Heartful Home

Tandpech – deel twee

Augustus was een rampmaand als het ging over mijn gebit. Wel vier keer moest ik bij de tandarts in de stoel. Na een maand vol tandartsbezoeken hoopte ik voor het komende half jaar geen tandarts meer te hoeven zien. Maar gisteren zat ik er alweer met mijn tandpech!

Van gevoeligheid naar pijn

Een paar weken geleden begon ik op te merken dat de rechterkant van mijn gebit nogal gevoelig reageerde op warme en koude dranken. In eerste instantie besteedde ik er niet veel aandacht aan, omdat het maar sporadisch voorkwam. Vorige week begon het pas echt vervelend te worden. Toch maar eens naar de tandarts bellen, besloot ik toen.

Ik ben echter niet zo sterk in bellen om afspraken te maken. Op de meest vreemde momenten denk ik daar aan. Wanneer ik op de fiets zit of onder de douche sta, bijvoorbeeld. Op zo’n moment kan je dan niet meteen bellen, waardoor ik het dan weer vergeet en het blijf uitstellen.

dagboek-koffie
Koffie met een koekje was niet zo fijn meer…

Gisteren begon de tand pijn te doen, vooral onder het eten. Vergeten bellen naar de tandarts werd dus behoorlijk moeilijk, want ik werd er constant aan herinnert. In mijn middagpauze pleegde ik het vervloekte telefoontje en ik had geluk. Ik mocht die avond al langs gaan!

Eruit, nu!

Zo zat ik gisterenavond dus weer in die tandartsstoel. Een van de tanden die de vorige keer was gevuld, bleek toch weer problemen te geven. Mijn tandarts had mij daar vorige keer voor gewaarschuwd. Het gaatje in die tand was zo diep dat het mogelijk was dat de zenuw niet zou kalmeren, maar toch geïrriteerd zou blijven. Dat de tand heel gevoelig was voor warm en koud was een voorbode geweest. De pijn kwam van de zenuw waar intussen een lichte ontsteking op zat.

Het verdict: de zenuw moest weggenomen worden en wel nu onmiddellijk. Het probleem zou alleen maar erger worden als we zouden wachten. Mijn tandarts schoot dus meteen in actie. Een prikje om mijn tand te verdoven en dan met de boor erin. Tijdens het boren sprong ik echter toch even in de lucht. De zenuw bleek nog heel gevoelig te zijn. Extra verdoving was nodig, wat mij een heel fijne avond opleverde.

De behandeling was niet zo zwaar als de vorige keer, omdat ik er op tijd bij was. Een uurtje later stond ik alweer buiten. Met een verdoofde mond en reuzehonger, want ik was enkel thuis geweest om Amélie af te zetten en haar wat te eten te geven. Mezelf had ik even over geslagen.

boek op de mat
Een troost bij het thuiskomen: dit boek van Hannelore Bedert lag op de mat!

Eind goed, al goed?

Gisteren heb ik geen pijn meer gehad, wel een ontzettend vervelend gevoel van de verdoving die nog niet uitgewerkt was. Toen ik ging slapen, was mijn kaak nog verdoofd. Heel fijn als je je tanden wilt poetsen. Het water spoot nog alle kanten op…

Vandaag is de tand nog heel gevoelig. Vooral wanneer ik iets wil eten dat wat harder is. De pijn zou tegen het weekend volledig weg moeten zijn. Sowieso staat er een tweede afspraak gepland in december om de voorlopige vulling te vervangen door een definitieve. En dan hopen dat alles goed herstelt!

Photo on top by Alexandru Acea on Unsplash

10 thoughts on “Tandpech – deel twee

  1. Hè bah van tandpijn kun je zo afzien hè. Heb ook tandpech gehad deze week. Een eerder opgevulde tand die ooit afgebroken was, is twee weken terug opnieuw gevuld. En deze week brak het opnieuw af en mijn tandarts is met verlof. Heb ergens nog een tandarts gevonden die weer een noodvulling heeft geplaatst maar we gaan moeten overgaan naar een stifttand. Dubbel pech, ik snap je dus 100%

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.