Een nieuw velletje

Een nieuw velletje

De laatste tijd zat ik niet zo goed in mijn vel. Alsof het te krap werd, alsof ik eruit groeide. Alsof het tijd was voor een nieuw, ruimer velletje waar ik meer ruimte zou hebben voor mezelf.

Het leven is een spiraal, we komen altijd terug op hetzelfde punt om diepere inzichten te verwerven. Voor mij is zelfliefde en acceptatie van jezelf een van die punten waar ik regelmatig op terug kom. Was mijn grootste les vorig jaar dat ik leerde houden van mezelf, kwam hetzelfde lesje afgelopen maand nog een keer bij me langs.

Allerlei eisen stelde ik mezelf. Ik wilde vanalles doen, plande mijn agenda vol en barsten uiteindelijk in huilen uit toen ik het niet meer kon bolwerken. Wat was ik teleur gesteld in mezelf dat ik er niet in slaagde om alle ballen in de lucht te houden, ook al waren het er onmenselijk veel. Ik stelde eisen aan mezelf en verloor mijn draagkracht uit het oog. Waar was mijn zelfliefde, waar ik zo hard aan had gewerkt naartoe?

De inzichten sijpelden langzaam binnen. Een ander niveau van begrip, van liefde voor mezelf. Niet alleen houden van mezelf voor wie ik ben, niet alleen lief zijn voor mezelf en mijn grenzen accepteren. Toen ik eerlijk en kwetsbaar kon huilen en vertellen bij vrienden die ik helemaal niet zo lang ken, maar me wel heel dierbaar zijn, begon het begrip van kwetsbaarheid diep in mij te groeien. Want kwetsbaarheid is niet alleen openheid en eerlijk zijn. Het is ook je schild laten vallen en je in de armen storten van mensen die om je blijken te geven.

En zo werd het tijd voor een nieuw velletje. Tijd om het oude keurslijf af te werpen en me te settlen in mijn nieuwe huid. Dat ik in het zuiden stond afgelopen Ostara, waar de oude huid van een slang ligt, en salamanders hoogtij vieren, dat is alleen maar toeval!

(Visited 68 times, 1 visits today)

6 Replies to “Een nieuw velletje”

    1. Je bent op weg lieve Jess. Het is gewoon een pad dat even tijd neemt, het pad van bewustwording. Sommige dingen werken ook niet altijd mee. En het leven draait in een spiraal, dus we worden altijd wel een beetje geconfronteerd met oud zeer. Doe maar verder zoals je bezig bent, het komt!

    1. Dank je voor je lieve woorden, Anita! Ja, het is goed dat ik even mijn verhaal kon doen bij die mensen.
      Denk jij ook goed aan jezelf? En probeer nog een beetje te genieten van de kleine dingen des levens!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: