Mindful mama

Aan alle mama’s die geen borstvoeding konden geven

Lieve mama,

Ik zie de blik in je ogen wanneer ik mijn kleine meisje voed. De onzichtbare tranen, de stille pijn. Ik weet dat het voelt alsof jij gefaald hebt. Het voelt alsof jij je kind tekort schoot. Ergens zegt dat stemmetje dat borstvoeding het best is wat je je kindje kan geven. De onzekerheid slaat weer toe. Heb je er wel goed aan gedaan?

Het was voor mij niet makkelijk om deze brief te schrijven. Ik zie de pijn, maar ik begrijp ze niet. Echt weten hoe het is, zal ik nooit. Ik ben een van die gelukkige vrouwen wiens kindje groot werd met haar melk. En misschien benijd je mij er wel om. Misschien ben je zelfs kwaad, omdat het jou niet lukte.

Zonder stam

Jij hebt echter niet gefaald. Het is de wereld rondom jou die gefaald heeft. Mensen zijn gemaakt om in een stam te leven. Kinderen moeten worden opgevoed door meerdere volwassen. Moeders moeten elkaar ondersteunen. Het goede voorbeeld zou je al jaren geleden hebben moeten zien.

koffie vrienden

Waar vrouwen vroeger al van jongs af aan met geboorte en alles wat erbij hoort in aanraking kwamen, wordt alles nu netjes opgeborgen. We krijgen onze kinderen achter gesloten deuren. Ze worden gevoed waar niemand het kan zien. Flesjes lijken overal aanwezig. De mensen die ons zouden moeten helpen, weten het zelf niet altijd.

Tè weinig aandacht werd er aan jou besteed. Tegenstrijdige adviezen kwamen jouw kant op. En daartussen moest je er nog in slagen om alle emoties een plaats te geven, de hormonen niet teveel de overhand te laten nemen. Moeder zijn, het is geen eenvoudige taak

De lat een beetje lager

Wees dus niet al te streng voor jezelf. Jij hebt je best gedaan. Je hebt je kind willen voeden, hebt geprobeerd om met jouw melk haar groot te brengen. Geen moeite was je te veel. Maar soms zijn dingen nu eenmaal wat ze zijn, hoezeer jij ook je best hebt gedaan. Loon naar werken, is geen regel die hier telt.

En al heb je dan geen borstvoeding kunnen geven, heb je ook niet nachten bij je kindje gewaakt? Heb jij het niet alle liefde gegeven die je in je had? Ook jij weet hoe onvoorwaardelijke liefde tussen moeder en kind voelt. Daar had je geen borst voor nodig.

lichtgroene kindje

Je hebt gedaan wat je kon en daar mag je trots op zijn. Je kindje wordt groot. Het groeit en bloeit. Daar ben jij verantwoordelijk voor, met alles wat je hebt gegeven.

Niet jouw schuld

Maar bovenal, lieve mama, vergeet nooit dat dit niet jouw schuld is! Je hebt niet tekort geschoten. Je hebt alles gegeven. Maar we zijn geen van allen perfect. Dat is wat het betekent om moeder te zijn. Dat is wat het betekent om mens te zijn.

Laat de schuldgevoelens nu dus maar varen. Die zijn nooit nodig geweest. Kijk maar in hun ogen. Ze zullen je vertellen dat jij het belangrijkste bent voor hen op de wereld. Jij bent hun moeder. Geen ander kan die rol van je overnemen.

Op geen enkel moment mag je je schuldig voelen over wat niet heeft kunnen zijn. Er zijn zoveel dingen die er wel waren. Liefde, vertrouwen en genegenheid. Dat is wat uiteindelijk zal tellen.

Photo on top by Wes Hicks on Unsplash

Edit: misschien had ik dit blog niet moeten schrijven zoals ik heb gedaan. Ik wilde graag mama’s die, om welke reden dan ook, geen borstvoeding konden geven een hart onder de riem steken. Ik wilde graag duidelijk maken dat elke manier goed genoeg is. Indien dit belerend, met een vingertje wijzend of neerbuigend over zou komen, weet dat dit niet de bedoeling is. Jullie hebben de steun van deze mama.

6 thoughts on “Aan alle mama’s die geen borstvoeding konden geven

  1. Daarom voel je je niet minder mama. Schuldig voelen hoefd niet 😉

    Khad ook nooit gedacht dat het bij mij ging lukken en ook niet dat het opeens niet meer ging lukken.

    Je baby voed je zowiezo met heel veel liefde op. Het is de liefde van je leven denk daaraan

  2. Tsjah… soms heeft borstmelk geen voeding in zich, dat is bij mijn mama gebeurt, zij kreeg de borst in 1952, maar er zat geen voeding in de melk, dus viel zij teveel af, groeide niet… en zo bleek… er was wel melk, maar niet goed genoeg, dus moest mijn oma wel…. Kortom, soms is het de natuur die een handje helpt…

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Herfst in AlmereMy Profile

      1. Precies, dat is heel erg belangrijk, daarom, vind ik het ook zo mooi, dat jij dit hebt neer gezet voor die mama’s bij wie het om wat voor reden dan ook niet lukt, of de keuze maken andersom. Wat ik nu merk, toen minder omdat er geen internet was nog, bij mijn dochter, is dat mensen elkaar zo kunnen…. nou ja… negatief zijn als jij vertelt dat je flesvoeding geeft, meteen belerend en weet ik veel, je durft het haast niet te zeggen als je in deze tijd als mama voor de fles moet kiezen of zelfs die keuze bij voorbaat maakt, want dan heb jij het gedaan.

        Dat is jammer, daarom, vind ik het zo mooi, dat jij dit hebt neer gezet voor die mama’s!

        X

        1. Het omgekeerde bestaat ook met borstvoeding. Eigenlijk merk ik dat in beide ‘kampen’ mama’s rondlopen met dezelfde frustratie: het gevoel hebben dat ze veroordeeld worden. We moeten allemaal eerst drie maanden borstvoeding geven en dan moet je de fles maar zo snel mogelijk geven, zodat je weer helemaal kan meedraaien in de samenleving.
          Maar zo werkt het niet. Iedereen maakt andere keuzes en iedereen heeft daar ook het recht toe.

          Steun is belangrijker dan beoordelen in het moederschap. Het is al zo zwaar omdat onze ‘stam’ weg gevallen is, dus we hoeven het elkaar ook echt niet nog moeilijker te maken.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.