Lief dagboek

Lief Dagboek #32 | op weg naar verlof

Terwijl ik dit zit te schrijven, zijn we terug in ons eigen huisje en moet ik zelfs even goed nadenken over wat we afgelopen week allemaal gedaan hebben. Na een korte, maar drukke werkweek vertrokken wij namelijk op weekend om zo ons weekje verlof te beginnen. We hebben een heerlijke tijd gehad en ik ben helemaal in vakantiemodus!

Lezen jullie gezellig mee in dit wekelijkse dagboekje?

Zondag

Amélie eet fruit

Pasen wordt hier eigenlijk nog niet gevierd, maar ik besluit om de traditie van mijn ouderlijke huis verder te zetten. Er komen ’s middags vogelnestjes op tafel. Alleen blijken de eieren op en moet ik er dus bouletten van maken. Het is de gedachte die telt in dit geval.

Het onbestemde gevoel van de vorige dag is nog steeds blijven hangen. Ik voel me een beetje doelloos. Dat de peter van Amélie vraagt om langs te komen voor Pasen is dan ook niet heel erg. Het geeft me iets te doen. En ik hoop dat het de volgende dag beter zal zijn.

Maandag

Aperitiefje

Die hoop was een beetje tevergeefs. Het gevoel is er nog steeds. Ik doe mijn best om wat gedaan te krijgen, maar het lukt me niet echt. Op het einde van de dag is het huis wel gepoetst, maar andere dingen die ik normaal in een weekend doe zijn blijven liggen.

Ik besluit me er niets van aan te trekken en verplicht mezelf om naar de opvolgsessie mindfulness te gaan. Anderhalf uur mediteren zal me goed doen, geloof ik.

De meditaties lopen vrij goed. In het begin is er veel weerstand maar dan lijkt het alsof ik me plots overal bij neerleg. Het is accepteren wat ik doe. Hoeveel frustratie en negatieve gedachten er ook zijn, het is goed zo. Doodmoe, maar eindelijk tot rust gekomen keer ik naar huis terug.

Dinsdag

Boek lezen

Jammer dat ik op het einde van mijn weekend mijn rust moest vinden. De werkweek begint weer en echt uitgerust ben ik niet. Daar valt echter niets aan te doen. Ik concentreer me op mijn werk en zo vliegt de dag voorbij.

Amélie is ontzettend vrolijk vanavond en ik lijk door mijn werk te vliegen. Wanneer ik eenmaal in de zetel plof, is het om mijn boek te lezen. En deze keer kan ik er echt van genieten!

Woensdag

Groeien

Vanavond is Amélie minder vrolijk als we thuis komen. Eigenlijk is ze zelfs behoorlijk moe. Ik leg haar even in haar park waar ze uitrust en ondertussen speelt met haar knuffels. Het eten is bijna klaar wanneer ze plots rechtstaat en besluit dat het genoeg is geweest. De terrasdeur staat open, aangezien het zo mooi weer is. Dat heeft onze kleine dreumes meteen gezien. Zij gaat op ontdekkingstocht in de tuin! Ik laat mijn potten even voor wat ze zijn en ga haar achterna. Het is heerlijk om die kleine meid over het terras te zien kruipen. Af en toe stopt ze om naar iets te wijzen of te kraaien omdat Luna als een gek voorbij stormt. Terwijl ik Luna even laat apporteren, kijkt Amélie vol verwondering toe. Ze giert het uit van het lachen telkens Luna een spurtje trekt om de stok terug te halen. Dit zijn heerlijke momenten. Herinneringen om te bewaren in een gouden doosje!

Donderdag

Amélie en Luna spelen buiten

De dag begint regenachtig. Het past een beetje bij mijn humeur. Niet omdat ik me slecht voel, maar omdat in de sofa onder een dekentje duiken nu mijn ideale tijdsbesteding lijkt.

Naar de avond toe komt de zon toch piepen. Dat drijft mij ook naar buiten. Samen met Amélie breng ik de laatste uurtjes in het daglicht buiten door. Ze is helemaal in de ontdekkingsfase. We genieten er met volle teugen van.

Wanneer Amélie slaapt, begin ik aan de voorbereidingen voor ons verlof dat start met een weekendje Ardennen. Dat betekent valiezen inpakken!

Vrijdag

gîte froidchappelle

De allerlaatste werkdag voor het verlof. Ik moet werken tot half vier en maak gebruik van die tijd om wat laatste dingen af te werken. Daarna haast ik me naar huis, want wij vertrekken op weekend! Mijn Lief zou normaal rond de middag thuis zijn, maar door oponthoud op zijn werk was dat niet het geval. Hij heeft dus nog niet veel kunnen inpakken en op een uurtje of twee gooien we een beetje vanalles in zakken en bakken om mee te nemen. Rond zessen kunnen we vertrekken. Ook onze twee hondjes gaan mee. Onderweg bedenken we vanalles dat we vergeten zijn, maar we laten onze vreugde daar niet door temperen.

Bij aankomst zijn we aangenaam verrast door de prachtige gîte waar we ons weekendje mogen doorbrengen. Ik maak Amélie klaar om naar bed te gaan, want het is al voorbij haar bedtijd. Daarna maak ik nog snel iets te eten klaar voor onszelf. Wanneer we in de sofa ploffen, is het om te genieten van de kachel, wat te lezen en onder het genot van een kopje thee wat te praten.

Zaterdag

lacs de l'eau d'heure

Die ochtend worden we wakker van een vrolijk kopje dat boven de rand van haar bed naar ons kijkt. Amélie slaapt in een kinderbedje bij ons op de kamer en brabbelt er tegen ons op los. Ze komt nog even bij ons in bed soezen. Zonder enige haast beginnen we aan onze dag. Na ons ontbijt doe ik wat boodschappen in het dorp, terwijl Amélie nog een dutje doet. Zo kan ze uitgeslapen met ons vertrekken naar les Lacs de l’eau d’Heure, waar we samen een snack eten en daarna een wandeling maken langs een deel van de meren.

Het is een prachtige dag. We genieten van het zonnetje. De tong van Wolf en Luna hangt uit hun bek, maar beiden hebben een grijns van oor tot oor. Wandelen, daarmee halen ze hun hartje op. Amélie wijst ons op vanalles vanuit haar draagzak. Ook zij geniet van het samen op-pad-zijn. Tijdens het wandelen valt ze in slaap op de rug van mijn Lief. Het is heerlijk om haar daar te zien liggen. Na de wandeling genieten we nog van een terrasje in het zonnetje.

Ook deze dag sluiten we af bij de kachel, want ’s avonds koelt het nog behoorlijk af, onder het genot van thee, een boek en elkaars gezelschap. We zijn op vakantie en zijn niet van plan om ons te laten opjagen.

Zondag

Amélie kruipt

Met die instelling beginnen we ook zondagmorgen. In mijn pyjama sta ik aan het fornuis om spek met eieren te maken. Amélie smult van het stokbrood en we vragen ons af waar al dat eten in dat buikje blijft. Onze kleine meid is een echte veelvraat. Je krijgt bijna honger als je haar met zoveel smaak ziet eten. Tijdens haar ochtenddutje lees ik het tweede boek van dit weekend uit. Ik lijk wel een inhaalbeweging te maken met mijn boeken, maar ik geniet vooral van de ruimte om te lezen.

Ook deze middag brengen we buiten door, terwijl we een wandeling door de bossen rondom Froidchappelle maken. We hadden gehoopt op een beetje schaduw, want de zon laat haar warme stralen op ons neerdalen. We hebben er al spijt van dat we geen T-shirts en korte broeken mee hebben genomen. De bladloze bomen bieden echter niet veel beschutting tegen deze felle lentezon. De knoppen staan ondertussen al op de bomen, maar blaadjes hebben ze nog niet.

We zijn vrij vroeg thuis van onze wandeling. Op zo’n mooie dag kan ik onmogelijk alleen maar binnen zitten. Daarom ga ik met Amélie de tuin in waar ze voor het eerst echt in het gras kan spelen. In het begin is ze wat onzeker en begrijpt ze niet goed wat dat gras allemaal is, maar na een paar minuten kruipt ze heel het grasplein rond. Haar broek en shirt zitten volledig onder de grasplekken als we weer naar binnen gaan, maar zo hoort dat bij kleine meisjes!

Hoe is jullie week geweest?

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.