Lief dagboek

Lief Dagboek #34 | Let the sun shine

Wat mooi weer allemaal niet kan doen met een mens. Waar ik vorige week nog schreef dat ik behoorlijk gefrustreerd was over hoe mijn verlof was gelopen, ben ik deze week helemaal vrolijk en vol energie. Daar zit de zon volgens mij wel voor iets tussen. Tijd voor een nieuw dagboekje!

Zondag

Wolf en Luna

Mijn oude valkuil: emoties niet erkennen en dan plots overrompeld worden. Ik trapte er weer eens in. Tegenwoordig ligt de oorzaak meer bij het feit dat ik niet merk dat er wat broeit. Alsof ik de verbinding met mijn innerlijke ik kwijt ben. De tranen van deze morgen zorgden er wel voor dat alle emotie nu wel eens een uitweg vond.

Wat ook hielp, was het voorstel van onze lieve vrienden om een wandeling te gaan maken. We liepen een mooi stuk langs het kanaal samen met kleine Amélie en de hondjes. Het deed ons allemaal heel goed om nog eens buiten te zijn, van de frisse lucht en de zon te genieten. We stopten bij een gezellig cafeetje waar ze klaarblijkelijk heerlijke spaghetti hebben. Amélie was haar heerlijke, vrolijke zelf. We spraken over de dingen die ons beroeren, over leuke momenten, fijne dingen en kleine gelukjes. Het deed deugd en gaf energie om de komende werkweek toch met een beetje een positief gevoel in te gaan!

Maandag

Zonsopkomst

Met een vrij goed gevoel kan ik de werkweek ingaan. Ondanks het grote gevoel van tegenslag ben ik erin geslaagd om me gisteren toch weer wat op te laden. Dat ik opnieuw met de fiets naar het werk kan, is ook een oppeppertje. En de zon schijnt, daar moet een mens toch gewoon goed gezind van worden!

Dinsdag

Het licht van de kaars danst over mijn gesloten oogleden. Tijdens mijn meditatie overvalt mij een gevoel van dankbaarheid. Ik geloof dat er weer een paar betere dagen aankomen. Niet alleen op vlak van het weer, want oh godin, wat is het heerlijk weer buiten, maar ook op gevoelsvlak. Ik heb genoten van de knuffels met Amélie, mijn boek, de fietstocht. Zo zou ik het graag elke dag willen hebben.

Woensdag

Amélie slaapt

Onze thuiskomst na het werk was niet zo aangenaam. Wolf heeft last van diaree en had zich niet kunnen inhouden die middag. De hele living lag vol. Dat betekende dus dat we mochten poetsen. Amélie laten rondkruipen was ook geen optie. Ze moest dus in het park zitten, waar ze absoluut niet mee akkoord was! De eerste minuten bleef ze maar protesteren. Uiteindelijk vond ze een speeltje waar ze mee aan de gang ging. Toen ik eenmaal klaar was met poetsen, besloot ik haar te laten spelen in het park en begon aan het avondeten. Van de andere kant van de living klonk vrolijk gebrabbel, terwijl ik me wijdde aan het schoonmaken van schorseneren.  Ik genoot van de stralen die door het keukenraam op mijn gezicht vielen. Plots werd het muisstil. Onze kleine meid was pal op haar beer in slaap gevallen.

Mijn Lief had nog een vergadering ’s avonds en toen hij thuis kwam, konden we onze voetjes onder tafel steken. Amélie was ondertussen terug wakker en smulde met veel smaak van de schorseneren die ik had gemaakt. Weer een groente die ons meisje met veel plezier naar binnen speelt!

Donderdag

Zonsondergang

Door de kinderbegeleidsters in de opvang werd ik aangesproken over de hoest van Amélie. Ze vonden ook dat ze het nogal moeilijk had met ademhalen. Daarnaast wilde ze een hele dag rond gedragen worden en was nogal huilerig. Niet het gedrag dat we van haar gewoon zijn. Ook met Wolfje ging het niet zo goed. Na zijn avontuur gisteren had hij vandaag ook weer problemen met zijn behoefte ophouden als wij niet thuis waren. Dus regelden we een avondje dokter voor Wolf en Amélie. Mijn Lief ging naar de dierenarts met Wolf, terwijl ik naar de dokter ging met Amélie. Diagnose: Amélie heeft een verkoudheid en moet hoestsiroop nemen. Wolf heeft een darminfectie en kreeg een spuit. De komende dagen krijgt hij ook nog medicatie.

We spraken terug af bij mijn schoonouders waar zowel Amélie als Wolf heel veel knuffels kregen. En wij aten frietjes, omdat we geen zin hadden om te koken. Zo hadden we toch nog een beetje gezelligheid die avond.

Vrijdag

Bowling

Er wordt in het bedrijf waar ik werk regelmatig eens een activiteit na de werkuren georganiseerd. Het is geheel vrijblijvend om daaraan mee te doen, maar heeft toch als doel om je collega’s beter te leren kennen. Vrijdagavond stond er bowling op de planning. We genoten vooraf van een lekker maaltijd in het zonnetje. Het restaurant waar we heen gingen, is gelegen in een natuurgebied dus het was echt ideaal om buiten te kunnen zitten. Nadien gingen we naar het centrum om te gaan bowlen. De stad waar de bowling gelegen is, is helemaal niet zo parkeervriendelijk. Het was al een wonder dat we allemaal onze auto kwijt raakten, ergens in de buurt van de bowling. Ik stond dus een eindje verder geparkeerd. Bedacht ik mij natuurlijk niet na een tiental minuten dat ik mijn telefoon in de auto had laten liggen. Typisch iets voor mij. Ik mocht dan nog snel terug lopen, want ik had hem in de houder laten zitten en dus mooi in het zicht. Mijn telefoon is dan niet zoveel waard, maar een autoruit wel!

Het werd een gezellige avond die de rest nog afsloot met een drankje. Ik besloot echter om naar huis te gaan. Door de nachtelijke avonturen van Wolf was ik moe en kon ik mijn bedje best wel gebruiken.

Zaterdag

Tuin

Het prachtige weer houdt aan en mijn Lief maakt daar gebruik van om weer iets in onze tuin te doen. Hij tuiniert graag, maar vindt er niet altijd de tijd voor. Als hij dus een keer een dag vrij heeft en het is mooi weer vliegt hij er met plezier in. Gisteren had hij een paar mooie nieuwe planten aangeschaft die allemaal een plaatsje kregen. Er zaten vooral een aantal klimmers tussen om tegen de omheining te zetten aan de achterkant van ons huis. We kijken anders namelijk heel de tijd op de oprit van onze achterburen en dat is ook niet zo’n fijn zicht. Verder kreeg de border even een opknapbeurt en werd er wat onkruid gewied. Ik hield me intussen bezig met de gekke kuren van Amélie (zoals papier uit de dozen halen) en maakte het huis van onder tot boven weer helemaal schoon. Het allergrootste deel van de huishoudelijke taken werden gedaan. Dat betekent dat zondag echt lekker lui kan worden!

Hebben jullie ook zo van de zon genoten?

5 thoughts on “Lief Dagboek #34 | Let the sun shine

    1. Amélie heeft vandaag veel geslapen, maar zat net heerlijk aan mijn voeten te spelen terwijl ik een boek las. En Wolf heeft vandaag tijdens onze barbecue weer volop zitten vragen om vlees te mogen eten. Hij vond het ook nodig om voorbijgangers weg te jagen. Ik denk dus dat hij genezen is.
      Ah, ik vraag me dus altijd af wat het Nederlandse woord nu eigenlijk is. Ik weet niet of park Vlaams is of niet 😛

  1. Ik heb absoluut van de zon genoten, de hele week, dat komt nog allemaal, maar de tijd vliegt zo snel, dat ik nu alles door elkaar ga halen, maar wat maakt dat uit 😉 (op blog dan).

    Van Wolf, oef… ik weet hoe dat kan ruiken en hoe dat eruit ziet, pfffffff ik ben blij dat ze het hebben kunnen vinden en daarmee hem kunnen helpen.

    Geniet van alles!

    Ik wens jou alvast een hele fijne nieuwe week toe!
    X

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.