Mindful mama

Help, de baby slaapt niet (meer)

Na maanden goed slapen, lijkt het voorbij. De baby slaapt niet goed meer. Vandaag presenteer ik jullie een heel eerlijk artikel van een vermoeide mama. De twee voorgaande dagen was ik zelf gesneuveld door een of ander virusje. Maar ook door de vermoeidheid van een klein meisje dat niet goed meer slaapt.

Van slapen als een roosje…

baby slaapt niet - Amélie

Na de eerste weken van Amélie’s leven, ging het slapen eigenlijk vrij goed. ’s Avonds viel ons kleine meisje in slaap aan de borst. Ik legde haar in de co-sleeper en we sliepen lekker de nacht door met één nachtvoeding. In week negen sliep de kleine meid plots een nachtje door. Mama en papa waren heel blij, want in week dertien moest ik terug aan het werk. Doorslapen was dus wel een fijn cadeautje. Rond een maand of vier maakte Amélie een sprongetje en begon ze terug aan de nachtvoedingen. Daar maakte ik geen probleem van. Ik nam haar gezellig bij mij in bed, zij dronk haar buikje vol en we sliepen lekker verder.

Na een maand of acht kwamen daar zelfs nachten tussen te zitten waarbij Amélie sliep van negen tot zes. Hemelse nachten en een fijne afwisseling. Mijn lichaam was het opstaan voor de nachtvoedingen al gewend. Ik had er ook geen probleem mee. Meestal was de kwestie in een half uurtje beslecht. Maar een nachtje doorslapen is best een fijn geschenk.

Ook overdag liepen de dutjes geweldig. Amélie gaf aan dat ze moe was, wij legden haar in haar park of haar bedje en zij sloot haar oogjes om een uurtje van de wereld te zijn. Gevolg: een immer vrolijke baby die veel speelde, vlot groeide en de wereld met een lach ontdekte.

… naar duivelse nachten

baby slaapt niet meer

Rond de jaarwisseling gebeurde er echter iets waar noch mama noch papa antwoord op hebben. Minstens eenmaal in de week, soms zelfs meerdere keren, wordt Amélie wakker en is ze met niets te troosten. Een voeding, luier verversen, knuffel, bij ons in bed slapen, … Het lijkt allemaal hopeloos te zijn. We zitten nachten te waken bij een ontroostbare baby. De daarop volgende nachten kan ze dan plots wel een nachtje doorslapen, maar na een paar dagen is het weer een feestje ’s nachts.

Sinds zondag lijkt het slaappatroon van ons meisje echter helemaal om zeep. Steevast rond twee uur begint ze te jammeren, wat over gaat in huilen. Ik mag haar uit bed halen, verversen, de borst geven, knuffelen, bij ons in bed nemen, … Niets helpt. Zo verliezen we makkelijk twee uur slaap per nacht.

Laten huilen is niet onze aanpak, maar toen ik de nacht van maandag op dinsdag ziek werd, heeft Amélie toch iets meer dan een uur liggen huilen. Ik vond de moed niet om uit bed te komen. Papa wilde eens testen of die theorie van laten huilen wel werkt. Maar zij viel niet in slaap. Uiteindelijk ben ik toch mijn bed uitgeraakt en ben haar gaan troosten. Die optie valt dus ook af. Ik had overigens een ontzettend overstuur meisje in mijn armen daarna. Deze zieke mama heeft nog meer afgezien met laten huilen dan met oppakken en troosten.

De zoektocht naar een aanvaardbare ‘oplossing’

baby slaapt niet - maar wel bij papa

Ten eerste heb ik de afgelopen twee dagen bijgeslapen. Met een ziek hoofd was dat ook gewoon nodig. Dus ik heb er meteen gebruik van gemaakt om een paar uurtjes in te halen. Ondertussen ging ik op zoek naar een aanvaardbare ‘oplossing’, want laten huilen is dat dus niet!

Mijn Lief kwam met de eerste optie: ik legde Amélie in haar bedje en ging bij haar zitten. Als ze huilde, gaf ik haar speen en aaide over haar bolletje. Ik heb haar verteld dat mama er nog zou zijn als ze zou wakker worden. Tegen haar gepraat over de nacht. Ik heb haar getroost en haar handje vast gehouden. Uiteindelijk is ze in slaap gesukkeld en hebben we nog een paar uur slaap kunnen pakken.

Maar aangezien ik zo onervaren ben in deze kwesties ging ik ook even op zoektocht op het internet (count facebook in) en ik stootte op dit artikel. Wat was ik opgelucht toen ik dit gelezen had. Het gedrag van mijn dochter is niet abnormaal. Ze heeft gewoon troost en liefde nodig. Ik doe niets verkeerd en er is ook niets mis met haar. Het is normaal babygedrag dat door onze maatschappij stilaan als ‘abnormaal’ werd. Dit is een fase en ooit zal het over gaan (de vraag is alleen: wanneer?).

Dat betekent niet dat het niet minder lastig is allemaal. En waarschijnlijk ga ik de volgende nachten dat ik wakker lig met haar ook vervloeken. Maar het mantra ‘het is een fase’ zal door mijn hoofd blijven razen. En hopelijk vind ik de rust en de kalmte om haar in haar behoeften te voorzien. Lieve kleine meid, hoewel ik niet van gebroken nachten houd, blijf ik wel van jou houden.

To be continued.

Wie heeft de gouden tip om gebroken nachten te overleven?

(Visited 43 times, 1 visits today)

4 thoughts on “Help, de baby slaapt niet (meer)

  1. Geen tips. Ik slaap met oordopjes ivm ernstig snurkende man die ook heel gemakkelijk in slaap valt. Als de meiden dus ’s nachts huilden dan was hij degene die er naar toe ging. Maar we hebben vooral het geluk gehad dat de meiden over het algemeen de nachten goed sliepen.
    Sterkte.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge