Zo moeilijk te vatten

Zo moeilijk te vatten

Ik heb nooit leren omgaan met emoties. Ze zijn zo moeilijk te vatten, te uiten, te veranderen of weg te krijgen. De reden waarom laat ik in het midden, maar ik leerde mezelf om niet te emotioneel te zijn, maar eerder rationeel, want op je verstand kan je vertrouwen. Mijn emoties verbande ik naar de achtergrond, later stond ik ze niet eens toe om er te zijn.

Psychosomatiek

Aangezien ze zo moeilijk te vatten waren, die emoties, leerde ik mezelf de tactiek van ‘vermijden’ aan. Als ik de emoties kon vermijden dan hoefde ik me er ook niet druk om te maken dat ik ze niet kon vatten. Emoties kan je echter niet vermijden. Ze zijn er en ze zullen niet meteen weg gaan, al helemaal niet als je er geen aandacht aan besteed. Op den duur geloofde ik dat ik geen emoties meer kon voelen, tot op het punt waar het mij allemaal teveel werd en ik huilbuien kreeg.

De effectieve breakdown was rond mijn negentiende. Het was de zwartste periode uit mijn leven waarbij ik vocht om mezelf staande te houden en niets te tonen aan ouders, lectoren of medestudenten. De tranen konden onophoudelijk stromen, maar het belangrijkste in die periode was de ontwikkeling van mijn eetstoornis, omdat mijn maag besloot om letterlijk alle emoties eruit te gooien. Maag- en darmklachten, hoofdpijnen, gespannen spieren in mijn nek, rugpijn, het was me niet vreemd. Ze drongen zich op alsof er niets belangrijker was. Alsof ze naar me gilden dat ik naar hen moest luisteren. De pijn was nog niet zo erg dat ik niets meer kon, maar op het einde van een dag kon ik werkelijk K.O. eindigen omdat mijn lichaam bleef roepen.

Emotie – lichaam – gedachten

Gedachten kunnen emoties veroorzaken die zich op hun beurt dan weer uiten in je lichaam. Je emoties uiten zich in je lichaam en kunnen gedachten veroorzaken. Je lichaam kan gedachten veroorzaken die op hun beurt weer emoties oproepen. Kortom: emotie, lichaam en gedachten kunnen niet van elkaar gescheiden worden. Elk kan weer een invloed hebben op de ander en het cirkeltje rond maken. Deze wetenschap kunnen we echter ook als oplossing gebruiken.

Mijn emoties gingen zich in mijn lichaam nestelen. Noch van mijn emoties, noch van mijn gedachten was ik werkelijk bewust. Het makkelijkste onderdeel van jezelf om te vatten is je lichaam: je voelt iets en dat is het dan. Op gedachten kan je je trainen, een bewustzijn over wat je denkt valt te leren. Deze twee aanknopingspunten kan je gebruiken om weer dichter te komen bij je emoties.

imagesDXA4AWFU

Lichaam als ankerpunt

Bij mij is het duidelijk dat genegeerde emoties psychosomatische klachten veroorzaken. Dit manifesteerde zich al sinds mijn puberteit toen ik sterk reageerde op stress, maar later ook toen ik het niet meer aankon om mijn emotionele toestand te negeren. Wanneer je echter een patroon hebt ingebouwd, is het niet zo eenvoudig om daar weer uit te komen.

Het lichaam kan dan als ankerpunt gebruikt worden. Een meditatieoefening die ik mee kreeg, is daarbij het volgende: ga ergens stil zitten, concentreer je even op je ademhaling, laat je lichaam spreken. Bij de laatste stap is het belangrijk dat je je lichaam even ‘scant’ (in de mindfulness gebruikt men daar o.a. een bodyscan voor) of je lichaam laat aangeven waar je pijn/spanning/jeuk voelt. De bedoeling is dat je dan bij het punt waar de pijn of spanning zich bevindt even blijft stilstaan en je gewaar bent van de gevoelens daar. Observeer even wat er gebeurt en wanneer het goed voelt, laat je de plaats los om je aandacht terug op je adem te focussen of op een andere plek van je lichaam te richten.

Oefening baart kunst

Bovenstaande is de oefening waar ik deze week mee aan de slag ga. Ik ben heel benieuwd wat het zal los maken en wat de ‘resultaten’ zullen zijn. Ik hou jullie alvast op de hoogte van de ontwikkelingen, want zelf ben ik heel benieuwd of deze oefening mij dichter bij mijn emoties zal kunnen brengen op momenten dat ik terug val in mijn oude patroon.

(Visited 56 times, 1 visits today)

10 Replies to “Zo moeilijk te vatten”

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: