Schrijven

Nanowrimo komt steeds dichterbij

Het is alweer sinds september geleden dat ik besloot om mee te gaan doen met Nanowrimo. De beslissing om een boek te gaan schrijven, was geen eenvoudige. Maar omdat het een droom van me is, liet ik er deze keer geen gras over groeien. In september leek Nanowrimo nog heel ver. Ik zou het wel op me af laten komen, dacht ik. Maar over twee weken sta ik al aan de start!

Zoveel verhalen

“Waarover zal je boek gaan,” is de vraag die me wel het meest gesteld werd. Ik kon er heel lang geen antwoord op geven. Volgens mij had ik helemaal geen verhaal dat verteld wilde worden. Maar ik had twee maanden de tijd om erover na te denken.

boekenlegger

Zodra ik de beslissing had gemaakt dat er een verhaal geschreven moest worden, leken de verhalen zich aan te bieden. Verhalen over oorlog, verhalen over persoonlijke groei, over vrouwen en mannen, over liefde of verdriet, over moord en bedrog. Het was geen uitdaging meer om een verhaal te vinden dat ik wilde vertellen. De uitdaging was om een verhaal te kiezen!

Het verhaal voor Nanowrimo

Uiteindelijk heb ik toch een keuze kunnen maken. Het is nu veel stiller in mijn hoofd. Hoe alles zal evolueren in het verhaal verandert nog wel, maar de grote lijn heb ik nu wel voor ogen. Waarover zal mijn boek dan gaan?

Negende gebod

Een gezin zit rond het sterfbed. Emma’s vader heeft geen kansen meer. Hij zal gauw sterven en zij zullen verder moeten zonder hem. De band tussen haar en haar moeder is niet bepaald goed te noemen. Met haar broer heeft ze het gelukkig wel altijd goed kunnen vinden. Na de dood van hun vader brengt Emma dan ook veel tijd bij hem door.

Onvermijdelijk hebben ze het voor hen uitgeschoven, maar uiteindelijk beginnen ze dan toch met het sorteren van papa’s spullen. Wat moet weg en wat zullen ze bewaren? Dan vindt Emma op zolder een doos met kleine schriftjes. Haar nieuwsgierigheid wint het en ze begint te lezen. Maar de schriftjes bevatten een geheim dat haar leven op zijn kop zet.

En dan, de voorbereidingen?

Nog twee weken en ik begin eraan. Genoeg tijd om me voor te bereiden. Ik blijf me echter steeds afvragen waar ik me dan op moet voorbereiden?

days of gratitude weekend

Ik ben iemand bij wie het verhaal zichzelf schrijft, als het ware. Ik heb het moeilijk om talloze karakterbeschrijvingen te maken of een wereld uit te denken. Soms zit ik wel eens vast in een verhaal, omdat ik niet weet hoe mijn hoofdpersonage zou moeten reageren of in welke stad ze zich bevindt.

Daarom heb ik me voorgenomen om alvast een plaats te kiezen die ik vrij goed ken. Daar zal mijn verhaal zich afspelen. De namen van mijn hoofdpersonages heb ik reeds in mijn hoofd. Hun karakter ligt vast in mijn hart. Hoe de bijrollen zullen heten, weet ik nog niet. Ik houd mijn ogen open en haal mijn inspiratie bij de naamkaartjes van de medewerkster aan de kassa.

Echte voorbereidingen tref ik dus niet. Tenzij het inslaan van chocolade, het beslissen welke thee ik zal drinken of al makkelijke avondmaaltijden bedenken ook bij de voorbereidingen horen.

Hoe bereiden jullie je voor op een schrijfmaand?

Photo on top by Rana Sawalha on Unsplash

4 thoughts on “Nanowrimo komt steeds dichterbij

  1. Dat gaat helemaal goed komen met jou, ik doe niet mee, dus nul voorbereiding, wel heb ik nog steeds iets liggen, en speel met het idee, maar dan zou ik denk ik, compleet opnieuw gaan starten… En geen idee hoe dat in te pakken, omdat het dan een erg persoonlijk verhaal zou gaan worden, gebaseerd op mijzelf en wat ik mee maak en mee gemaakt heb 😉 Denk ik…

    Namen verzinnen is erg lastig ja, dat is namelijk waar ik op stuit nu en telkens… hoe ga ik ze noemen.. of ga ik zelfs in ik-vorm schrijven…. dit blijft voor mij de grote hamvraag….

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Half dagje TexelMy Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.