Als alles op zijn plaats valt

De stenen gleden een voor een door mijn handen, terwijl er zich twee groepjes vormden op het altaar. Na afloop verdween de ene groep stenen terug in de kast, de andere bleven op het altaar liggen. In gedachten verbond ik me met de deelaspecten van het goddelijke terwijl ik eerst de kaars van de god en toen de kaars van de godin aanstak. Het houtje dat zondag uit mijn handen ontstond, lag centraal op de overblijvende plek op het altaar.

Ik haalde adem en begon de stenen te verschuiven op het altaar. De vier heldere kristallen vonden snel hun plaats, terwijl de andere stenen af en toe hun mening over hun plaats herzagen. Stilaan ontstond er een figuur waar ik tevreden over kon zijn. Elke steen had zijn plaats gekregen om de kracht die in het houtje was gevat te bekrachtigen en de wens het universum in te sturen. Een ondersteuning voor het vele werk dat ik voor mezelf al verzet heb en de komende tijd nog zal verzetten. Het is een vervolmaking van een verlangen waarbij de lessen uit het verleden nu hun uitweg kunnen vinden in de praktijk, in het leven.

Geduldig wacht ik tot het kegeltje wierrook brandt en gaat gloeien. Het wordt in zijn houder geplaatst, waarna ik een laatste hand leg aan de grid die ik gelegd heb. Het stukje bergkristal krijgt zijn eigen plaatsje. Terwijl de wierrook zich verspreid en de kaarsen nog even hun licht verspreiden, zoek ik mijn veilige plekje in de sofa op. Ik ben tevreden over de zaken die ik de afgelopen volle maan in beweging heb gebracht.

dsc_0321
copyright: Saar

 

(Visited 32 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge