Even reflecteren

Even reflecteren

Ik zit nogal ziek en een beetje verlept achter de computer. Mijn tas chocolademelk vergezelt me. Ziek zijn heeft zo zijn voordelen. Ik kan lekker slapen en plots heb ik de tijd om na te denken. Omdat ik nu ook even in een periode zit waarin ik mijn heks-zijn onder de loep neem, dwalen mijn gedachten af naar het pad dat ik tot nu toe al gevolgd heb.

Zo rond mijn veertiende levensjaar begon ik mij te interesseren in die geweldige vrouwen die door de kerk vervolgd werden. Ik geloofde nog in het sprookje van de heks die kon toveren, het kruidenvrouwtje dat door de priesters werd vervolgd. Wat daarachter zat, daar dacht ik niet al te veel over na, dus toen ik in de lessen geschiedenis een blik op dit topic kreeg, begon de boekenworm in mij feest te vieren. Ik zocht de boeken op die vermeld waren in de cursus en die boeken brachten mij terug bij andere boeken. Tot dan bleef ik hangen bij de historische heks en het was pas toen ik het zoekwoord eens invoerde in de bib – ja, ik kon gewoon verder met bronnenlijsten hè – kwam ik op een boek terecht dat meer vertelde over heksen als levenswijze en religie. Als ik mij niet vergis was dat zelfs een boek van Vivianne Crowley. Ik zie me nog zitten in de ligstoel in het zonnetje met Vivianne Crowley’s ‘De Oude Religie’ bij de hand. Het was een lichte openbaring voor me, maar de kleine bibliotheek in mijn dorp beschikte niet over meer boeken en dus stopte het lezen. Wel begon ik zelf met een BoS waar ik allerlei nonsens in opschreef, maar voornamelijk informatie verzamelde over mythische wezens.

Het was pas toen ik ontdekte dat mijn jongere zus zelf ook met wicca bezig was, dat ik de draad terug opnam. Boeken als ‘Heks’ van Susan Smit, ‘Wicca’ van Scott Cunningham, ‘Gesprekken met een heks’ van Louis Borne, ‘Het boek der schaduwen’ van Phyllis Curott en ‘De wijsheid van een heks’ door Rae Beth passeerden de revue. Samen met mijn zusje besprak ik deze dingen en richtte ik een MSN-groep op. Dankzij het internet raakte ik al snel in het wereldje van het paganisme terecht en begon ik steeds meer mijn eigen pad te zoeken, verder van de wicca af. Boeddhisme, de Tao, Shintoïsme en andere Oosterse stromingen behoorden tot mijn grote interesse. Zelfs de divinatiemethoden die ik gebruikte waren Oosters. De I Tjing was daarbij mijn favoriet.

Door mijn contacten op internet kwam ik ook in aanraking met Nederlandse heksen. Een van hen, een meisje dat een drietal jaar jonger was, nodigde mij op een dag uit voor haar verjaardag. Een goede verstandhouding ontstond en ik kwam kort daarna op een jaarfeestviering bij haar thuis. Het was de eerste keer dat ik zoiets deed. Daarvoor had ik experimenten gedaan met eenvoudige magie, maar de jaarfeesten had ik zelf nog nooit gevierd omdat ik niet meteen een idee had hoe dat moest. Maar in dat weekend ontstond het idee om een vaste jaarfeestengroep op te richten en aangezien ik met een van de initiatiefnemers goed bevriend was, werd ik mede oprichter van die groep. Twee jaar lang vierden we de acht jaarfeesten samen. We kamen van de zaterdagochtend tot de zondagavond samen en vulden die twee dagen op met allerlei workshops binnen de thema’s die het jaarfeest met zich meebracht. Er kwam echter een kink in de kabel en de jaarfeestengroep splitste zich op.

Het eerste jaar bleef ik contact houden met een van de oprichters, maar toen ook dat uitdoofde, had ik weinig kennissen meer binnen de paganistische wereld. Ik bleef nog wel een deel actief op het internet, maar was niet meteen actief bezig met hekserij. Alles leek ook een beetje meer aan te slepen, omdat ik nog thuis woonde en mijn Lief op een grotere afstand. Dus reisde ik tussen mijn huis en zijn huis. Dan kan je niet echt een plekje creëren waar je actief je religie kan belijden. Toen we dan alleen gingen wonen, bleef het allemaal toch een beetje op de achtergrond. Ik was wel bezig met de kleine dingetjes, omdat ik ondertussen ook weer vrienden uit de paganistische wereld rondom mij had verzameld. Kaarsen aansteken voor het raam met Samhain, het huis versieren volgens de seizoenen,…

Het was pas vorig jaar toen ik de godin leerde kennen die altijd met mij mee liep dat ik terugkeerde naar de hekserij. Op een avond trok ik een krachtige cirkel op en vroeg haar om mij te helpen bij mijn zoektocht naar werk. Ik beloofde haar mijn toewijding als dank. Ik heb nog nooit zoiets krachtigs het universum ingestuurd geloof ik, want ik deed het zonder tools en enkel met gedachten. Uitgesproken woorden kwamen er niet aan te pas. Twee dagen later kreeg ik een telefoontje en drie dagen na mijn wens had ik werk! Ik deed wat ik had beloofd, maar gooide het deze keer over een andere boeg en volgde de drang die ik al een paar jaren voelde. Ik meldde me aan bij een coven om er een opleiding te volgen.

Waar ik nu sta, voel ik me goed en soms vraag ik me af waarom ik altijd zo ben blijven twijfelen. Toch kan ik niet zeggen dat ik spijt heb dat ik het niet eerder heb gedaan. Het hoorde bij mijn pad en ik heb enorm veel geleerd door alles wat eraan vooraf is gegaan. Ik sta sterker op mijn benen in de coven omdat ik het ooit zelf deed. Ik ben blij met wie ik nu ben en waar ik nu sta.

(Visited 64 times, 1 visits today)

One Reply to “Even reflecteren”

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: