verantwoordelijkheid

Dat is mijn verantwoordelijkheid niet

Ik begon het pad van de boeddha toen ik me steeds meer ging verdiepen in de filosofie achter de mindfulness. De Boeddha leerde mij dat gedachten, gebeurtenissen, … niet mijn verantwoordelijkheid waren. Het andere pad dat ik op dat moment liep, het pad van de heks, leerde mij om verantwoordelijkheid te nemen voor vele dingen. Want we hebben de kracht om dingen te veranderen. Op een dag leken deze twee paden onverenigbaar. De Boeddha leerde me stil zijn en te observeren. Hij leerde mij dat het ene niet meer waard is dan het andere. Maar Danu leerde mij handelen en zorgen voor. Artemis leerde me vechten voor wat ik belangrijk vind. En verantwoordelijkheid werd een ontzettend complex begrip.

Mediteren is iets wat zowel op het pad van de heks als op het pad van de Boeddha past. Steeds meer begon deze oefening dus deel uit te maken van mijn leven. Mediteren, stil zijn en luisteren. Wat is nu wel of niet mijn verantwoordelijkheid?

Henk van Straten schreef in Happinez dat hij na een tijdje mediteren afval niet meer op straat kon laten liggen. Want hij had het dan wel niet neergegooid, maar hij zag het ook als zijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat het er niet meer lag. “Engagement, verantwoordelijkheid nemen”, schrijft hij, “het kan juist ontstaan uit het diepe besef dat alles vergaat, dat niets een absolute essentie of waarde heeft, dat gedachten komen en gaan, dat er niemand is boven de wolken die ons beoordeelt en beloont of straft, dat je je eigen werkelijkheid creëert. Het dwingt ons te kijken naar wat er nu gebeurt, wat je zelf kunt doen, zonder excuusjes en rationaliseringen.” Dat is ook waar het over gaat op het pad van de heks. Ik zag weer twee stukjes van beide paden samen smelten.

Verantwoordelijkheid blijft een moeilijk begrip. De oorzaak van leed, onrechtvaardigheid, of gewoonweg afval kan ergens anders liggen, toch kunnen we onszelf niet ontslaan van de oproep om iets te doen. Zonder excuses, zonder rationalisering. Wat kan jij vandaag doen om de wereld een betere plaats te maken?

(Visited 91 times, 1 visits today)

6 thoughts on “Dat is mijn verantwoordelijkheid niet

  1. Een comment over afval en een foto van de vaart… Ik snap volgens mij wel waar je heen wilt. Het blijft ook een eeuwige discussie op de facebookgroep: “Wiens verantwoordelijkheid is dat afval nu?”. Ik pleit voor vuilnisbakken, overal aan de vaart – dus zowel in het bos als aan de visserskant (misschien eens een petitie starten en meegeven aan jouw Lief?) – het zou niet alleen afval weghelpen, maar het helpt ook voor de vele wandelaars met poepzakjes, toch? Dit jaar wil ik sowieso nog afvalrapen, zelfs al is het maar een beetje…

    1. Ohja, moge het duidelijk zijn.. De rest van het blog is me ook wel duidelijk. Ik ben hier precies alleen op het afvalrapen ingegaan, waarschijnlijk omdat ik er meer en meer over denk om niet alleen te reageren, maar ook te anticiperen…

    2. Over die afvalbakken, het is volgens mij de verantwoordelijkheid van W&Z om daar afvalbakken te zetten. Volgens mij heeft het stad geen recht om daar iets te veranderen, maar ik kan verkeerd zijn.
      En afvalbakken gaan het afval daar niet verminderen, want als je op nog geen 100 meter van de afvalbak aan een bankje hele hopen ziet liggen dan denk ik niet dat iemand de moeite gaat doen om zijn afval in de bak te gooien als er meer bakken staan…

  2. Ik heb mij nooit zo verdiept in Boedhisme zelf, maar hier kijk ik dus van op, dat Boedha dat zegt, het is jouw verantwoording niet, het maakt meteen duidelijk waarom sommige mensen dit graag volgen? Afschuiven dus? 😉

    Wat is verantwoording? Misschien is de zin wel dieper die ik al jong mee kreeg:

    Durf je jezelf elke dag recht in de ogen aan te kijken in de spiegel?

    Dan is het goed….

    X

    1. De boeddha leert ons dat gedachten onze verantwoordelijkheid niet zijn. Dat wat ons overkomt, onze verantwoordelijkheid niet is. Het is maar wat je ermee doet. Hij zegt ook dat niets meer waarde heeft dan iets anders. Een diamant is niet meer waard dan een krokus, bijvoorbeeld.
      Dat je denkt dat het dan gaat over afschuiven, zo reageren de meeste mensen als ik dat uitleg, maar niets is minder waar. Dat is ook wat ik in de zin die ik citeer van Henk van Straten terug vind. Het besef dat niemand naar je zit te kijken en volgt of je je verantwoordelijkheid wel of niet neemt, maakt dat je gedwongen wordt om naar de werkelijkheid te kijken zoals hij is. En dat is de kern van boeddhisme: leren de kern van de werkelijkheid te zien. En inderdaad, met jezelf geconfronteerd worden en de vraag krijgen: kan jij met jezelf leven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge