Zusterliefde

Clichés als ‘een kind alleen is egoïstischer’ vliegen me wel eens rond de oren wanneer ik me in gesprekken over kinderen meng. Zelf ben ik nog niet gezegend met deze wonderen, maar dat belet mij natuurlijk niet om weg te dromen over de exemplaren die ik zelf ooit zal hebben. Het moederschap is iets waar ik bewust over nadenk.

Dat kinderen zonder broers of zussen egoïstischer zijn, zou ik durven betwijfelen. In hun leven hebben zij tenslotte meer dan genoeg kansen om hun sociale competenties te ontwikkelen. Zeker in de maatschappij zoals wij ze kennen waar beide ouders moeten werken en kinderen vaak al voor hun peutertijd hun dagen slijten in een crèche.

Wat in mijn hoofd schiet als ik over mijn nageslacht denk, is niet hoe egoïstisch of sociaal zij zullen zijn, maar wel de band die ik met mijn zussen heb. Zusterliefde is met niets te vergelijken. Het valt nog moeilijker te omschrijven van de vorm van lucht en de kleur van gas. Je kan het niet grijpen, vast pakken of begrijpen als je het zelf niet kent. Zelf heb ik geen broers en ik zal dan ook nooit de band begrijpen die er tussen broers of broer en zus bestaat, maar de band tussen zussen begrijp ik wel.

zusterliefde

In het verleden had ik altijd gedacht dat ik en mijn zussen onafscheidelijk zouden zijn. In het weekend zouden we bij elkaar op de koffie komen en tijdens de solden zouden we de winkelstraten afschuimen. We zouden samen feestjes onveilig maken. Als ik in een leuke tent op de dansvloer stond, bedacht ik toch minstens een keer op de avond dat ik mijn drie jaar jongere zus hier echt eens mee naartoe moest nemen als ze eindelijk de grens van zestien had bereikt. Soms droomde ik weg over hoe ik mijn acht jaar jongere zus het uitgaansleven zou leren kennen.

Met K. heb ik nog op de dansvloer gestaan. Het glas werd geheven op het nieuwe jaar ergens in een café in Gent en we hebben menig cocktail weg gewerkt in de Mosquito Coast. Haar vriendinnen kwamen mee met mijn vriendinnen en als ik oude vrienden van haar zie, begroeten mij die vaak nog enthousiast.

De afstand nadat ik met mijn Lief ging samen wonen en een aantal gebeurtenissen rond de periode dat ik mijn Lief leerde kennen, zorgden ervoor dat mijn zussen en ik een heel andere band kregen dan ik altijd in gedachten had gehad. Dat is altijd moeilijk voor mij geweest en ik wist niet hoe ik de situatie kon veranderen.

Het leven kan soms raar lopen, maar het berichtje dat ik iets meer dan een week geleden kreeg, roerde mij wel tot tranen. Ik besefte niet dat ze mijn blog lazen. Ergens was er wel een vermoeden, maar zeker weten deed ik niet. Tot die bewuste zaterdagmiddag. Wat ik op het scherm van mijn smartphone las, overtrof alle verwachtingen die ik had. Het deed al mijn pogingen om dat toekomstbeeld te verwezenlijken in het niet verdwijnen.

Wat zussen elkaar met een paar woorden kunnen vertellen, verdwijnt in het niet bij een goede vriendschap. Waarom zoeken naar een hartsvriendin als mijn moeder mij er twee cadeau heeft gedaan?

(Visited 325 times, 1 visits today)

8 thoughts on “Zusterliefde

  1. Ik kom ook erg goed overeen met mijn zussen – nog niet op de manier zoals jij het beschrijft, maar we helpen elkaar wel als dat nodig is. Dit weekend was mijn zus bijvoorbeeld ziek en heb ik haar een potje eten gebracht, zo’n zaken. Ik hoorde onlangs overigens nog andere verhalen, over zussen die elkaar verwensen of die elkaar gewoon volkomen negeren… Ik mag er niet aan denken dat de situatie zo zou zijn.
    LiseD onlangs geplaatst…Een dromerige voormiddagMy Profile

    1. Dat zijn moeilijke situaties. Al eens gevraagd naar haar motivatie om die goede band uit de weg te gaan?
      Ik begrijp wel dat als je pogingen op niets uitdraaien, je ook niet meteen meer de moeite wilt doen…

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge