Lief Dagboek #40 | uiteten, toneel en puur genieten

De vrouw die terug moest boek

Wat een wisselvallige week was het. Niet alleen op het vlak van weer, maar ook op emotioneel vlak. Gelukkig schijnt de zon nu terug. En op zondagochtend is het alweer tijd voor een nieuw weekoverzicht!

Zondag

toneel

We hebben een dagje uit zonder Amélie gepland. Net dan besluit ze natuurlijk om lekker uit te slapen. Rond tien uur moet ik haar uit bed halen, zodat we haar op tijd bij vrienden kunnen brengen. Daar mag ze met een klein vriendje gaan spelen. Wij vertrekken naar Gent waar we eerst gezellig ribbetjes gaan eten. Zoals altijd was dat weer subliem. Neen, niet in de Amadeus, maar in de Gekroonde Hoofden waar het vele malen lekkerder is! Daarna is er een toneelvoorstelling die jaarlijks door vrienden van ons in elkaar wordt gestoken. Het is kindertoneel en altijd weer geweldig om te zien. Deze keer heette het stuk ‘In Flanders Fields’, en speelde zich af in de Eerste Wereldoorlog. Prachtig stuk dat weer goed gespeeld was. We hebben mega genoten. En hoewel het fijn was om eens weg te zijn zonder kleine spruit waren we ook super blij om haar weer in onze armen te kunnen sluiten. Knuffelsessie!

Maandag

Amélie speelt

Na het werk staat er een vergadering op mijn planning van de Buurderij. Ik weet niet precies wat ik moet verwachten, maar ik ben wel benieuwd waar het over zal gaan. Het wordt dus een beetje stunt en vliegwerk, want mijn Lief is die avond zelf ook weg voor zijn werk. Ik maak snel wat te eten klaar, zet een potje apart voor mijn Lief en eet samen met Amélie. Daarna krijgt ze een badje en stop ik haar in pyjama. Zo is het alvast wat eenvoudiger voor onze vrienden die een uurtje op haar komen passen.

De vergadering is heel interessant. Met een gemengde groep van producenten, klanten en verantwoordelijken brainstormen we over de service, de kwaliteit en de producten van de Buurderij. Er wordt ook nagedacht over de communicatie en hoe er meer mensen bereikt kunnen worden. Het leukste is dat er met iedereen eens van gedacht gewisseld kan worden. Verschillende mensen hebben ook een totaal andere kijk natuurlijk. Het wordt wel behoorlijk laat en ik lig pas na middernacht in mijn bedje.

Dinsdag

De vrouw die terug moest boek

Wanneer ik vandaag de brievenbus leeg word ik blij gemaakt met een lang verwacht pakketje. Voor Hebban Leesclub zou er een boek worden opgestuurd, maar deze keer heeft dat uitzonderlijk lang geduurd. Vandaag vind ik het boek eindelijk in mijn brievenbus. Met de regen die op de ramen klettert, is dat ’s avonds dus het ideale excuus om opgekruld in de zetel te gaan liggen met een pot thee. De eerste bladzijden vlogen er alvast door!

Woensdag

Kauw

Amélie ligt vanavond vrij vroeg in haar bed. De zon is nog volop aanwezig, dus besluit ik om samen met Luna nog eens een wandeling te gaan maken. De laatste wandeling die we samen deden, is zeker van Nieuwjaarsdag geleden. De muggen zijn ook zeer blij dat ik hen een bezoekje kom brengen, want ze vallen mijn voeten aan. Maar ik geniet vooral van het vogelgezang, de zon die onder gaat en de geur van de lente in de lucht. Op ons pad komen we ook een jonge kauw tegen die zijn best doet om weg te vliegen. De poging is niet echt geslaagd, maar wanneer zijn moeder (of vader) langs komt, vliegt hij lekker mee.

Donderdag

Wanneer ik ’s morgens met de fiets vertrek, zie ik de grijze wolken al hangen. Snel breng ik Amélie naar de opvang. Opgelucht als ik ben dat zij niet in een plensbui terecht is gekomen, fiets ik gezellig verder naar het werk. Maar na vijf minuten breekt de hel los. Het water valt in bakken naar beneden. Het stroomt gewoon door mijn regenvest. Ik heb dan ook nog eens ballerina’s aan waar het gezellig nat in wordt en waar het water ook gewoon in blijft staan. Ik kom op mijn werk aan als een verzopen waterkieken (zoals men dat wel eens zegt in Gent). Gelukkig zijn er veiligheidsschoenen om mijn zeiknatte ballerina’s mee te vervangen en heeft mijn collega altijd een trui in reserve hangen. Die ik overigens ook mag lenen. Er zijn fijnere manieren om je dag te beginnen! Gelukkig kan ik wel droog naar huis terug.

Vrijdag

Amélie speelt

Na al die weken met feestdagen ben ik deze week dood gelukkig dat het vrijdag is. Je raakt zo’n korte werkweken wel heel snel gewend. Na het werk worden er boodschappen gedaan, ga ik langs de Buurderij en de bibliotheek. Van die laatste kom ik terug met een hele stapel boeken. Ik kan weer een maandje weg!

Tijdens onze avondroutine duikelt Amélie weer uit haar bad toen ze was gaan rechtstaan. Het is tijd dat ik een andere oplossing vind voor het wasritueel. Heerlijk is het dan dat je van die geweldige mamagroepen hebt op facebook om even de ervaringen te checken. Waar we vroegen gewoon de straat hadden om het eens te bespreken, doen we dat nu op social media. En dat is een positief punt van die dingen.

Zaterdag

Mannen die vrouwen haten

Deze mama gaat er weer op uit zonder kindje. Dit keer met een andere mama en een vriendin die ooit mama zal zijn, de buurtjes dus! Het wordt een heus meidendagje. Eerst gaan we samen uit eten, daarna besluiten we heerlijk te gaan relaxen in de wellness. Beide waren een goede keuze. In Bistro Chills worden we vriendelijk onthaalt in een prachtig retro interieur. De prijzen op de kaart vallen super goed mee en we kunnen van lekker eten genieten terwijl we heerlijke vrouwenpraat verkopen. Wu Wei was niet helemaal wat ik ervan verwacht had. De inrichting kon bijvoorbeeld sfeervoller, maar we hebben er wel een zalige tijd gehad. Het complex is zo ingericht dat je de warmte opbouwt en je lichaam zich kan aanpassen. Er zijn opgietsessies voorzien en diegene waar wij heen gingen was magnifiek. Het fijne is dat het een kleiner saunacomplex is, waar maar een beperkt aantal mensen worden toegelaten. Hierdoor heb je nooit het gevoel van drukte. Er is gewoon de ruimte om te ontspannen en te genieten. En dat deden we absoluut!

Hoe was jullie week?

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.