The Mom Diaries

Amélie is tien maanden!

Gisteren zette ik grote ogen op toen ik naar de kalender keek. Ons klein meisje is alweer tien maanden! Een jaar geleden liep ik rond met een dikke buik en keken we vol verwachting uit naar haar komst. Zelfs mijn verjaardag werd een beetje vergeten. Nu hebben we een vrolijk meisje dat rond tijgert en de gekste kreten uitstoot. We vervelen ons nooit met ons kleine wondertje. Benieuwd hoe het gaat met Amélie?

Vorige week begon een iets moeilijkere periode met onze knuffelkont. Ze heeft veel behoefte aan dicht bij mama en papa zijn. Soms kan ze een heel klaagconcert opzetten. Deelnemen aan de maand zonder klagen is niets voor haar. De oorzaak? Iets in haar wereldbeeld is aan het veranderen. Ze maakt opnieuw een groeisprongetje door. We merken het aan hoe ze steeds bewuster met dingen aan de gang gaat. Zo betrapte ik haar vorige week toen ze een stuk brood op de grond liet vallen om vervolgens dat stukje op de grond goed in de gaten te houden. Luna kwam het zo snel mogelijk opruimen en meteen stak ze haar handje uit om Luna te aaien. Legt ze de link al tussen brood op de grond en hondjes aaien? Dat blijft een mysterie, maar ze is alvast goed aan het experimenteren.

Ondanks haar moeilijke momentjes soms, blijft onze kleine meid wel een heel vrolijke baby. Wanneer ik haar ga ophalen in de opvang krijg ik steevast te horen hoe goed ze het doet. Er wordt geboft op haar vrolijke lach die blijkbaar vaak door de opvang weerklinkt. Haar gebrabbel tovert bij velen een lach op het gezicht. En wanneer ze haar hoofdje scheef houdt en lief lacht, smelt iedereen meteen!

Amélie en de eenhoorn

Sinds een paar dagen weet ze ook heel goed hoe ze mijn aandacht moet trekken. ‘Mamamamama’ hoor je haar dan zeggen in alle mogelijke toonhoogtes. Vandaag maakte ‘dada’ ook plaats voor een duidelijk papa. Toevalstreffers? Ze kijkt ons wel telkens aan als ze het zegt. En wij geloven graag dat dit haar eerste woordjes zijn (maar misschien veranderen we nog van gedacht).

Thuis maakt ze alles onveilig, want het tijgeren gaat steeds beter. Af en toe zie je haar kont de lucht in gaan. Dan zit ze op handen en knieën, gaat heen en weer met een denkrimpel op haar voorhoofd. Het lijkt wel alsof ze aan het bedenken is hoe het kruipen nu eigenlijk moet. Maar zelfs als ze op haar buik het huis rond schuift, moet je soms razend snel zijn. Amélie is gek op de drinkbak van de honden, op snoeren en die ene kamerplant die op de grond staat. Ze haalt haar slabbetjes uit te kast en rommelt graag met de mengkommen en het vergiet. Een keer kreeg ze zo’n kom tegen haar hoofdje, omdat ze er iets te enthousiast mee speelde. Met een knuffelsessie was het verdriet alweer snel vergeten.

Op knuffelsessies is Amélie trouwens verzot. Ze kon al kusjes geven, maar nu weet ze ook heel goed hoe ze haar armen rond je nek moet slaan en dikke knuffels geven moet. Bij zo’n knuffelsessies horen natuurlijk kriebelspelletjes die ze meestal met haar papa speelt. Dan klinkt haar schelle lachje door het hele huis. Het mooiste geluid dat je ooit gehoord hebt!

Spelen Amélie

Zitten op haar poep – zonder steun – lukt nu ook. Er gaat een hele nieuwe wereld voor haar open als ze zo kan zitten spelen. Ook heel handig als je gaat winkelen of bij vrienden op bezoek bent. Amélie kan altijd even op de grond zitten. Voor haar is het meer dan oké, om van daar uit de wereld te ontdekken. Ze blijft ons steeds maar weer verbazen met de dingen die ze plots kan. We blijven alvast vol nieuwsgierigheid haar ontwikkelingen volgen.

2 thoughts on “Amélie is tien maanden!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.