Zwart

Zwart

Net als je denkt dat het goed met je gaat, moet er iets mis lopen. Dan eindig je als een klein hoopje ellende op de vloer van je badkamer. Of in de hoek van je slaapkamer. Net op dat moment komt de innerlijke pijn als een scherp mes op je af. Je hebt zin om het uit te schreeuwen, maar wilt niet dat de wereld het weet. Je hebt zin om het weg te moffelen, maar dat kan je niet. Dus verberg je jezelf voor de buitenwereld. Dan eindig je op de vloer in je badkamer of het hoekje van je slaapkamer.

Terwijl ik gisteren nog schreef dat ik steeds meer vond van mezelf dat ik me op mijn eigen mening kon baseren, gebeurden er gisteren allemaal dingen waardoor ik weer een rotgevoel had over mezelf.

Het resultaat was dat ik eerst overstelpt werd door de angst dat ik weer niet goed genoeg zou zijn. Ik was ervan overtuigd dat ik niet de juiste persoon was voor mijn Lief. Hoe meer de gedachten zich opstapelden in mijn hoofd, hoe meer ik er zelfs van overtuigd was dat hij er ook zo over dacht. ‘We zouden beter geen huis kopen samen,’ dacht ik, ‘dit loopt toch slecht af. Zo kan het niet verder gaan. Wie is er nu iets met een vrouw die om de zoveel maanden als een kaartenhuisje in elkaar stuikt omdat ze zichzelf niet onder controle heeft.’

Toen ik hem vertelde hoe ik erover dacht, nadat hij mij al huilend in de badkamer had aangetroffen, was hij verontwaardigd dat ik dat dacht. Het is wel al vaker zo gegaan: ik zeg dat ik niet goed genoeg ben en hij zegt dat ik moet ophouden met dat te denken want dat het niet waar is.

Misschien is het niet waar, maar ik kan niet zomaar ophouden met denken dat ik niet goed genoeg ben. Ik ben niet goed genoeg voor mijn werk, ik ben niet goed genoeg om mee te werken in de coven, ik ben niet goed genoeg voor het project dat we net aan het opstarten zijn, ik slaag er niet in om mijn mindfulnessoefeningen goed te doen en mijn vrienden hebben ook al niets aan me: ik ben gewoon in niets goed genoeg. Dat is het zwarte monster dat in mijn leeft, dat ik nog steeds niet heb kunnen verslaan en waar ik niet van weet of het ooit zal verdwijnen. Want eigenlijk weet ik ergens wel dat ik goed ben. En soms moet goed maar goed genoeg zijn. Alleen nemen de zwarte gedachten het soms van mij over. Dan wil ik stoppen met eten, stoppen met werken, stoppen met mijn relatie en in mijn bed gaan liggen met de lakens over mijn hoofd zodat ik de wereld niet meer in de ogen hoef te kijken.

En misschien, heel misschien, heb ik gewoon het licht nog niet gezien, de methode nog niet gevonden om me eens voor een langere periode echt goed te voelen. Maar vandaag weerspiegelt de grijze hemel mijn humeur gewoon. De zin om te vechten, voor de zoveelste keer, is ver te zoeken. Dus grijp ik terug naar de enige leuze die mij altijd weer weet verder te krijgen en schrijf ze op een post-it om het vandaag niet te vergeten: IMG_20141029_104511

(Visited 32 times, 1 visits today)

6 Replies to “Zwart”

      1. Vind ik ook. Als ik mij niet vergis heb ik hem van de film “The Best Exotic Marigold Hotel”. Fantastische film om te zien als het buiten weer is zoals nu. Een film die gaat over de levens van gewone mensen die samen komen op een vrij buitengewone manier.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: