Mindful mama

Even lang op de wereld als in mijn buik

Negen maanden op, negen maanden af. Vandaag is onze kleine meid even lang op de wereld als ze in mijn buik gezeten heeft. In mijn buik is ze ontzettend snel gegroeid, maar ook op deze wereld maakt ze een enorme vooruitgang. We vinden het heerlijk om haar bezig te zien. Ze is volop de wereld aan het ontdekken. Veilig bij mama en papa hoeft voor haar niet meer. Er is meer dan genoeg in deze grote wereld om vol nieuwsgierigheid op te nemen.

Het is toch geweldig geregeld hoe een kindje erin slaagt om dingen op te nemen en te leren. Als ouder kan je een veilige omgeving creëren voor je kind, maar uiteindelijk lijkt het allemaal vanzelf te gaan. Heeft onze kleine meid iets in haar hoofd dan gaat ze ervoor tot ze het kan.

Pannenkoeken eten

De afgelopen maand is er ontzettend veel gebeurd en veranderd. Hapjes gaan nu echt goed. Ondertussen eet Amélie als ontbijt niet alleen haar melk, maar ook brood. Groenten en fruit kunnen er ook zeker in. Wanneer er eten op tafel staat, wil zij ook een beetje. We eten dan ook altijd samen en maken er een gezellig familiemoment van. Met kleine Amélie erbij een gigantisch succes.

Waar ze vorige maand nog hulpeloos op haar buikje op de grond lag, maakt ze nu het huis stilaan onveilig. Op haar buik schuift ze rond, op weg naar alles dat ze aan een nader onderzoek wil onderwerpen. Haar fijne motoriek lijkt zich sneller te ontwikkelen dan haar grove motoriek. Haar kleine vingertjes rapen kruimeltjes op, bestuderen kralen en lijnen op de vloer. Steeds beter begint ze patronen te herkennen. Ga ik ’s avonds naar boven met haar dan verschijnt er gegarandeerd een glimlach op haar gezicht, want ze weet dat het tijd is voor een badje. Na het afdrogen gaat het keelgat open, omdat ik haar neusje ga spoelen en dat vindt ze niet fijn. Ze weet dat als ze in de kinderstoel gaat er eten zal volgen. Ze herkent de potjes met groentenpap die ik voor haar klaar maak en flesjes worden ook met grote interesse gevolgd.

Amélie speeltOndertussen blijft onze vrolijke meid brabbelen en vertellen. De verscheidenheid aan klanken wordt steeds groter. Het gebeurt ook steeds vaker dat we woorden herkennen in haar vrolijke nabootsingen. En de echte ‘gagaga’ hoor je steeds vaker door het huis klinken. Dat vinden wij gewoon ontzettend grappig om te horen.

Leren gaat steeds vlotter bij haar, want ze slaagt er nu ook steeds beter in om ons na te bootsen en die handelingen dan ook op andere momenten te gebruiken. Vooral zwaaien is heel erg in trek. Ze zwaait enthousiast naar alle mensen die ze ziet, naar de honden en zelfs naar de televisie. Of je nu net binnen komt of vertrekt, door Amélie wordt je met een grote glimlach toegezwaaid.

Amélie zwaait

Moet ik nog een proud-mommy-alert geven? Ik ben trots op onze kleine meid en al haar kleine en grote ontwikkelingen. Al lukt rechtop zitten zonder steun nog niet heel goed, omdat ze nog omvalt, het omdraaien heeft ze ondertussen wel ontdekt. Dat duurde ook wel lang genoeg naar mama’s mening.

Amélie is ondertussen achttien maanden in ons leven, waarvan ze de helft al doorbracht op deze wereld. Met elke maand groeit de liefde voor haar en haar gekke keuren. Elke maand kijken we weer uit naar wat ze nu zal leren. Dat ze het op haar eigen tempo doet, is heerlijk. Zo hebben wij tenminste tijd om te wennen aan het feit dat er geen klein hulpeloos wezentje meer in onze armen ligt. Stilaan groeit ze op naar een echte dreumes.

2 thoughts on “Even lang op de wereld als in mijn buik

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.