Bewust-zijn is vermoeiend

Een van de dingen die we leren in de mindfulness is bewust-zijn in het hier en nu. Dat betekent dat je je bewust bent van waar je bent, wat je doet, hoe je je voelt, welke signalen je lichaam je geven. Bewust-zijn is, denk ik, de kern van mindfulness.

Om te leren hoe bewust-zijn voelt, kregen we de eerste lessen lange oefeningen op. Een half uur tot drie kwartier mediteren. Zijn. Niets meer en niets minder. Maar daarnaast ook aandacht geven aan alles wat er gebeurt als je ‘bent’. Door die oefeningen merkte ik reeds een kleine verandering op. Na zo’n moment kon ik heel ontspannen en verkwikt verder gaan. Op momenten waar er de tijd was om na te denken maakte ik bewust de keuze hoe ik zou gaan reageren.

IMG_20141118_202402

Na les 3, die gisteren door ging, kregen we ook de opdracht om gedurende de dag drie ademruimtes in te lassen. Een ademruimte is een korte meditatie waarbij je eerst aandacht schenkt aan wat je denkt, voelt en ervaart. Daarna ga je jezelf centeren door middel van de ademhaling, waarbij afgesloten wordt met een verruiming van de aandacht. Vandaag is dus de eerste dag dat ik de ademruimtes toepas. Eerlijk gezegd heb ik er vandaag ook nog maar eentje gedaan, toen ik toekwam op mijn werk. Ik merk echter meteen een hele verandering: de momenten daarna was ik heel bewust van de emoties die spelen en de dingen die mijn lichaam registreert. En man, wat was dat vermoeiend!

Mindfulness op zich hoort niet vermoeiend te zijn. Bewust-zijn zou op zich niet vermoeiend horen te zijn. De meditaties brachten mij ontspanning en energie. Waarom dit dan niet? Wanneer ik verder ging denken, bracht ik mezelf het antwoord: na jaren van niet bewustzijn en het opbouwen van een muur waardoor mijn emoties niet de kans kregen om tot uiting te komen is het normaal dat dit vermoeiend is. Ik heb al een hele weg afgelegd ondertussen. Een groot deel van de emoties uit het verleden zijn verwerkt. Ik heb geleerd om emoties toe te laten, ze er te laten zijn. Maar oude patronen steek je niet zomaar weg. Emoties mogen er zijn, maar ik moet er bewust voor gaan zitten wanneer ik ze wil toelaten. Als ik met mijn dagelijkse bezigheden in beslag ben genomen dan zitten ze veilig opgeborgen. Nu, geloof ik, heb ik echter een deur open gezet waarbij mijn emoties de uitgang kunnen vinden. Terwijl ik bezig ben met mijn werk ben ik me bewust van de dingen die in mij omgaan. Van mijn emoties en mijn lichamelijke toestand, maar ook soms van mijn gedachten. Aangezien ik veel gedachten heb, en goed ben in mezelf straffen, is dit behoorlijk vermoeiend.

Misschien is het iets nieuws waar ik mee moet leren omgaan, maar het zal zeker een doorzettingsvermogen eisen. Na een half uurtje bewustzijn begon ik namelijk al te denken dat het toch allemaal makkelijker zou zijn als ik hiermee zou stoppen. Maar als ik stop, waarom dan bij les 3?

De mindfulnesscursus die ik volg is de basis achtwekentraining bij I AM.

(Visited 30 times, 1 visits today)

3 thoughts on “Bewust-zijn is vermoeiend

  1. Ik vind mediteren ook moeilijk. Ik kan een hele yoga dvd thuis op mijn matje doen, maar de aansluitende meditatie sla ik meestal over. Ik heb er gewoon niet het geduld voor. Maar ik probeer wel steeds meer in het nu te leven. Ik ben een piekeraar, maar hou mezelf nu voor dat het piekeren niets oplost en dat de zorgen die je daadwerkelijk krijgt, meestal meevallen.
    Hoeveel lessen zijn er? Ik ben in ieder geval benieuwd of je gaat doorzetten.

  2. Ben benieuwd wat je gaat doen. Ik.heb een periode gekend waarin ik dagelijks met gemak een uur kon mediteren. Op dit moment haak ik al na vijf minuten af. Kost me teveel energie. Ik kan de vinger er niet op leggen waar het precies aan ligt.

  3. Misschien heb ik het iets verkeerd verwoord. Mediteren vind ik niet moeilijk, waar ik moeilijk mee kan omgaan op dit moment zijn de effecten die het heeft. Het regelmatig bewust zijn van wat je lichaam aangeeft en welke emoties er spelen. Vroeger stak ik dat allemaal weg. Heel makkelijk om over je grenzen te gaan natuurlijk, dat deed ik gewoon onbewust. Nu ben ik me er heel bewust van wanneer de grens is bereikt. Vandaag bijvoorbeeld weet ik dat ik op mijn werk niet moet beginnen met ingewikkelde berekeningen te gaan maken, want dat het een ramp wordt. Een goede maand geleden zou ik aan die berekeningen begonnen zijn en de volgende week tot de constatatie komen dat ik gewoon mocht herbeginnen. Of ‘s avonds nog huishoudelijk werk verrichten terwijl het eigenlijk niet gaat…

    Het is net als met gezond eten. Omdat je gewoon bent om naar snacks te grijpen doe je het gewoon vaker. Fruit heeft een vreemde smaak en je houdt er niet zo van. De eerste maanden is het dus ‘tanden bijten’ want je weet dat het goed voor je is en je wilt graag iets voor jezelf doen. Maar uiteindelijk wordt het een gewoonte. Oude patronen uitwissen en nieuwe inslijten is nooit makkelijk en vergt veel inspanningen! Dat bedoel ik 🙂

    Ik ga er dus gewoon mee door. Er zijn 8 lessen in totaal.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge