Lief dagboek

Lief Dagboek #52 |Drukte

Dag fijne zondag en dag fijn weekend. Het zit er alweer op. Er was heel wat te doen deze week waar ik me ontzettend mee ‘geamuseerd’ heb. Ik kijk er graag eens op terug!

Clouds in my coffee

Het wringt. Ik vind het nog steeds moeilijk om uit te leggen, maar het wringt. Het voelt alsof ik een oud keurslijf aan het afwerpen ben en het tijd is voor iets nieuws. En dat hebben jullie vast al gemerkt hier, op mijn blog.

De oude naam is verdwenen. Ik heb ‘Galabria’ vervangen door ‘Writings by Saar’, want dat is wat ik doe. Ik schrijf over alles wat er maar uit mijn pen wil vloeien. En hoewel ik al talloze keren heb geprobeerd om er ook nog eens een richting in te vinden, lukt me dit niet.

Maar Galabria, dat was ik moe. Ik merkte het toen ik in een opwelling een nieuwe ‘gratis’ wordpress-site aanmaakte. Het past gewoon niet meer. Dus is het tijd voor iets nieuws. Voorlopig houd ik de url nog even. Ik wil eerst even aanvoelen op ‘Writings by Saar’ wel goed voelt.

Maar er is meer aan de hand. Ik vind het nog steeds moeilijk om te omschrijven. Misschien komt het uiteindelijk wel nog uit mijn pen. Voorlopig blijft het bij wat prutsen aan mijn blog.

De orde van de dag

Op maandag heb ik niet veel zin om terug aan de slag te gaan. Nog even wil ik blijven hangen in het gevoel van het weekend. Ik heb heerlijke momenten beleefd met mijn kleine meid en daar wil ik me nog even in wentelen. Maar de realiteit haalt me weergaloos in. En daar bovenop komt er een verkoudheid. Vermoeidheid, spierpijn en keelpijn strijden om de voorrang. Ik heb die avond dus alleen maar zin om op de bank te gaan hangen. Alleen staat er nog een mand strijk en heb ik een drukke week voor de boeg. En kleine meid werkt ook al niet mee. Vroeg in mijn bed duiken, lijkt me de oplossing voor alles!

Zo kan ik dinsdag toch met een fris hoofd aan de dag beginnen. Hoewel de nacht woelig was, ik kon niet zo goed slapen, kan ik me nog redelijk concentreren. Bij thuiskomst klampt Amélie zich weer aan me vast. Ze wil alleen maar aan de borst hangen en geknuffeld worden. Er is hier duidelijk nog iemand die zich niet zo lekker voelt.

Gelukkig zit er verbetering in op woensdag. Wanneer ik appelmoes maak, zit Amélie in haar stoel en eet lekker mee van de appeltjes. Ze helpt mee de tafel dekken en speelt met het bestek, terwijl ik het eten opschep. We zitten net samen aan tafel wanneer mijn Lief thuis komt. Ideaal! Vanaf dan neemt mijn Lief het een beetje over, zodat ik op tijd ben voor de leesclub. Het is heerlijk om even buiten te zijn en iets totaal anders te kunnen doen dan voor kleine meid zorgen. Een verademing in deze drukke tijden.

Donderdag wordt er ’s avonds weer door iemand anders voor Amélie gezorgd, want in De Leest (cultuurcentrum) wordt ‘Het Ultieme Debat’ georganiseerd. Mijn Lief is een van de sprekers. Hij had mij gevraagd om mee te gaan en ik ben blij dat ik dat gedaan heb. De zenuwen speelden hem vooraf ontzettend parten, maar hij heeft het super gedaan! Geen zenuw te besporen op het podium. Ook de andere kandidaten van zijn partij hebben het er heel goed vanaf gebracht.

Dagboekje

Ik dacht vrijdag eigenlijk dat we een avondje voor ons zouden hebben, maar ik had de agenda niet goed bekeken. Mijn Lief heeft huisbezoeken en een kaarting op de agenda staan. Nadat ik de boodschappen ben gaan halen, ga ik langs bij vrienden om hun deel af te zetten. Daar word ik uitgenodigd voor het apéritief. Ik zeg geen neen, aangezien ik anders de hele avond alleen zit. Maar dat apéritief wordt ook het avondeten. Uiteindelijk is het tegen tienen voor ik thuis ben. Amélie is doodmoe. Voor haar is het eigenlijk veel te laat. Een voorbeeld van bad parenting, maar haar mama had hier nood aan!

Het doet dan ook behoorlijk pijn als zaterdag de wekker afloopt. Maar Amélie moet gaan turnen. Het is niet omdat mama en papa het laat maken dat mijn kleine meid daarom deze leuke dingen moet missen. Na het turnen gaan we supporteren voor mijn Lief die op de wekelijkse markt campagne gaat voeren. Er moeten ook nog huishoudelijk klusjes worden gedaan, maar ’s avonds gaat Amélie logeren want ik en mijn Lief gaan naar het concert van mijn zusje. Samen met het koor waar ze zingt, treedt ze op en daar willen we natuurlijk bij zijn! Het was overigens meer dan de moeite!

Maar ook op zondag is het dus behoorlijk vroeg opstaan, voor de zwemles van Amélie. Ik ga mijn kleine meid ophalen en ze leeft zich uit in het water. Na nog een bezoekje aan het Belgisch Kampioenschap Agility op de hondenschool gaan we dan richting Gent om de verjaardag van mijn mama te vieren. Bij oma en opa is het duidelijk heel leuk. Er worden veel knuffels en kusjes uitgedeeld. Heerlijk! Maar de bezoekjes zijn daarna nog niet afgelopen, want we belanden bij onze buurtjes. Zij hebben een pup aangeschaft en dat moeten we natuurlijk eens zien. Ik sta er wel op dat kleine meid op tijd naar bed gaat, want de werkweek gaat zo weer beginnen. Waarmee een zalige week ook op een zalige manier wordt afgesloten!

Gelezen de afgelopen week

 Drakenziel van Robin Hobb

Liedje in mijn hoofd

2 thoughts on “Lief Dagboek #52 |Drukte

  1. Bad parenting bestaat niet, ook dit mag je ze al vroeg leren, dat er soms afgeweken wordt van het dagelijks ritme, dat hoort ook bij het leven! Neem dat van mij aan, dat heb ik vroeger ook gedaan, de mijne heeft overal geslapen, zelfs op feestjes op de bank achter de ruggen van mensen, hahaha met muziek keihard aan.

    Dit is lijkt mij nog gewoon een bijzonder momentje, ook voor Amélie om mee te maken, en echt, blijven doen dit soort momentjes met vrienden, anders komt je amper ergens meer, trust me 😉

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Earnewâld – De Alde FeanenMy Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.