Lief dagboek

Lief dagboek #16 | Let it snow?!

Sneeuw, ijzel, vrieskou. Het was echt winter afgelopen week. Vandaag is een moeilijke dag, maar ik hoop dat jullie kunnen genieten van het dagboekje van afgelopen week.

Zondag

Pannenkoeken bakken

De eerste sneeuw was een feit. Wanneer we onze ogen openden en naar buiten keken, zagen we dikke vlokken uit de lucht vallen. Een prachtig zicht zo op zondagochtend. Terwijl veel andere mensen met hun kindjes sneeuwmannen maakten, bleven wij binnen om te genieten van de warmte en pannenkoeken. Amélie kreeg ook een stukje om te proeven. Ze bleek het nog eens graag te eten ook. Op zo’n rasechte winterdag was het ook het moment om hutsepot te maken en de kerstboom te versieren. Maar eerst gingen we langs bij de schoonouders en de oma van mijn Lief, met wie het nog steeds niet zo goed gaat. De sneeuw was ’s middags verdwenen, dus het was geen probleem om op weg te gaan. Toen we terug thuis waren, ben ik begonnen met de kerstboom, maar heb hem uiteindelijk maar kunnen afwerken toen Amélie al in bed lag. Een mooie verrassing voor de volgende dag!

Maandag

Kerstboom en Wolf

Toen ik ’s morgens naar het werk vertrok, was er geen vuiltje aan de lucht. Hoogstens een beetje smeltende sneeuw. Alleen werd dat na een uurtje echt sneeuw. En die sneeuw bleef nog liggen ook. Daardoor kon ik over de middag niet naar huis om te kolven en dat maakte de dag toch extra lastig. Het was ook echt naar huis glijden ’s avonds. Ik geloof dat ik maximum dertig kilometer per uur heb kunnen rijden. Eenmaal thuis was er dus geen haar op ons hoofd dat eraan dacht om nog naar buiten te gaan.

Dinsdag

zonsondergang

Toen ik ’s morgens uit het raam keek, had ik geen zin om te gaan werken. Alle sneeuw van de dag ervoor lag er nog en het sneeuwde nog steeds. Pas toen mijn schoonmoeder aankwam en zei dat het redelijk was om te rijden, kreeg ik opnieuw wat goede moed. Het weer beterde ook doorheen de dag. De temperaturen kwamen boven het vriespunt uit. De zon wierp haar stralen op het sneeuwlandschap. En zo kon ik toch nog genieten van het mooie van de sneeuw. Sneeuw vind ik fijn, maar met de auto erdoor moeten niet. Ik maakte vandaag ook een slippartij mee en was blij dat ik snel en goed heb kunnen handelen zodat ik er heelhuids uit kwam.

Woensdag

Journal

Een regenachtige dag vandaag. Het leek eerder herfst dan winter, zeker na de sneeuwval van de afgelopen dagen. Ik voelde me niet zo op en top. Verkoudheden volgen elkaar maar op, mijn sinussen voelen niet zo fijn, ook mijn hoofd is wat suf. Ik heb nog steeds last van mijn ribben van het vele hoesten en ook spierpijn heeft zich in het rijtje gevoegd. Maar je hoort me niet klagen. Het is alleen soms moeilijk om positief te blijven op dagen als vandaag. Koud, nat en donker, geen ideale combinatie bij fysieke ongemakken. Maar ergens tussendoor slaagde ik erin om te accepteren. Dat maakte mijn problemen al een pak dragelijker. Stilaan ben ik ook weer met journaling begonnen. Dit soort dingen terug oprapen, voelt goed en geeft ook weer wat energie. Iets anders doen dan mama spelen, yes!

Donderdag

Wolf en Luna

Wat een vreemde dag was het donderdag. Ik stond goed gezind op, zag alles zitten, maar er liepen heel wat dingen anders op het werk dan gepland. Nadat ik Amélie had opgehaald in de opvang begon ik met veel plezier aan ons avondmaal, maar kreeg slecht nieuws binnen wat toch ook weer wat teweeg bracht. En na een discussie met mijn Lief had ik het helemaal gehad. Gelukkig kan een goed gesprek veel oplossen, maar ik kijk uit naar het moment dat de dagen weer gaan lengen. Deze donkere momenten werken op mijn gemoed. En dat is niet altijd in positieve zin!

Vrijdag

Haartjes geknipt

Na het werk deed ik boodschappen en had een afspraak bij de kapper staan. Maar bij het parkeren maakte ik een raar manoeuvre. De auto die naast mij stond, stond een beetje in de weg. Zowel hij als ik kwamen er met een paar krassen vanaf, maar zijn auto was een bedrijfswagen. Ik was zo eerlijk om te zeggen dat ik een fout had gemaakt, dus de verzekeringspapieren werden ingevuld. Daar ging heel wat tijd overheen, waardoor ik te laat bij de kapper was. Gelukkig kon mijn knipbeurt nog doorgaan. Ideaal om even de stress van het moment te laten zakken.

Zaterdag

Japans eten

We hadden niet echt plannen vandaag. Uitgezonderd het huisje poetsen dan. Maar het liep net iets anders. Mijn Lief kreeg telefoon dat oma niet zo lang meer te gaan had. Ze konden niet zeggen hoelang het nog zou duren, maar we vertrokken meteen naar het rusthuis. Oma sliep. Het was wel duidelijk dat dit een van de laatste dagen is. We bleven tot laat in de namiddag, maar er was geen verandering. Ik besloot om dan maar mee te gaan met de girls night out. Uiteindelijk was het even een verademing en thuis blijven leek me toch geen zin te hebben. Mijn Lief was het daar volledig mee eens. Dus stond ik om zeven uur, gedoucht en opgemaakt bij ons buurtje waar we hadden afgesproken. Met z’n zessen gingen we Japans eten. Het werd een gezellige avond onder vrouwen, met fijne gesprekken en een hoop gelach. Het was zalig om er even tussenuit te zijn.

2 thoughts on “Lief dagboek #16 | Let it snow?!

  1. Ah het weer was bij jullie net als bij ons. Ook niet harder dan 30 km/ph naar huis kunnen rijden. En naar Poownie ben ik die dagen ook niet geweest.
    Wat een heerlijke foto van de hond voor de boom haha.
    Gelukkig kwamen jullie er met wat krasjes vanaf. Het is altijd zo’n rompslomp dat gezemel met de verzekering..
    Als laatste wens ik jullie sterkte toe met jullie Oma.
    Deborah onlangs geplaatst…Zo moe…My Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.