Lief dagboek

Lief Dagboek #50 | met een traan en een lach

Daar zijn we dan met een nieuw dagboekje. Wat was het een bewogen week: een lach, een traan, en wel om heel verschillende redenen! Tijd om even lekker te kletsen.

Clouds in my coffee

Sinds vrijdag lijkt mijn gemoed beneden nul gezakt. Heeft het te maken met het weer? Zijn het mijn hormonen? Ik heb geen idee, maar dit is zo’n fase waarbij het moeilijk wordt om uit bed te komen en aan de dag te beginnen. Zaterdagochtend lag ik op bed en er kwam niets uit. Maar nu is er een klein meisje dat haar mama nodig heeft. En dat maakt alle verschil.

Ik sta mezelf toe om me even slecht te voelen. Maar ik sta mezelf niet toe om me te laten gaan en niet meer voor mezelf te zorgen. Dat is niet het voorbeeld dat ik aan mijn dochter wil geven.

De orde van de dag

Samen met maandag kwam ook de nieuwe werkweek eraan. We merken dat het ritme van Amélie weer een beetje veranderd is. Na ons verlof wilde ze plots al gaan slapen rond zeven uur en dus gaf ik haar een boterham en een bad voor ik zelf aan mijn avondeten begon. Maandagavond wil ze helemaal niet gaan slapen, al lijkt ze wel wat moe. Ik laat haar beneden nog eventjes in haar pyjama spelen en breng haar rond acht uur terug naar bed. Hoewel ze even stil was, slapen doet ze blijkbaar niet. Mijn Lief, die naar een vergadering was, komt net thuis wanneer ze haar protesten laat horen. Nadat ze even bij hem op schoot heeft gezeten in de schommelstoel valt ze uiteindelijk toch in slaap.

Daarom beslis ik dinsdag dat ze na haar boterham niet meteen in de douche hoeft. Ik kook en ze eet een beetje met me mee. Daarna maakt ze de tuin zelfs nog onveilig, want buiten spelen blijft een favoriete bezigheid. Ik tik nog een blogje nadat ze is gaan slapen. En omdat mijn Lief extra vroeg wil gaan slapen, hij is moe van de huisbezoeken die hij deze avond aflegde, lees ik nog een paar hoofdstukken in bed.

Ik vind een heel leuk mailtje in mijn mailbox op woensdag. Van Lannoo Uitgeverij krijg ik een persoonlijke uitnodiging voor De Wereld van Mama Baas. Ik ben zelf vaste blogger op Mama Baas en al heel lang fan van hun blog en hun boeken. Ideaal dus! Het is vandaag ook onze trouwverjaardag en mijn Lief stelt voor om dat nog eens te vieren, maar deze keer met frietjes. En daar zeg ik geen nee tegen!

dagboekje

Wanneer ik donderdag thuis kom, is Amélie lekker actief. In onze garage doet ze een hele herinrichting. Daarna vertrekt ze naar de tuin waar ze in haar zandbak gaat spelen. Zodra het eten klaar is, kruipt ze op een van de stoelen aan de eettafel. En gevoerd worden is geen optie meer. Neen mama, dat doe ik zelf wel. En met vol enthousiasme doet ze verwoede pogingen om met een vork te eten. Wow, die kleine meid wordt groot!

Ze wordt op vrijdag dan ook alweer 1,5 jaar oud! Het wordt hier niet uitgebreid gevierd, maar ik ben stiekem wel ontzettend trots op ons kleine meisje. Ze maakte niet alleen ons gezinnetje compleet, elke dag leert ze mij weer nieuwe dingen. Iemand zei ooit dat ik dat gedoe met spiritualiteit en persoonlijke ontwikkeling wel mocht vergeten als ik mama werd. Voor mij betekent dat het tegendeel. Er is geen enkele gebeurtenis in mijn leven geweest die me zo snel zoveel leerde als mama worden.

Toen ik zaterdag wakker werd voelde ik meteen dat dit een rotdag zou worden. Ik had echt geen zin om op te staan. Toch deed ik dat. Ik poetste zelfs de ramen en alles beneden. Ook deed ik de strijk die de afgelopen week was blijven liggen. Maar ik nam ook chocolademousse, maakte croques als avondeten en lag languit in de zetel te lezen. Ik accepteerde het aanbod van een lieve vriendin om ’s middags bij hen te blijven eten en bleef zelfs hangen voor koffie. Dat ik dat allemaal toch kon vandaag, wel, daar ben ik trots op!

Op zondag zijn in verschillende steden de stadhuizen open, om mensen de kans te geven zich te laten registreren als orgaandonor. Aangezien ik dacht dat dit automatisch gebeurde, had ik me nog niet geregistreerd, maar nu heb ik dit dus wel laten doen. Op die herfstige zondagochtend gingen we daarna even een drankje drinken op de markt. Een wijntje, een haardvuur, lief gezelschap, … Van daaruit vertrokken we meteen naar mijn zusje en haar lief, want die zijn vorige maand gaan samenwonen. Dat verdient natuurlijk een feestje. We waren uitgenodigd om frietjes met stoofvlees te eten. Het werd een heel gezellige namiddag waarbij we inspiratie opdeden voor onze tuin en Amélie ontzettend verwend werd. Van al dat spelen was ze dan ook doodmoe en kroop ze al gauw onder de wol. En zo heb ik nog even tijd om dit blogje te tikken en te lezen.

dagboekje

Gelezen de afgelopen week

📚 Met een paar hoofdstukken per keer las ik deze week Drakenhoeder van Robin Hobb uit.

📚 Voor de leesclub begonnen aan Pijn van Zeruya Shalev

Leuk om te doen…

Volgende week is er in Gent een feestje voor mama’s, want Mama Baas zorgt voor het entertainment! Samen met heel wat partners organiseren ze ‘De Wereld van Mama Baas‘. Ik zal er alvast zijn. Jij ook?

de wereld van mama baas

Liedje in mijn hoofd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.