dank voor het leven

Dank voor het leven

Terwijl ik naar huis reed na de les Tai Chi bekroop mij plotseling een onweerstaanbare drang om naar ons nieuwe huis te gaan. In de tuin stond een grote spar, maar die was gestorven en dus hadden we hem laten weghalen. De wortels en een deel van de stam stonden nog in onze tuin. Daar wilden we toch nog iets mee doen. Maandagavond trok die boomstronk dus aan mij. Ik moest er heen.

Toen ik eenmaal voor de boomstronk stond, dacht ik niet echt meer na. Ik knielde voor haar neer, legde mijn handen op wat de stam van de boom was geweest en ik dankte de godin voor het leven. Bedankt Isis, voor het leven dat ik mag leven en de vreugde die het mij schenkt.

Godin?

Ik hou niet van personificatie. Wanneer ik spreek over de godin dan bedoel ik niet letterlijk een vrouw op een wolkje, net zomin god voor mij een man op een wolkje is.

Al zo lang ik mij kan herinneren ben ik er van overtuigd dat er iets meer is in deze wereld dan wat wij zien. Ik heb het niet altijd willen toegeven aan anderen of aan mezelf, maar het gevoel van tot een groter geheel te behoren is mij niet onbekend. Nog minder onbekend is het gevoel dat het leven meer is dan feesten en lol maken, al zijn dat natuurlijk wel heel belangrijke aspecten. Voor dat gevoel, het wezen dat ik voelde, had ik geen naam. Bij gebrek aan beter sprak ik op latere leeftijd altijd over het Universum, het Al.

Dit Al is letterlijk wat het woord zegt: alles wat in dit universum en erbuiten aanwezig is. Alles wat bestaat. Maar bovenal is het Al de drijvende kracht achter alles. Het is de samenhang van alle dingen, het grotere geheel waar wij allemaal toe behoren en met elkaar verbonden zijn. Maar waar komen goden in dit verhaal de hoek om kijken?

Alle goden die de mens ooit in de geschiedenis een naam heeft gegeven, zijn in mijn ogen manieren om bepaalde aspecten van dit Al, dit Universum uit te lichten. Zo is Gaia onze vruchtbare aarde, Aphrodite de universele liefde die ons hart beroert en Thor een geweldige kracht. Goden kunnen in mijn ogen ook gebruikt worden als archetypen om mee te werken. Zo heeft Morgaine mij een heel tijd begeleid om de kracht om te vechten te kunnen opbrengen. Maar sinds ik het pad van de wicca opging, is Isis mijn eeuwige gezel.

Naar de maantempel

dank voor het leven

Afgelopen weekend kreeg ik dankzij een vriendin de kans om een workshop te volgen van Janet Farrar en Gavin Bone, een vrij bekend koppel binnen de wicca. Zij zouden samen met ons een pathworking doen naar de maantempel. Deze pathworking is ooit geschreven door Dion Fortune. Dion was een bekend occultiste die werkte vanuit de filosofieën van Jung en Freud. Ze was ooit lid van de Golden Dawn en richtte haar eigen orde ‘Society of the Inner Light’. Door de invloeden van Jung in haar werk te verwerken, lenen zij zich uitermate voor het werken met het onderbewuste en krachtige symboliek.

Dat de symboliek van Fortune’s pathworking krachtig is, valt niet te ontkennen. De dingen die ik tijdens de pathworking heb gezien, hebben mij enerzijds geschokt en anderzijds het mooiste geschenk gegeven: opnieuw kunnen genieten van het leven.

Elke keer na zo’n spirituele ervaring voel ik dieper en sterker de verantwoordelijkheid om een priesteres te zijn op het pad van de wicca. Het eren van goden en godinnen, het werken met het onderbewuste en het pad volgen om elke keer weer het beste uit jezelf te halen. Het zijn verantwoordelijkheden die niet altijd eenvoudig zijn om te dragen, maar die ik dankbaar aanneem. Na elke ervaring heb ik dit steeds sterker en sterker.

Leve het leven

Toen ik maandag knielde naast de boomstronk in mijn tuin voelde ik mij zo ontzettend dankbaar voor alles wat het Al op mijn pad heeft gestuurd. En toch voelde het aan alsof ik Isis moest bedanken, omdat zij mij tijdens de pathworking de boodschap had gegeven. Naar mijn gevoel heeft zij mij nieuwe ogen gegeven, maar vooral de mogelijkheid om mijn hart weer te openen en de mooie dingen terug toe te laten. Mijn dank voor het leven is groot!

Ik zat even in een impasse, maar de godin weet altijd wat ik nodig heb om weer verder te komen. Ik mag dan nog steeds niet goed weten wat ik eigenlijk wil, de dilemma’s zijn er nog steeds, ik vertrouw erop dat mijn hart mij de juiste weg zal wijzen. Ik hoef het grote geheel nog niet te zien. Voor nu ga ik genieten van het leven en al haar pieken en dalen.

Hebben jullie ook al eens zo’n spirituele ervaring gehad waardoor je meer vertrouwen kreeg in de wereld en het leven?

(Visited 140 times, 1 visits today)

10 thoughts on “Dank voor het leven

  1. Ik ben zelf een joodse christen, maar ik weet heel goed wat je bedoeld dat je voelt dat er meer is. Dat is ook zo. En gelukkig is dat ook zo. Gisteren zat ik na te denken en toen dacht ik wat heeft het leven voor zin als je geboren word en je gaat dood. Alles wat je opbouwd en leert is voor niets als je gelooft dat er niets is buiten wat wij kunnen zien. Ik geloof echt in het leven in het hiernamaals. In het leven na de dood. Ik voel ook de energie om me heen van dat er meer is. Altijd al gevoelt vanaf dat ik heel klein was en ik kom uit een ongelovige familie, niemand heeft mij over God geleerd. Ik voelde altijd al een band met God. Heel leuk om jouw bevindingen van het leven te lezen! Knuffels xx
    Babs onlangs geplaatst…Vitamine b12 en d3 te kort opgelopen met een dierlijk dieetMy Profile

    1. Mooi verhaal hoor, Babs! Hoe jij je weg vindt vanuit een ongelovige familie moet niet makkelijk zijn. Wat begrijp jij onder een joodse christen? Want ik ken het jodendom en het christendom wel als twee aparte religies, maar ik zie niet hoe je ze kan combineren. Dat is een geheel nieuw begrip voor me.

  2. Heel mooi om te lezen. Echt heel erg mooi. Ik schreef het gisteren in mijn tag geloof ik. Ik bid en ik weet niet of ik het universum om steun vraag of dat ik in het niets zit te lullen. Het maakt me niet. Ik voel het en het voelt goed, dáár gaat het om. Ooit zal het allemaal nog helderder en duidelijker worden en ik moet eerlijk bekennen dat ik geniet van dit proces van ontwikkeling. Het wordt alleen maar mooier en mooier.
    Marion onlangs geplaatst…Verwachtingen van anderenMy Profile

    1. Het is een van de mooiste paden vind ik zelf: het uitzoeken van hoe je de dingen nu eigenlijk ziet. Voelen, intuïtie ontwikkelen en daarmee verder gaan. Prachtig pad!

  3. Oh, leuk dat jij er ook zoveel aan gehad hebt. Ik moet eerlijk bekennen dat ik sinds de pathworking vooral heel levendig droom en dat ik plots ingevingen krijg over zaken waar ik mee bezig ben. Grappig eigenlijk – ik had het eigenlijk niet zo verwacht 🙂

  4. Hier heb ik heel weinig aan toe te voegen, behalve dat je gewerkt hebt met Morgaine, er zijn er maar weinig die ik ken die dat durven 😉 Om met haar krachten te werken, ik doe niet anders…. maar dan op een rustige manier, en ja… er zit ineens, heel zeldzaam, een nest met raven hier vlakbij in de eerste boom bij mijn huis vandaan 😉

    1. Het was op aanraden van een vriendin dat ik dat gedaan heb, omdat het echt bijna ‘oorlog voeren’ was. Maar ik ken ook weinig mensen die haar aandurven. Prachtig trouwens hoe er dan een nest raven bij jou in de buurt komt wonen, zeg! Echt zo’n teken van Morgaine

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge