Kinderen van de zon en de maan

Kinderen van de zon en de maan

Zoals elke ochtend op een werkdag liepen we onze straat uit om richting het park bij de vaart te gaan. Het is ons favoriete plekje om te wandelen. Je bent even helemaal weg van alle ochtenddrukte die ons de eerste meters achtervolgt. Het overgrote deel van de dagen is het opletten geblazen wanneer we oversteken. In totaal moeten we drie keer het zebrapad nemen en het is al meer dan eens gebeurd dat we net niet van onze sokken worden gereden.

Vandaag viel ons echter de rust en stilte in het straatbeeld op. Slaap had het merendeel van de bewoners nog in haar macht. De gordijnen waren naar beneden. Koning auto was, op een verdwaalde enkeling na, in geen velden of wegen te bespeuren. De rust daalde ook meteen op ons neer. We hoefden niet meer te acclimatiseren in het park. Een natuurlijke overgang bracht ons dichter bij moeder natuur en haar schepsels.

Het moment van totale rust en acceptatie overviel mij toen ik het het minst verwachte. Lief hield zich bezig met het opruimen van het pakje van Wolf, toen ik omhoog keek. Ze was een plaatje. Tussen de kale takken van de bomen door lachte ze me toe. Ik kon het niet laten om terug te lachen. Haar bleke gestalte was een streling voor het oog. Deze morgen ging ze niet schuil onder een sluier van wolken, maar schitterde ze in al haar glorie. Hoeveel keer had ze mij niet vergezeld op mijn wandelingen? Afgelopen zaterdag keek ze nog goedmoedig op me neer terwijl ik met vrienden uit stappen ging.

Door haar glimlach hoorde ik meteen een weerklank van mijn favoriete chant. De woorden grepen me vast en lieten me niet meer los. Zelfs toen ik naar mijn werk fietste, weerklonken het ritme en de woorden in mijn hoofd. De vogels floten hun mooiste lied waardoor ik het gevoel kreeg dat het reeds lente was. Hoeveel macht hebben we nog om de natuur te harmoniseren? Hoe lang mogen we nog met de geesten van de natuur dansen, vrij, zonder belemmeringen? Zelfs mijn hart weet het antwoord op die vraag niet.

Children of the sun and moon,
harmonising nature’s tune,
dancing with the spirits free,
witch I am and witch I’ll be!

(Visited 49 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: