Persoonlijk

Even bijkletsen na de stilte

Het laatste artikel op Galabria verscheen eind april. Het was een dagboekje waarin ik vertelde hoe de ziektekiemen het leven hier een beetje verziekten. Daarna bleef het stil op mijn blog. Dat had verschillende reden waaronder de drukte op het werk en in mijn hoofd. Na een maand radiostilte heb ik weer de ‘goesting’ gevonden om wat te schrijven. Laat ik even beginnen met een bijkletsblogje.

Plannen die in het water vielen

De blogpauze die ik nam, kwam niet geheel onverwacht. Al een tijdje liep ik te twijfelen of ik het blijven schrijven van nieuwe content niet even ‘op pauze’ zou zetten.

Intussen staan er op Galabria iets meer dan duizend artikelen. In al die jaren heb ik dus al wat bij elkaar gepend. Ik vond het wel eens tijd om door al die artikelen te gaan en wat oude berichten een nieuw leven in te blazen. Het is niet omdat het drie jaar geleden geschreven werd, dat het nu niet meer interessant zou kunnen zijn. Zeker voor mijn facebookpagina of mijn Pinterestaccount was het wel leuk om wat oudjes op te frissen.

Maar daarvoor heb je natuurlijk tijd nodig. En die tijd vond ik niet als ik ook nog nieuwe artikelen bleef schrijven. Wie zou het uiteindelijk merken als ik een tweetal weken pauze nam? Die tweetal weken werden dus een maand en eigenlijk heb ik helemaal niets gedaan van wat ik wilde doen. De grote plannen vielen dus in het water.

Omdat het niet altijd makkelijk is om mens te zijn

Mijn plannen vielen in het water om dezelfde reden als waarom de stilte hier langer duurde: het is niet altijd makkelijk om mens te zijn. Er speelden de afgelopen tijd heel veel dingen. Het grootste deel ervan bevond zich in mijn hoofd.

Elke dag opnieuw bouwde ik een laagje spanning op. Steeds weer probeerde ik tevergeefs ontspanning te zoeken. Ik begon uit te stellen, te vergeten, de zin te verliezen. Galabria is niet het enige dat in die periode op een lager pitje ging staan. Ook lezen verdween stilaan naar de achtergrond. De afgelopen maand heb ik moeite moeten doen om een boek open te slaan.

Mijn grootste probleem blijft de onzekerheid over wat ik doe. Niet alleen op mijn blog, maar ook in andere projecten. Ik blijf me maar afvragen of het wel goed is wat ik doe. Ik schrijf dit niet om medelijden op te wekken. Wel omdat ik eerlijk wil zijn. Neen, ik weet niet altijd meer wat ik met mijn blog aan wil vangen. Ja, ik word onzeker van het feit dat ik graag wil ondernemen met mijn blog maar dat de zee van bloggers zo groot is dat ik niet weet of ik als kleine garnaal er wel nog in pas. Talloze dingen die door mijn hoofd tollen en de zee van woorden deden opdrogen.

En dan?

De spanning die zich opbouwde, was dodelijk voor mijn creativiteit. Ik kreeg wel een aantal verwarde gedachten op papier, maar niets dat het publiceren waard was.

Eigenlijk moeten we allemaal wat meer ‘en dan?’ durven zeggen. Een beetje meer ‘fuck it, I do it my way’ gehalte in ons leven krijgen. Toen ik dat stilaan meer begon te beseffen, keerde de zin om voor mijn blog te schrijven ook weer terug. Ik hoef helemaal zo perfectionistisch niet zijn. Er hoeven geen bestsellers op mijn blog te verschijnen. Een paar leuke, inspirerende artikelen, dat is ook al een goed plan.

Ik hoop de komende weken langzaam weer op gang te komen en jullie opnieuw op mijn eigen manier inspiratie te bieden voor een leuker en groener leven. Want hoewel ik ook nog steeds wel eens met het leven worstel, hoop ik nog steeds om andere mensen te blijven inspireren. Ik neem jullie graag mee verder op mijn pad. Het niet altijd makkelijk om mens te zijn, maar het is wel een geweldig idee om het leven ten volle te leven!

7 thoughts on “Even bijkletsen na de stilte

  1. Hè, ik heb het gemerkt 🙂 soms is afstand nodig. Ik herken het helemaal, de blogzee is gigantisch. Ik laat het moeten ondernemen los, komt er iets op me af: super. Anders: ook goed. Soms moeten we onszelf herinneren dat het leuk moet zijn. Je doet dit verdorie wel in je vrije tijd hè. En als je een tijdje iets anders wilt, of helemaal niks, da’s ook goed. Maar wel blij om iets van je te lezen!

    1. Toch één iemand die het gezien heeft 😉
      Ik hoef eigenlijk helemaal niet iets te doen met mijn blog. Dat heb ik me ook gerealiseerd. De job die ik nu heb, doe ik graag. Ik kan daar mijn ding in kwijt en verdien er ook nog eens geld mee. Er is niemand die achter mij zit en me verplicht om met mijn blog geld te verdienen. Langs de andere kant maakt het ook deel uit van een droom. En plots besefte ik tijdens mijn blogpauze dat die droom zo belangrijk niet eens is. Mijn lieve kleine meid, die is belangrijk. En zij heeft geen mama nodig met een succesvolle blog. Wel eentje met een groot hart die er voor haar is. Dus ja, hoe zit dat nu met die droom?
      Het punt is dat ik wel zie waar ik uitkom. Schrijven mag gewoon leuk en een hobby blijven 🙂

    1. Zo leuk om meteen van jou ook een reactie te zien 🙂 Ja, even afstand nemen kan deugd doen om dingen weer in perspectief te plaatsen. Al is het een patroon aan het worden dat ik elk jaar wel eens een maandje afstand nodig heb 😛

  2. Ik had al een klein vermoeden, zo gaat dat, soms ben je het even zat, soms lukt het gewoon even niet, wegens te druk elders, en weet je lieverd? Ik laat dat allang los, als mijn Liefste bij mij is en ik moet kiezen in het nu, real live, of blog? Wat denk je, en het moeten, no way, maar als ik weer wat te vertellen heb, dan kan ik slechts wensen dat mijn vaste lezers en lezeressen het nog altijd leuk vinden als ik er even weer wel ben.

    Van bloggen je werk maken, ja ook over nagedacht, 1x iets gedaan met een bedrijf, was mij teveel gedoe, laat het voor mij aub een hobby blijven, vrijheid, blij heid 😀

    X

    1. Ah, laat ik het nu juist super leuk vinden om met bedrijven samen te werken. Het hoeft geen voltijdse job te worden. Ik denk dat ik in eerste instantie ook lekker hobbyblogger blijf. Maar ik vind het ook wel leuk om samen te werken met bedrijven, dus doe ik dat ook gewoon.
      Maar niets moet natuurlijk en dat is dan ook het leuke van een hobby. De druk af de ketel 😉

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.