Lief dagboek

Lief Dagboek #24 | Zon en vrieskou

Wat was het heerlijk om op te staan deze morgen. De zon scheen vrolijk door het raam en de vogeltjes fluiten. Ondanks de mindere temperaturen hangt de lente duidelijk in de lucht. Afgelopen week mochten we een paar dagen genieten van de zon, heerlijk! Lezen jullie gezellig even mee in mijn dagboek wat er afgelopen week op het programma stond?

Zondag

dagboek - Pannenkoeken

Het is al half twee wanneer ik die zondag in mijn douche stap. We zijn nochtans rond half negen opgestaan en intussentijd hebben we ontbeten met pannenkoeken, heb ik soep gemaakt, heeft Amélie groentenpap gegeten, tikte ik blogjes en maakte een reeks foto’s. Het is gewoon zo’n dag waarbij ik zo in beslag ben genomen van mijn ideeën dat ik vergeet om te douchen. Maar we hebben een afspraak om drie uur en als we daar op tijd willen zijn, wordt die douche toch belangrijk.

Na bijna twee maanden gaan we eindelijk op babybezoek bij het tweede kindje van een schoolvriendin. Ze hebben pannenkoeken voorzien, onze kindjes spelen gezellig met elkaar, er wordt heerlijk bijgekletst en uiteindelijk blijven we ook voor het avondeten. Een heerlijke namiddag die wel besteed is. Wat zijn dit soort zondagen heerlijk!!

Maandag

dagboek - Thee

Het is moeilijk om iets uit mijn handen te krijgen. Ik heb het concentratievermogen van een vis vandaag. De eerste helft van de dag vecht ik ertegen. Daarna heb ik er vrede mee. Maar dat wil niet zeggen dat ik niks doen. Ik doe het gewoon anders dan normaal. Thuis is het ook geen rozengeur en manenschijn. Amélie huilt als ze niet bij mij is. En ik moet eten maken. Uiteindelijk weet ik haar af te leiden met een speeltje en tijdens het eten met een aardappel. Die laatste eet ze overigens gewoon op. En zo voed je je kind voor je het weet à la Rapley op!

Dinsdag

dagboek - Koffie

“Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een monster. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase.” De afgelopen tijd is dit mijn mantra geworden. Amélie heeft last van groeipijnen, vooral ’s nachts. Ook overdag heeft ze meer nood aan aandacht, wil ze niet alleen gelaten worden en kan ze moeilijker in haar eentje spelen. Soms worden mama en papa er gek van. Zeker als ze twee uur in de weer zijn met de kleine meid ’s nachts. Gelukkig is het een fase en ook dit gaat voorbij! En dan is er ook nog koffie, thank God!

Woensdag

Dagboek-thee

De dag begint met gejammer op de verzorgingstafel. Op mirakuleuze wijze stoort ik er mij niet aan. Terwijl ik Amélie al pratend aankleed, merk ik bij haar ook een verandering op. Dat gejammer heeft helemaal niet zo lang geduurd. Ze is alweer met haar voeten aan het spelen. Het is alsof je de zon ziet na weken van regen. Heerlijk! Ook aan de ontbijttafel brabbelt ze er vrolijk op los. Zou het vandaag een betere dag worden? ’s Avonds blijkt van wel. Haar gebrabbel vult ons huis, we kunnen weer ontspannen en ook onze stemming klaart op. Het verbeterde humeur van Amélie werkt aanstekelijk en we dollen erop los. Wanneer haar bedtijd aangebroken is, gaat ze zonder protesteren slapen. Ik ben benieuwd hoe de nacht zal worden.

Donderdag

Dagboek-Amélie leest

Ik word wakker omdat ik naar het toilet moet. Niet omdat er een baby huilt. De tweede keer word ik wakker van de wekker. En Amélie horen we pas wanneer ik mijn haar in een staart bindt. Een heerlijke afwisseling en daar genieten we van!

’s Avonds is het alleen ik en Amélie. Ze zit bij mij in de keuken tijdens het koken, brabbelt en leest een boekje. Net wanneer ik haar pasta afgiet, begint ze een beetje te jammeren. Maar zodra ik met haar aan tafel ga zitten, is dat weer over. We maken er een gezellig onderonsje van. Zij eet pasta en gooit tomaten op de grond. Ik eet een wok met zeevruchten. Wanneer ze in bed ligt, plof ik heerlijk in de zetel met mijn boek.

Vrijdag

Dagboek-Luna in de sneeuw

Wanneer ik mijn ogen open, vraag ik me af waar de sneeuw is die ze voorspelt hadden. Maar vooral verlang ik ernaar om me nog eens te draaien. Ik begin dit lastige dagen te vinden met dat trieste weer.

De sneeuw valt uiteindelijk toch nog en tovert de wereld om in een wit wonder. Zo’n beetje sneeuw vind ik geweldig mooi om te zien.

Zaterdag

dagboek-winterwandeling

Het is poetsdag vandaag en ik slaag erin om het meest noodzakelijke in de voormiddag te doen. Dat zorgt ervoor dat we in de namiddag tijd hebben om een winterwandeling te maken. Buiten is het fris. Het vriesweer van de afgelopen dagen hangt nog in de lucht. Het zonnetje zit echter uit en dat maakt het aangenaam om buiten te zijn. Met Amélie in de buggy ga ik een frisse neus halen in het park aan het kanaal. Amélie kirt en brabbelt erop los. Ze vindt het heerlijk. Aan het water haal ik haar even uit de buggy en we kijken naar de meeuwen die op het water dobberen.

Later in de namiddag heeft Amélie het moeilijk. Ze huilt en is moe, maar kan de slaap niet vatten. De thermometer vertelt ons meteen waarom. Ons klein meisje heeft een beetje koorts. De rest van de middag kan ze niet slapen, maar we lassen een vroege bedtijd in. Ze slaapt meteen als een roosje en we horen haar de rest van de avond niet meer.

Hoe was jullie week?

(Visited 29 times, 1 visits today)

2 thoughts on “Lief Dagboek #24 | Zon en vrieskou

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge