Mindful mama

Een nieuw hoofdstuk

Ik ben zo iemand die sneller op honden afloopt dan dat ik een kindje ga knuffelen. Zeven jaar lang heb ik voor de kinderen van anderen gezorgd: als oppasser, speelpleinmedewerker of jeugdleider. Ik koos na mijn middelbaar onderwijs voor een studie om als ‘leerkracht lager onderwijs’ door het leven te kunnen gaan. Voor kinderen vanaf vijf jaar tot zeventien fijne activiteiten voorzien, een leerzaam moment opzetten, … ik hield ervan. Maar vandaag hou ik me eerder op een afstand wanneer het de kinderen van een ander aangaan.

Mijn liefde voor kinderen is niet zomaar overgegaan. Ik ben gewoon heel anders tegen kinderen gaan aankijken. De afgelopen vijf jaar hebben ze bijna geen rol gespeeld in mijn leven. Tot vrienden en vriendinnen aan een gezin begonnen. Voor mij was dit heel lang niet aan de orde. Ik genoot van mijn vrijheid en alles wat dat met zich meebracht: lang op café gaan of bij vrienden zitten, mij vrijwillig inzetten voor allerlei initiatieven, lekker lui in mijn zetel hangen op zondag om te lezen, lang in bed blijven liggen, … Ik was niet bereid om dat allemaal zomaar op te geven.

jeugdwerk

Mijn man en ik hebben al jaren gesprekken over kinderen: willen we kinderen op deze overbevolkte wereld zetten? Willen we wel mensen opvoeden in deze – soms ontzettend gekke – samenleving? Hoe zouden we onze kinderen opvoeden, welke mensen willen we groot brengen, welke waarden willen wij overbrengen? Er zijn uren overgegaan en uiteindelijk was het mijn man die als eerste aangaf dat de kinderwens steeds groter werd.

Ik twijfelde nog steeds. Ik dacht aan de bagage die ik met me meedraag. Niet elke dag voel ik me even stevig in mijn schoenen staan. Mijn emotionele uitbarstingen bestaan nog steeds. Ik heb ze geaccepteerd als een deel van mezelf, maar moet ik een kind daaraan blootstellen? Het gevoel dat mijn slechte dagen veel erger zijn dan deze van de gemiddelde mens – heel eerlijk, op een slechte dag krijg ik helemaal niets gedaan – overheerste. Ik wilde een kind mijn melancholie niet opdringen. Er was – en is nog steeds – de angst dat een postnatale depressie of burn-out een zekerheid is.

In mei veranderde dat echter. Vorig jaar heb ik een lange weg afgelegd wat mijn zelfwaarde betreft. Dit jaar heb ik voor het eerst echt het gevoel dat ik mijn plekje gevonden heb, dat de puzzel even past. In mei moest ik nieuwe anticonceptie ophalen. Alleen merkte ik dat ik klaar was voor iets meer dan een gezin bestaande uit twee mensen die van elkaar houden en twee hondjes. Mijn man was er al een paar maanden klaar voor en ik volgde in die maand. We wilden samen een kleine mensje op de wereld zetten. We hadden heel goed voor ogen waar we heen wilden.

Twee maanden later hield ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen. Een nieuw hoofdstuk kan beginnen!

6 thoughts on “Een nieuw hoofdstuk

  1. Wat een mooi openhartig blog. Tja, ik denk ook wel ‘ns, in wat voor wereld groeien mijn meiden op. En dan denk ik: ik probeer ze op te voeden tot zelfbewuste en sociale meiden die later misschien (hopelijk) toch een beetje een betere wereld kennen.

    1. Dank je, Mrs. T 🙂
      Uit de manier waarop jij over je meiden schrijft, blijkt dat wel. Wat dat betreft, denken we er zowat hetzelfde over. Ik hoop dat ons kind ook een steentje bijdraagt aan een betere wereld. Ongeacht wat hij verder doet, ben ik dan een trotse moeder en geslaagd in mijn missie.

  2. Ik denk dat die vraag, moet ik wel kinderen op de wereld zetten? Van alle tijden is als je naar de geschiedenis kijkt, zelfs mijn moeder, maar eenmaal zover, is het meestal welkom, en bij jullie voel ik dat ook, dat komt goed Saar, jullie zijn met zijn tweetjes, kortom, zelfs bij een slechtere dag, weet je dat het goed zit omdat je iemand naast je hebt staan. Dat spreekt boekdelen wat mij betreft.

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Blessed SamhainMy Profile

    1. Het gaat niet specifiek over slechte dagen, maar over de tijden waarin we leven. Daarom stelden we onszelf die vraag. Welke toekomst hebben onze kinderen? We zien inderdaad wel waar we komen. En hopelijk hebben zij tegen dan een betere wereld! Of kunnen ze er zelf aan helpen bouwen.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.