De metafoor van water

De metafoor van water

Water is een element dat ik ‘tekort’ kom, zeg ik vaak, maar eigenlijk is het een element dat ik te weinig in mijn leven toelaat. Steeds meer begint dat tot mij door te dringen.

Toch is water voor mij een heel belangrijk element. Gedurende mijn spirituele zoektocht en mijn zoektoch naar mezelf, heb ik water al vele malen gebruikt als metafoor.

Ik gebruik de zee als metafoor om de wereld te omschrijven: wat wij zien zijn de golven aan de oppervlakte. Ze bewegen en gaan mee met de gebeurtenissen rondom. Wanneer er veel wind staat, dan zijn er meer golven. Wanneer het stormt, dan zijn de golven geweldig. Wanneer er een steentje in valt, maakt het water kringen. Maar onder de golven bevindt zich een ongelofelijk mooie onbekende wereld, die we nog moeten ontdekken en waar we zo weinig van weten.

Of een metafoor voor gevoelens: je kan ze tegenhouden door een muur te bouwen, maar weet dat water altijd sterker is. Op een dag breekt de dam en dan kan je een zondvloed over je heen krijgen.

Voor het gevoelsleven: een zacht kabbelend beekje, of een wilde zee.

Maar een ding daar had ik tot op heden nog niet aan gedacht. Deze zee die ik als metafoor voor de wereld gebruik, kan ook een metafoor zijn voor jezelf. De golven lijken te deinen, maar diep vanbinnen is er een rijke stilte aanwezig waar alle omstandigheden van buiten geen vat op hebben. Waar alles zijn eigen gangetje gaat…

En wanneer je het water stil laat staan, en ook aan de buitenkant de rust zelve lijkt dan kan de wereld jouw goddelijkheid zien.

Het is maar wat je als doel stelt natuurlijk…

(Visited 422 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: