boom

Het ritme van jaarfeesten en seizoenen

Misschien herinneren jullie je het nog: de regen in juni die maar niet wilde ophouden. De dagen waren grijs en het leek wel of de winter eindeloos zou voortduren. Ondertussen hebben we gelukkig al een paar mooie dagen gehad en is het toch zomer geworden. Op zo’n grijze dag in juni stond ik samen met een aantal andere heksen in een cirkel om Litha te vieren. Litha is het feest van de zon, het hoogtepunt van de zomer en het moment waarop het licht keert. We lachten er mee, want het voelde echt niet als het hoogtepunt van de zomer. Het voelde niet aan als een Lithaviering, hoe mooi ons samenzijn ook was.

Ik had exact hetzelfde gevoel rond Lughnassad. Toen ben ik niet naar een viering gegaan, omdat we net terug waren van reis en ik veel te moe was, maar ik heb die periode wel bewust stil gestaan bij dit jaarfeest. Het voelde niet goed om dat moment als eerste oogstfeest te zien, of dat punt te markeren als het begin van de herfst. Naar mijn gevoel was het daar helemaal nog geen tijd voor! De zomer was net op haar hoogtepunt. Waarom zou ik dan aan oogsten denken of aan het begin van de herfst?

Ik had het er al eens over met andere mensen. Voor hen slaan de jaarfeesten soms nergens op en ergens moest ik hen gelijk geven toen ik de laatste twee jaarfeesten met dat wringende gevoel zat. Het klopte gewoon niet. Waar ben ik eigenlijk mee bezig?

coven

Het volgen van een traditie, hoe mooi die ook is, brengt een paar moeilijkheden met zich mee voor mij. Een traditie bestaat namelijk uit gewoonten, die niet altijd stroken met mijn gevoel of mijn idee over bepaalde dingen. Dat wil niet zeggen dat de traditie fout is. Het kan namelijk heel goed werken voor veel andere mensen – en als ik kijk naar de aanhang van die traditie werkt het ook echt voor heel veel mensen – alleen werkt het niet helemaal voor mij zoals de traditie het voorzien had.

Sta ik er even langer bij stil dan besef ik namelijk dat de jaarfeesten voor mij toch een heel belangrijke rol spelen. Ze zijn belangrijk in mijn beleving, in wie ik ben, in waar ik voor sta. Ze volgen het wiel van het jaar en dat klopt. Waar ik het een pak moeilijker mee heb, is dat ze vast hangen aan vaste data op de kalender. Dat gegeven heeft heel lang goed gewerkt, omdat het gebaseerd was op een goed uitgedokterd systeem. Nu doet de wereld behoorlijk gek. De seizoenen lijken niet meer te lopen zoals ze ooit deden. Dat maakt dat het systeem dat vast hangt aan de kalender voor mij aanvoelt alsof het ‘niet klopt’.

Ik wil niet afstappen van de traditie. De vieringen die we samen hebben, zijn er te mooi voor. De symboliek is te krachtig. Wat ik nodig heb, is een andere invulling voor de jaarfeesten zoals ze nu bestaan. Ik ben op zoek naar inhoud en verdieping. Waar ik ooit begon met lezen, verbanden leggen en begrijpen, daar moet ik verder gaan. Want de traditie die ik volg, bestaat uit veel meer dan enkel de jaarfeesten. Het is een complex gegeven van het vieren van de seizoenen, het aanbidden van goden en het werken aan zelfontwikkeling. Ze past nog steeds binnen het grotere geheel van mijn geloof. Ik moet alleen de puzzelstukjes op de juiste plaats zien te krijgen.

(Visited 27 times, 1 visits today)

1 thought on “Het ritme van jaarfeesten en seizoenen

  1. Volledig mee eens! Langs de andere kant is het begin van de herfst ook niet dat plots alle blaadjes een andere kleur hebben en bomen in alle tinten bruin, rood en oranje staan (Net zoals de lente al begint, nog voor al je planten in bloemknoppen staan). Als je eens goed rond kijkt, dan zie je de eerste verkleuringen en de eerste dorre blaadjes op de grond al. Wanneer je ‘s ochtends buiten komt, dan ruik je de herfst al. Het is kouder aan het worden en dat merk je aan de spinnen ook. Wanneer het overdag echter 26 graden is, de zon vollenbak schijnt, dan waan je je in zomer. Maar, euh, herfst is toch niet alleen die motregendagen? 🙂 Het zijn die eerste tekenen, die voor mij de aankondiging zijn.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge