Voor de uitbarsting

Een kleine opmerking was genoeg om me te doen uitbarsten in woede. De opmerking zelf was niet eens zo erg en mijn reactie was dus absoluut niet in proportie met hetgeen gezegd was. Het resultaat was een korte maar krachtige ruzie waarbij we niet naar elkaar luisterden. Pas toen ik in de andere kamer stond, begon mij te dagen dat ik helemaal niet kwaad was geweest op hem. De frustraties van de – naar mijn mening – ongegronde kritiek die ik gekregen had en het wachten in de kou zaten mij nog hoog. Die ene opmerking had de emmer doen overlopen.

Anders…

Veel van dit soort ruzies kunnen eigenlijk vermeden worden of helemaal anders aflopen. In dit drukke leven zijn we gewoon om niet naar onze emoties en ons lichaam te luisteren. We lopen maar door en ons hoofd neemt alles over. Daardoor merken we niet dat iets ons geraakt heeft of dat een emotie eventjes aandacht verdient. De emoties worden opgekropt en blijven zitten tot er een uitbarsting komt. Doordat we ons er niet bewust van zijn dat er emoties opkomen, is het ook niet mogelijk om onze reactie af te stemmen op die emoties. We reageren onbewust op iets dat onbewust speelt in ons onbewuste lichaam…

GEL

Wanneer je de klikt maakt en naast je gedachten ook je emoties en lichaam de ruimte te geven, kan je ook gaan kiezen wat je reactie op een situatie zal zijn. Dat is wat mindfulness voor ogen heeft. Mindfulness geeft aan dat we graag aangename ervaringen vast houden, maar op onaangename ervaringen kan je op verschillende manieren reageren: we gaan ze minimaliseren of maximaliseren. Op zich is dit geen groot probleem, het probleem doet zich voor wanneer je op elke onaangename ervaring dezelfde reactie hebt.

Een onaangename ervaring bijvoorbeeld altijd maar vasthouden en er over klagen (maximaliseren) stapelen de emoties die gepaard gaan met deze ervaringen zich op. Uiteindelijk zal dit ons toch een keer teveel worden en storten we in. Iemand die als reactie op onaangename ervaringen bijvoorbeeld eens goed uitgaat en dit elke keer doet (minimaliseren) krijgt op een bepaald moment toch de emoties op zijn bord. Meer destructieve voorbeelden van minimaliserend gedrag zijn emo-eten, roken en alcoholgebruik.

Een strategie

Toch kan minimaliseren of maximaliseren een bewust strategie zijn om de emoties een plaats te geven en het verwerkingsproces te doorlopen. Eenmaal het verwerken gebeurd is, kan de gebeurtenis en de emotie los gelaten worden.

Bovenstaande lijkt enkel te gelden voor grote gebeurtenissen, maar in principe vindt dit plaats bij elke onaangename gebeurtenis. Maar hoe kan je nu voorkomen dat je ontploft bij die spreekwoordelijke druppel? In eerste instantie door te beseffen dat er een aantal emoties opgestapeld liggen. Door bewust te kiezen hoe je met die emoties om zal gaan. En uiteindelijk door voor de uitbarsting te beseffen wat er gebeurt zodat je bewust de keuze kan maken om wel of niet uit te barsten en te weten dat wat je zegt ook gemeend is.

Het is allemaal een heel complex proces en makkelijk is het niet om tot het punt te komen waarbij je in een luttele milliseconde bewust de beslissing maakt of je wel of niet zal reageren. Toch geloof ik dat met genoeg oefening ik deze mate van bewustzijn op een dag zal kunnen bereiken.

images

(Visited 73 times, 1 visits today)

4 thoughts on “Voor de uitbarsting

  1. Wat een mooi artikel. Ik heb het nog niet eerder exact op die manier bekeken. Ik probeer altijd wel bij de ”grond”emotie te komen, zodat ik weet waarom ik op een bepaalde manier reageer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge