Mindful mama

Mama heeft verlof, dacht ze

Weken had ik er naar uitgekeken. De tweede week van de paasvakantie zouden we een weekje verlof hebben. We begonnen ons weekje met een heerlijk weekendje weg. De rest van de week brachten we thuis door. Ik zou tijd maken om wat achterstallig werk in te halen. Maar vooral tijd hebben om met Amélie te spelen. En uiteraard zou ik nog wat kunnen lezen en bloggen. Lekker relaxen om weer uitgerust aan de werkweken te beginnen!

Realitycheck

Al mijn plannen werden echter aan een heuse realitycheck onderworpen. Ik had verwacht om maandag al in mijn huishouden te vliegen, maar op maandag kwamen we net terug van vakantie. Er waren dus valiezen die moesten worden uitgepakt en wassen die gedraaid moesten worden. Maar  met een kleine dreumes die rond kruipt in huis gaat dat uitpakken en opbergen allemaal niet zo vlot. Op dinsdag moest ik nog boodschappen doen om de rest van de week door te komen. Waar ik me normaal in een anderhalf uurtje klaar maak om te gaan werken, lukte het me nu niet om voor elf uur de deur uit te zijn. Zo was mijn voormiddag al om met enkel boodschappen doen. ’s Middags hadden we dan nog een afspraak met Kind en Gezin op de planning staan. Ook dat duurde allemaal wat langer dan voorzien. Het komt er dus op neer dat ik pas op woensdag, midden in ons verlof, eindelijk de tijd vond om wat achterstallig werk in te halen. Twee dagen later dan ik zelf had voorzien.

Amélie vaccinatie

Bij ons bezoek bij Kind en Gezin had Amélie twee vaccinaties gekregen. We merkten in de late namiddag al dat ze minder vrolijk was. De thermometer liet ons weten dat ons kleine meisje koorts had. Een klein meisje dat koorts heeft, heeft ook meer nood aan mama of papa. Gelukkig is de papa van Amélie een superheld, zodat deze mama wel een beetje werk kon verzetten. Amélie sliep eventjes onder een dekentje bij papa, kon door hem getroost worden en speelde een spelletje. Amélie had echter meerdere dagen last van koorts. Mama en papa wisten dus wat doen!

De kleine ontdekkingsreiziger

Met een kleine dreumes in huis valt er altijd wel wat te beleven. Tot mijn eigen grote verbazing was ik overdag zo vaak bezig met troosten, snotneuzen vegen, billen vegen en speelgoedjes langs de kant leggen dat ik ’s avonds moe in mijn sofa plofte. Verlof? Ik ben op werkdagen ’s avonds vaak niet eens zo moe!

Vakantie vieren als mama, het is een kwestie van alle ideeën die je hebt over vakantie los te laten. Voor ik een kindje had, kon ik in een voormiddag mijn huis van boven tot onder poetsen. Ik kon dan een hele middag doorbrengen met een boek in de zetel. Ik kon ’s avonds besluiten om uit te gaan eten in plaats van te koken. En mijn Lief moest zich enkel maar om zichzelf bekommeren, net als ik overigens.

Als mama heb ik ook mijn kleine meid om voor te zorgen. Haar ’s morgens aankleden neemt al makkelijk twintig minuten in beslag. Zeker sinds ze beslist heeft dat ze geen kleren aan hoeft en ook die luier overbodig is. Rondkruipen en met de tubes zalf spelen, is veel leuker.

Amélie kleine ontdekkingsreiziger

Ik heb trouwens een kleine ontdekkingsreiziger in huis. Niets is leuker dan de potten gebruiken om rond te kunnen lopen. De trap is een zeer interessant studieobject. En wat is er leuker dan de verwarmingslade van de oven open maken? Soms word ik horendol van mezelf, omdat ik meer ‘neen’ en ‘dat mag niet’ zeg dan dat ik leuke dingen vertel. Pick your battles, zeg ik dan tegen mezelf. Gooit ze de potten uit de kast? Laat maar, ik ruim het wel weer op. De oven is echter gevaarlijk en daar mag ze dan ook onder geen beding aankomen. Voor de rest laat ik mijn kleine ontdekkingsreiziger de wereld ontdekken op haar eigen manier.

Toch een klein beetje een vakantiegevoel?

Ik leek er maar niet in te slagen om dat vakantiegevoel echt te pakken te krijgen. Loslaten of accepteren wat er was lukte me maar niet. En daar sta je dan met al je mooie praatjes over mindfulness.

Mijn man begreep er niet zoveel van, want meestal slaag ik er na een dagje ofzo wel in om mijn hoofd koel te houden en te genieten van wat is. Hij herhaalde een paar keer dat ik het mocht laten gaan. Dat het uiteindelijk wel goed kwam. Ja, kleine meid was niet zo vrolijk, maar dat hoort er soms ook bij.

Het was echt weer een les in loslaten, want telkens als ik denk dat ik het wel onder de knie heb, staat er weer een nieuwe uitdaging klaar. Schrijf het van je af is een van mijn tips om los te laten. En dat doe ik bij deze dus ook.

Elk moment is een nieuwe kans. En ik grijp ze met beide handen om ondanks de onverwachte wendingen toch wat vakantiegevoel te pakken te krijgen. Ook al heeft mama dan nooit echt verlof van het mama-zijn.

 

(Visited 53 times, 3 visits today)

4 thoughts on “Mama heeft verlof, dacht ze

  1. Lastig zeg, dat het dan allemaal anders loopt dan gepland en bedacht. Ik heb hier gelukkig steeds minder last van, maar kan er soms best moeilijk mee omgaan. Laat staan met een kleine meid in huis.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge