De afgelopen maanden is het hier behoorlijk stil geweest. Ik twijfelde over verder gaan met Galabria. En welke kant wilde ik dan opgaan? Eerlijk gezegd beheerste het niet de hele tijd mijn gedachten. Af en toe dacht ik nog eens aan mijn blog en vroeg me dan af wat ik ermee wilde doen. Ik bleef wachten tot de inspiratie terug zou komen. Maar nog meer wachtte ik tot ik weer goesting kreeg om te schrijven.

Toen die goesting en de inspiratie dan uiteindelijk de kop opstak, bleek ook mijn innerlijke criticus weer sterk aanwezig. Ik slaagde er niet eens in om aan de computer te gaan zitten om de eerste woorden te tikken. In mijn hoofd was mijn schrijfsel al afgebrand tot op de grond.

Nu ben ik eindelijk weer aan de eerste woorden begonnen en de vraag blijft natuurlijk: wat brengt de toekomst voor Galabria?

Als het niet perfect kan zijn, dan hoeft het niet

Op vele vlakken heb ik vorderingen gemaakt de laatste maanden. Ik ben milder voor mezelf geworden. Mijn innerlijke criticus krijgt op vlak van mijn huishouden, het moederschap of mijn werk zelden nog een kans. Ik voel me veel meer mezelf. Mijn leven wordt niet meer geleid door veronderstellingen over de meningen van anderen. Het gevoel dat ik nu de touwtjes in handen heb en de beslissingen neem, overheerst.

Wanneer het op schrijven aankomt, ben ik vaak nog even erg. Maar waar ik vorig jaar mezelf dwong om teksten te schrijven en tot de puntjes uit te werken, bleef dat nu gewoon uit. Ik nam zelfs de moeite niet om aan de slag te gaan. Als het niet perfect kon zijn (en dat is het nooit) dan begon ik er gewoon niet aan.

Persoonlijker, maar dan op een ander domein?

Bloggen zit me echter in het bloed en ik wilde het ook niet helemaal opgeven. Dus maakte ik de overweging of ik niet gewoon een heel andere weg zou inslaan. Ik wil meer aandacht besteden aan de dingen die mij nauw aan het hart liggen: de natuur, boeken, het moederschap. Dat laatste kwam al aan bod op Galabria, maar ik wil niet meer vertellen hoe het moet. Ik wil gewoon schrijven over hoe wij het doen en hoe blij ik daar van word.

Eigenlijk voelde het aan alsof ik terug wilde naar het persoonlijke aspect van mijn blog, datgene wat Galabria in den beginne ook echt was. Soms voelde het alsof deze versie van Galabria niet meer bij mij paste. Ik wilde iets anders.

Dus ik zou gaan verder bloggen op een andere domein. Maar dan kom je natuurlijk aan de vraag: hoe gaat dat domein dan heten? Honderden namen kwamen in me op, maar geen van allen voelde echt als ‘ik’.

Galabria, maar dan op mijn manier

Als ik de optelsom maakte, dan kwam het er gewoon op neer dat Galabria nog steeds bij mij paste. Alleen zal er in mijn blogarchief een grote schoonmaak gehouden worden. Daarnaast wil ik het weer meer op mijn manier gaan doen.

Bloggen omdat het leuk is. Artikelen schrijven over dingen die ik leuk vind. Het idee dat ik altijd een meerwaarde voor mijn lezers moet bieden loslaten.

Galabria blijft dus. En ik zal blijven schrijven. Alleen kan ik nog niet zeggen welke vorm dit alles zal aannemen. Het zal gaan over boeken, over Saar, over geluk, de natuur en het moederschap. Misschien over veel minder, misschien over veel meer. Ik laat me meedrijven op de golven van mijn inspiratie en zie wel waar we uitkomen.

Dobberen jullie nog steeds met me mee?

9 Replies to “De toekomst van Galabria”

  1. Ik dobber rustig mee. Vorig jaar liep ik tegen hetzelfde aan. En nu ben ik nog steeds aan het wachten tot de nieuwe naam en of formaat op me af komt. Dus laat het allemaal maar op je afkomen en we zullen wel zien waar, hoe en of het eindigt.

    Liefs Loïs

  2. Absoluut, ik ben blij dat je het los gaat laten dat je meerwaarde toe zou moeten voegen. Dat is toch absurd eigenlijk, een blog voor mij, moet over van alles kunnen gaan, soms een meerwaarde, en soms voor de fun, voor mij blijft het hobby, op vooral fotografie gebied, en soms even bijkletsen hoe het ervoor staat privé, en vaak gaat dat samen. de leuke dingen des levens en soms de mindere kant. Zo hoort een blog te zijn voor mij, dat is hoe wij ooit zijn gestart, het ging over dagelijkse dingen met eventueel een plaatje of een foto die erbij past.

    Dus kom maar op!

    X

    1. Tja, als je blog een hobby is dan begrijp ik dat wel dat je gewoon maar doet waar je zin in hebt. Ik heb er echter een periode mee in mijn hoofd gezeten om er een bedrijfje van te maken, omdat we met bepaalde regels en wetten zitten hier in België (vooral omtrent samenwerkingen) en dan ga je op den duur dus wel anders naar je blog gaan kijken.
      Maar hé, het bleek niets voor mij, dat professioneel bloggen. Laat mij maar verder mijn amateurzelf zijn 😉

    1. In jouw situatie begrijp ik dat ook, omdat jouw blog ook een bedrijf is. En dan ga je natuurlijk minder snel veel persoonlijke posts na elkaar neerzetten.
      Langs de andere kant vind ik dat persoonlijke op jouw blog net heel fijn. Sofie – Tussen dromen en leven – plaatst ook veel persoonlijke updates en bij haar werkt het duidelijk ook heel goed.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.