Lughnasadh, van zomer naar herfst

Lughnasadh, van zomer naar herfst

Volgens het jaarwiel zitten we nu op het hoogtepunt van de zomer. Het weer werkt vrij goed mee en aan de temperatuur is het zeker te voelen dat het volop zomer is. Stilletjes aan begint het jaarwiel terug te kantelen. Het neemt rustig een aanloop naar de herfst. Vele paganistische religies hadden feesten om dit te benadrukken in de komende periode. Op 1 augustus wordt door verschillende neopaganisten Lughnasadh gevierd, soms ook wel bekend als Lammas.

Lughnasadh is bekend als het eerste oogstfeest, het tweede volgt in de herfst. Rond deze periode werd de vruchtbaarheid van de aarde gevierd. De traditie in het noorden van Europa was dat men vandaag de oogst inzette. Het werd uitgebreid gevierd waarbij spelletjes en fairs geen uitzondering waren, maar waar ook dankbaarheid zeer centraal stond.

Lughnasadh is ook het herdenkingsfeest van de zonnegod Lugh die een centrale plaats heeft in Keltische mythen. Volgens de Keltische legende werd Lugh’s stiefmoeder en haar volk verslagen door de Tuatha De Dannan, een clan van oude goden die Ierland innamen. Tailtiu werd verplicht om een bos te rooien zodat er graan kon worden gepland en zij stierf van uitputting. Lugh verordende dat een feest moest worden gehouden ter ere van Tialtiu, genaamd Lughnasadh. Dit feest zou ieder jaar gevierd worden aan de start van het oogstseizoen. De legende vertelt dat de eerste Lughnasadh gehouden werd waar Tialtiu begraven was waarbij spelen en wedstrijden werden georganiseerd.

Oogst en dankbaarheid

Lughnasadh is de eerste dag van de oogst voor een volk dat voornamelijk uit landbouwers bestond, maar voor neopaganisten is het dit ook. Op Lughnasadh begint onze eigen persoonlijke oogst van de groei die we dit jaar hebben door gemaakt of van de projecten die we zijn gestart. Ik hoef niet ver te zoeken om te bedenken wat mijn oogst van dit jaar zal zijn.

In eerste instantie is het natuurlijk de voltooiing van onze eerste koopwoning of misschien eerder het feit dat we er zijn kunnen intrekken. Het mooie hieraan is dat dit huis bijna helemaal meeloopt met het jaarwiel. Rond Samhain namen we het besluit en werd de aankoop van ons eigen huisje als doel gesteld. Vlak voor Yule tekenden we de compromis waarmee we de intentie om dit huis te kopen bevestigden. Tussen Imbolc en Ostara werd de koopakte getekend en kon het zaadje voor de verhuis gepland worden. Daarna werd er hard gewerkt om rond Lughnasadh eindelijk te kunnen oogsten en te genieten van onze eigen plek. Ik had dit zelf niet zo in de gaten tot ik besefte dat we vlak voor Lughnasadh zijn ingetrokken. Het is een mooie symboliek waar ik om moet glimlachen.

Op persoonlijk vlak zijn er ook heel wat dingen gebeurd waardoor ik kan spreken van een oogst rond Lughnasadh. Onlangs las ik nogmaals een boek van Brené Brown, namelijk ‘de moed van imperfectie’ en waar ik bij het lezen van een eerste boek van haar een aantal maanden geleden nog vaak dacht: ‘dat moet ik ook meer gaan doen’, had ik bij het lezen van dit boek een glimlach op mijn gezicht omdat ik bepaalde patronen doorbroken heb en de dingen ook effectief anders ben gaan doen. Het gaat dan vooral om zelfliefde, zelfcompassie, liever zijn voor mezelf, meer geduld hebben met mezelf en de ruimte maken voor de mooie dingen in het leven waardoor ik ook meer van kleine dingen kan genieten. Ik ben veel meer in staat om hard te werken en toch voor mezelf te zorgen i.p.v. maar wat aan te modderen en uiteindelijk niets gedaan te hebben. Ik ben doelgerichter waardoor ik meer bereik dan ik ooit had kunnen dromen. En ik hou niet alleen van mezelf, maar ik ben ook trots op mezelf. Ook al ben ik nu werkzoekend, ik heb niet het gevoel dat ik minder waard ben. Integendeel, ik doe nog altijd heel nuttige en belangrijke dingen (en mijn blog is in mijn ogen daar onderdeel van!)

Het hoeft dan ook niet gezegd te zijn dat ik ongelofelijk dankbaar ben voor bovenstaande. Dankbaarheid heeft overigens een grote rol gespeeld bij de dingen die ik op persoonlijk vlak heb bewerkstelligd. Ik houd een dankbaarheidsdagboek bij, maar ook mijn instagramaccount is een plaats om mooie dingen te verzamelen. En op mijn blog blijft ‘days of gratitude’ ook vooral bestaan, omdat ik zelf heel veel baat heb bij het maken de posts. Als ik daarmee mensen inspireer, dan kan ik daar alleen maar dankbaar voor zijn!

Offeren

In sommige culturen was het rond deze periode ook heel belangrijk om overleden familieleden te herdenken naast het danken voor de oogst. Er werd niet alleen een offer voorzien voor de goden om hen te danken voor de goede oogst, maar ook voor de voorouders. Deze offers en het feesten in hun eer hielp om de cirkel van het leven te herinneren. De logica is niet ver te zoeken: achter de seizoensgebonden cyclus schuilt een cyclus waarin we allen participeren, de cyclus van het leven waarbij geboorte en dood onvermijdelijk zijn.

Het offeren aan de goden en de voorouders is dus een manier om ons bewustzijn van deze cyclus te verruimen. Deze offers kunnen bestaan uit voedsel, maar ook uit zelfgemaakte voorwerpen. Bij de paganistische volkeren was het niet ongewoon om de vruchten van de oogst te delen met de goden en de voorouders. Ook dieren werden soms geofferd, maar in onze moderne tijden is het logischer om iets te schenken dat we zelf gecreëerd hebben. Een deel van een gerecht, een gebak of een ander zelfgemaakt voorwerp komt hiervoor in aanmerking.

Offeren is iets wat bij een aantal neopaganisten stilaan is verdwenen. Toch vind ik dit ook een belangrijk onderdeel van wie we zijn. Het gaat niet alleen om het bedanken voor wat wij hebben ontvangen, maar ook over het eren en herdenken van hen die een belangrijke rol in ons leven spelen. Of dit nu goden, geesten, onbekende krachten of de voorouders zijn.

De strooien pop

Vrij bekend is de strooien pop die wordt gemaakt van een restant graan, koren of hooi. Deze pop werd begraven, verbrand als offer of bijgehouden tot de volgende lente om de vruchtbaarheid van het land te garanderen. Bij sommige feesten stond het maken van deze pop centraal en vandaar komt ook de traditie van de ‘Wickerman’.

Op het paganistische folkfestival Castlefest wordt elk jaar een wickerman verbrand met daarin de offers die de bezoekers aanbrengen. De wickerman is de mannelijke vorm van deze graanpop, die in wezen vrouwelijk was.

Zijn jullie bekend met Lughnasadh? Hoe kijken jullie naar dit feest of vieren jullie het?

(Visited 96 times, 1 visits today)

5 Replies to “Lughnasadh, van zomer naar herfst”

  1. Ik ben zeker bekend met Lughnasadh, tegenwoordig vier ik de jaarfeesten niet meer d.m.v. activiteiten maar in mijn gedachten sta ik er zeker bij stil. Dit jaar ben ik niet op Castlefest, maar ik hoop volgend jaar weer. De Wickerman verbranding vind ik altijd erg bijzonder, daar komt zoveel energie en emotie bij vrij, prachtig! Als ik op CF ben laat ik ook altijd een offer achter.

    Momenteel sta ik stil bij wat ik tot nu toe heb geoogst en dat is voornamelijk qua persoonlijke groei. Ook speelt dankbaarheid een grote rol in mijn leven nu, ik ben hier heel bewust mee bezig. 🙂

  2. De Wickerman op Castle Fest werd in het begin niet gedaan, dat is pas van de laatste 4 a 5 jaar 😉 Daarvoor werd dat echt niet gedaan nog, mooi dat ze het nu wel doen trouwens. Dit jaar was ik er niet, volgend jaar hoop ik het mee te mogen maken die verbranding.

    Dus ja, ik ben er meer dan bekend mee, en ja ik sta er bij stil, maar echt vieren elk jaar doe ik niet altijd, in gedachten dan meer, dit keer omdat de volle maan natuurlijk ook zo viel, zo perfect, was het wel nodig, kortom ik doe het op intuïtie.

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…TussendoortjeMy Profile

    1. Wanneer ze met de wickerman zijn begonnen op Castlefest weet ik niet, maar volgens mij is het gewoon dat gebruik dat ze overgenomen hebben 🙂 En ik vond het een mooi voorbeeld. Zelf ben ik trouwens ook niet op Castlefest geweest dit jaar. De laatste keer was zo’n twee jaar geleden…

      1. Dat is ook zo, dat ze het over genomen hebben, ik ben nu? 4 of 5 jaar geleden, oef wat gaat de tijd hard! Voor het laatst geweest en toen deden ze dit nog niet, pas een jaar later dus, werd dit voor het eerst gedaan. Ik kom er al praktisch vanaf het begin, alleen de laatste jaren dus even niet, wegens reiskosten, de kosten daar die omhoog gaan, bla, hahaha Ik weet nog dat ik maar 10 euro hoefde te betalen in het begin voor de entree, dat zegt genoeg toch? 😉

        Wie weet ontmoeten we elkaar volgend jaar daar 😀 Ik wil wel weer eens gaan.

        X
        Morgaine onlangs geplaatst…Drie x Drie = Negen?My Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: