Altaar van de voorouders en de hoop

Altaar van de voorouders en de hoop

Gisteren kreeg ik een ingeving dankzij Laura. Ze vertelde dat ze een altaar had waar mensen kaarsjes konden aansteken wanneer dat nodig was. Tijdens het opruimen, keek ik nog eens naar mijn schouw die oorspronkelijk een altaar was geweest voor de godin, maar ondertussen is dat al lang het geval niet meer! Zowel ik als Lief hadden op die schouw allerlei dingen geplaatst die we belangrijk vonden. Eigenlijk was het stilaan meer aan altaar voor de voorouders geworden! En dus besloot ik om dat dan maar meteen goed in orde te brengen. En waarom niet meteen ook een altaar maken van de hoop? Eentje waar je je voorouders eigenlijk om een kleine gunst voor jezelf of een ander of de wereld kan vragen. Want wie kan ons daar nu beter mee helpen dan de mensen die ons het leven gaven en reeds van ons zijn heengegaan.

Na wat verschuiven, bijzetten en nadenken was dit het resultaat:

IMG_0953Over elk voorwerp op het altaar is goed nagedacht. De witte kaars in het midden is nog niet af. Hij staat in een schaal die alle edelstenen – die ik in mijn bezit heb – bevat. Misschien zal iemand die er meer vanaf weer zeggen dat dit slecht is ofzo, maar ik vond het aangenaam om alle stenen samen in die schaal te leggen. En regelmatig neem ik er eens een steen uit. Er liggen ook een aantal gewone keien tussen. Sommige uit een bepaald gebied, andere gewoon sierstenen.

Wit is een kleur die alle andere kleuren omvat. Het staat voor smetteloosheid, maar aan het einde van de tunnel zie je ook altijd wit licht. De kleur staat daarnaast voor mij ook voor hoop. Op deze kaars moet nog een anker komen, het symbool van de hoop. Het is deze kaars die ik aansteek als ik voor mensen ‘een kaarsje brandt’.

IMG_0954

Links van de witte kaars in het midden zie je drie foto’s. Twee ervan zijn voorouders van mijn Lief. Het zijn de grootouders langs vaderskant – waarvan enkel zijn grootmoeder nog in leven is – en zijn grootmoeder van moederskant. Ook zijn grootvader van moederskant is overleden, maar vreemd genoeg hebben we daar nog geen foto van. Misschien moet die er ook maar bij komen!

Voor de twee zwart-witfoto’s – de voorouders van mijn Lief dus – staat een doodsprentje van de vader van een goede vriend van ons. Onlangs verloor hij het leven na een zware strijd tegen ziekte en doordat wij op zijn begrafenis zijn geweest, maar ook enorm aangedaan waren van zijn dood en het leed dat dat meebracht, kreeg hij een plaatsje op mijn altaar. Nu kan er een kaarsje branden ook voor hem!

De wierrookhouder is er eentje met een Boeddha, maar dan een gekleurd en hindoeïstisch geörienteerd exemplaar. Hij brengt geluk, maar wijst de doden ook de weg naar hun volgende leven of het nirvanan. De scarabeëen waren voor de Egyptenaren een heilig dier en staan symbool voor de zon, voor hoop, maar ook voor wederopstanding. Op een altaar van de hoop misstaan ze dus zeker niet!

IMG_0958

Deze kaarsen branden regelmatig voor de mensen die zijn heengegaan en die hun weg nog moeten vinden. Het zijn de kaarsen voor de overledenen, de dwalende geesten, maar ook voor de mensen die reeds hun weg naar de andere kant vonden. De kleuren zijn nogal willekeurig. De witte kaarsen lagen nog in de kast toen ik nieuwe nodig had en de andere kleuren zijn er vooral omdat ik ze mooi vind. Al hebben ze op zichzelf natuurlijk ook betekenis, ze zijn niet specifiek met die reden gekozen. De verschillende groottes vond ik ook mooi en zodra ze opgebrand zijn worden ze vervangen door nieuwe!

IMG_0955

Langs deze kant staan mijn voorouders. Links mijn dooppeter en grootvader van vaderskant, recht mijn gevoelsmatige peter en grootvader van moederskant. Beiden zijn vrij vroeg gestorven door een aanslepende ziekte. Het kadertje voor mijn dooppeter maakte ik toen ik een jaar of negen was. Het bevat het doodsprentje van mijn peter en de mooiste foto die mijn grootmoeder van hem had. Ze heeft die in meerdere kopieën aan de kleinkinderen gegeven. Het kadertje is altijd bewaard gebleven en ik wil het ook zo houden, omdat ik het als negenjarige reeds als eerbetoon maakte.

De schelpen staan deels voor het element water, dus voor intuïtie en gevoel, maar ook omdat schelpen voor mij gevoelsmatig voor hoop staan.

IMG_0957

Een distel staat eigenlijk symbool voor tegenspoed, maar ook voor onafhankelijkheid. Voor mij betekent deze distel echter meer, omdat ik hem ooit kreeg van mijn Lief in een boeket toen ik het heel moeilijk had. Het had iets van een beschermer, dus ik droogde hem en besloot om hem een plekje te geven op mijn altaar, als herinnering hoe je toch recht kan blijven staan zelfs in tijden van tegenspoed.

IMG_0956Wat is dit een belangrijk kaartje voor mij! Een goede vriendin stuurde dit soort kaartjes regelmatig als steun. Het is een kaart met een tekening van Josephine Wall en representeert de geest van de vier elementen. Zo zijn de elementen ook meteen vertegenwoordigd op het altaar, maar ook de ongelofelijk steun die je kan krijgen van een goede vriendin. En zo hoort dat ook!

IMG_0959

Als laatste hangt deze ‘vlag’ boven het altaar. Het bevat een tekst die meer zegt over het woord ‘Namasté’. Het groeten van het goddelijke in de ander. Op deze manier is voor mij het goddelijke vertegenwoordigd in alles en dus ook op dit altaar!

Leuk om te weten is dat tegenover dit altaar een tapijt hangt met een afbeelding van de levensboom erop:

IMG_0960Zo wordt de hoop en het leven ook vertegenwoordigd in dezelfde kamer!

(Visited 198 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: