. Wat een rustige ochtend moest worden, werd dus een behoorlijke ochtendrush. Maar uiteindelijk stonden we om tien uur toch klaar om richting Ardennen te vertrekken met onze lieve buurtjes! We kwamen er rond de middag aan, laadden de auto’s uit en gingen toen naar het dorp om er frietjes te eten. Daar had mijn Lief zo’n zin in! Nadat we een beetje gesetteld waren in ons huisje, genoten we nog van een prachtige wandeling. Zo spendeerden we ons eerste dag in de Ardennen op onze eigen wijze.

dagboek 56

Zaterdagochtend werd ik eerst wakker van fluitende vogeltjes, niet van een peuter die om mama riep. Dat was wel het volgende dat ik hoorde. En niet alleen mijn kleine peuter was wakker, ook de dochter van onze vrienden die mee waren, had de zon al zien opkomen. Het was dus vrij vroeg, maar dat betekende wel dat we een rustige ochtend hadden. Een boekje lezen, wat muziek luisteren, een paar gesprekken tussendoor, een douche nemen, het gebeurde allemaal op een gemoedelijk tempo. Amélie deed een middagdutje en na een broodmaaltijd trokken we er weer op uit om langs het Lac de l’eau d’heure een prachtige wandeling te maken. De buitenlucht deed ons allemaal goed en ’s avonds genoten we er dan ook ontzettend van om ons in de sofa te nestelen.

Zondag was alweer de laatste dag van ons weekendje weg. We waren weer vrij vroeg op. Mijn Lief bakte pannenkoeken als ontbijt waarna we begonnen met opruimen in ons vakantiehuisje. Maar zin om naar huis te gaan was er nog niet echt. We genoten eerst nog van een prachtige wandeling door de velden en bossen rond Froidchapelle. Voor we huiswaarts keerden, wilde de innerlijke mens dan ook nog verrijkt worden. We zochten een plekje om te eten, maar de twee restaurantjes in het dorp waren beiden volzet. We besloten dan maar om onderweg naar huis een plekje te zoeken om nog iets eten. Een paar keer stopten we langs de weg, maar hadden geen succes, alles was volzet. Uiteindelijk vielen we binnen bij een ouderwets eethuisje waar we heerlijke steak met frietjes aten. Ondertussen was het wel al rond drie uur, dus onze maaltijd was meer dan welkom. Bij thuiskomst bleef er niet zoveel meer over van onze dag, dus werd er opgeruimd, gedoucht en bereidden we ons voor op een nieuwe werkdag!

dagboek 56

Gelezen deze week

De zon is ook een ster van Nicola Yoon

Kleine zondaars – Carine Hutsebaut

Help me! – Marianne Power

Liedje in mijn hoofd

3 thoughts on “Lief Dagboek #56 | ziekte en vakantie

  1. Heerlijk om er zo even uit te zijn uiteindelijk. En ziek zijn, de tijd van het jaar, en vooral met de hoge en dan weer lage temperaturen, de wind toch al koud, ook hier zit ik met angina en een kuurtje daarvoor van de huisarts. Toch is buiten zijn heel erg gezond, dat blijkt maar weer. 😀

    Prachtige foto’s ook Saar!

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Katwijk aan Zee 3 (laatste)My Profile

    1. Het is inderdaad altijd een beetje afwegen natuurlijk. Ik weet dat je bij buikgriep niet zo snel mensen meer kan besmetten als je het al hebt. Ervoor is het gevaarlijker. En werken lukte nog redelijk, dus deed ik dat. Als ik het te moeilijk heb, blijf ik ook gewoon thuis hoor 😉

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.