Schrijven

Als Francken het kan, ik ook

Maandagochtend zaten ik en Amélie aan het ontbijt. Op de radio ging het over de migranten die waren vrij gelaten uit het gesloten asielcentrum in Steenokkerzeel, omdat er plaats vrij gemaakt moest worden voor andere migranten. Ik volgde het topic niet echt, maar ik hoorde staatssecretaris Francken wel zeggen: “Ik heb er een boek over geschreven.”

Ik ving die ene zin op en meteen volgende in mijn gedachten: “Als Francken het kan, dan ik ook!”

Twijfels

Waarom maakte ik op mijn blog bekend dat ik een boek wil schrijven in november? Eenvoudig, als ik meedoe met Nanowrimo dan heb ik op die manier een stok achter de deur. Heel wat bekenden volgen mijn blog. Ik zal vragen krijgen over mijn boek. Dus ik weet dat ik het gewoon moet schrijven.

Al jaren twijfel ik erover. Nu wil ik het doen. Maar daarmee zijn de twijfels uiteraard nog niet verdwenen. Die blijven gewoon aanwezig. Want ik heb helemaal nog geen verhaal, geen personages en al zeker geen plot. Ik weet niet welk genre ik wil gaan schrijven.

Over dat laatste maak ik me niet al te veel zorgen. Dat genre, dat volgt wel. Als het eenmaal af is, kan het een label krijgen. Maar een verhaal, personages en een plot, die zijn toch wel essentieel voor een boek.

Gewoon doen

Ik ben niet zo goed in ‘gewoon doen’. Ik zou dus zeker geen goed lid van Open VLD zijn. Saar houdt van plannen maken, van nadenken en weten waar we heen gaan.

Ik heb nog zes weken om te bedenken waarover mijn boek zal gaan en wie erin zal meespelen. Als ik dan bij andere mensen lees dat ze hun plot al helemaal uitgedacht hebben, krijg ik toch wel een beetje stress. Het lijkt wel alsof zij zo goed weten waar ze mee bezig zijn. En ik helemaal niet! Nanowrimo is dan al bij voorbaat mislukt.

maandagboek

Mijn focus ligt nu echter op een ding: de komende zes weken ga ik een plot uitdenken. Er zit al een klein verhaal in mijn hoofd. Ik ben nog een beetje op zoek naar mijn eigen stijl. Als ik het plot van mijn verhaal ken, als ik weet hoe het eindigt, dan kan ik daar naartoe schrijven. Ik begin bij het begin en schrijf gewoon door tot het einde. Af en toe een zijweggetje, en ik raak wel aan die 50.000 woorden.

Want als Francken het kan…

Misschien heeft Francken meer tijd dan ik, al betwijfel ik dat dan weer, maar hij heeft een boek kunnen schrijven over asiel en migratie. Het komt volgende week uit. Francken is geen schrijver. Hij is pedagoog van opleiding en schrijven zal vast geen onderdeel van die opleiding zijn geweest. Misschien weet hij wel wat over asiel en migratie, maar een boek schrijven zal vast zijn expertise niet zijn.

Als hij het kan, waarom zou ik het dan niet kunnen? Ik schrijf al jaren op mijn eigen kleine stukje internet. Regelmatig hoor ik eens van mensen dat mijn verhalen hen raken, of hen aan het denken zetten. Mensen zeggen dat mijn schrijfstijl vlot is. Schrijven kan ik dus wel. Dan moet een boek me toch wel lukken.

Oftewel, het moet gedaan zijn met twijfelen! Fuck it, ik doe het gewoon!

Photo by Tom Holmes on Unsplash

2 thoughts on “Als Francken het kan, ik ook

  1. Geweldig!! Als Francken het kan, dan kan jij het zeer zeker!!
    Inderdaad Fuck it, gewoon doen. Je ziet vanzelf waar het schip met woorden je brengt. En er zijn er trouwens zat die deelnemen aan de “nanowrimo” zonder ook maar te weten waar ze over moeten schrijven.

    Ik ben heel benieuwd naar je boek. Hopelijk mogen wij het ook lezen als het af is 🙂 Suc6 alvast!!
    Deborah onlangs geplaatst…Inner voice…My Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.