Heksen op gevoel

Wanneer mensen in groep gaan werken, maken ze goede afspraken. Hoe zullen we onszelf beschermen, welke kleuren gebruiken we, welke symboliek is voor ons belangrijk? Uit die afspraken ontstaat een traditie. Sommige volgers van een traditie zullen klakkeloos overnemen wat de traditie hen voorschrijft. Anderen zullen tot op het draadje uitzoeken waarom iets net ‘zo’ in elkaar zit. Over het algemeen weet ik graag de redenering achter de afspraken, maar sommige regels zijn voor niet meer en niet minder om het werken in groep eenvoudig en duidelijk te maken.

Op het moment dat ik alleen onder de open lucht sta of een cirkel ga trekken, zijn de meeste regels voor mij dus niet meer van belang. De traditie die ik volg, heeft natuurlijk een grote invloed op mij. Als je de gewoonte hebt om op een bepaalde manier een cirkel te trekken dat voelt het fijn om die manier gewoon altijd aan te houden, met of zonder tekst.

Op voorhand een ritueel uitschrijven doe ik echter niet. Het gebeurt zelfs dat ik niet gepland heb om ritueel werk te doen, maar daar uiteindelijk toch beland. Het wordt me soms gewoon ingegeven. Heb ik op voorhand al een tijdstip vast gelegd om iets te gaan doen dan begint mijn voorbereiding meestal met het zoeken van informatie. Even een boek open slaan, zoekopdrachten invoeren op Google of informeren bij medeheksen. Letterlijk de informatie over nemen doe ik enkel als dat goed voor me voelt. Lijkt een kleur me inderdaad passen zoals omschreven in dat boek dan zal ik die kleur ook zonder probleem gebruiken.

Het gebeuren zelf wordt geleid door mijn intuïtie. Waarom zou ik op voorhand iets uitschrijven als mijn hand geleid kan worden door wat mij op dat moment ingegeven wordt? Het schrijven doe ik pas achteraf, in mijn magisch dagboek, als verwerking van wat er net heeft plaats gevonden. Voor mij is het een soort ‘afsluiten’, achter me laten en overdragen aan het universum.

Een BoS heb ik dan ook niet. Ik vind nergens de energie of de motivatie om teksten uit te schrijven, informatie op te zoeken en samen te gieten in een nieuw verhaal. Alle informatie die ik nodig heb, vind ik op het internet of in boeken, waarom zou ik dan zelf een boek gaan schrijven? Al vind ik het wel soms bewonderenswaardig hoe sommige mensen hun BoS als een mooi naslagwerk opbouwen.

bron: pinterest
bron: pinterest

Het pad van de heks is een persoonlijk pad. Een waar weinig regels voor bestaan, waar afspraken vaak heel praktisch zijn. Ieder doet het op zijn manier en leert daardoor zichzelf ook weer een beetje beter kennen.

(Visited 37 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge