zoektocht naar geluk

Zoektocht naar geluk | Nagy en de systeemtheorie

Een tijdje geleden schreef ik een stuk over gelukkig zijn en mijn weg daar naartoe. Toen heb ik niet uitgebreid beschreven hoe ik uiteindelijk gekomen ben waar ik op dit moment sta. Het stuk was net geschreven en gepubliceerd toen zich stilaan een idee vormde om het eens uitgebreider te hebben over het pad dat ik bewandeld heb om te komen waar ik nu ben. Ik ben in eerste instantie trots dat ik al die stappen heb genomen, maar graag inspireer ik op die manier ook andere mensen om hun verhaal een andere wending te geven. Of misschien zelfs om hun verhaal te delen. Welkom in mijn zoektocht naar geluk. Ik heb behoorlijk nagedacht over wat ik wel en niet zou schrijven, ook om de privacy van familie en vrienden niet teveel te schenden. Ik heb dus geprobeerd om dit op een integere manier te schrijven en hoop hier niemand mee te kwetsen of voor de borst te stoten. Reacties zijn altijd welkom hieronder of via mail (zie contactpagina). Vandaag vertel ik meer over een aantal technieken die gebruikt werden tijdens onze sessies waardoor ik veel inzicht kreeg in mijn eigen situatie.

Vaak hebben mensen die therapie volgen geen idee waar hun psycholoog mee bezig is. Daarmee wil ik niet zeggen dat ze niet op een goed pad zijn, maar de theorieën en technieken die achter de therapie zitten, daar begrijpen ze niets van. Bij mij was dat anders. Ik had een enorme interesse in psychologie en kreeg veel mee in mijn opleiding als leerkracht. Daarna volgde ik een bachelor in sociaal werk waar nog meer psychologie aan te pas kwam. Nagy is een wetenschapper, de systeemtheorie is een wetenschappelijke theorie. Beiden hebben een heel grote rol gespeeld in mijn therapie.

Systeemtheorie

De systeemtheorie is een wetenschappelijke theorie die op vele wetenschappelijke vlakken een invloed heeft. Centraal staat het gedachtengoed dat geen wezen/voorwerp op zich staat. Ze maken allemaal deel uit van een systeem. In dat systeem zijn er bepaalde manieren van omgang en communicatie. Verander een element en het volledige systeem zal aan die verandering onderhevig zijn. Denk maar aan een biotoop waar een roofdier binnen gebracht wordt dat er normaal niet hoort.

In de psychologie worden gezinnen en families aanschouwt als systemen. Als een persoon in het gezin therapie ondergaat, is het belangrijk om de andere leden ook op te volgen. Een verandering van een persoon kan namelijk het systeem van het gehele gezin beïnvloeden en uit balans brengen.

Nagy

Nagy was een Hongaars psychiater en psychotherapeut. Vanuit zijn ervaring als psychiater aan het  Eastern Pennsylvania Psychiatric Institute ontwikkelde hij een theorie en therapievorm ook wel bekend als de contextuele therapie. In deze vorm van psychotherapie zal men tijdens de behandeling van de patiënt ook zoveel mogelijk de familie betrekken. Nagy was er namelijk van overtuigd dat de troost en ondersteuning die familie aan de patiënt geeft, alsook het wederzijds vertrouwen, ervoor zorgde dat de band tussen familieleden versterkt werd en op die manier niet alleen een grote rol speelden in de verbetering van de patiënt, maar ook de families samen hield gedurende de behandeling.

Voor Nagy werden mensen bepaald volgens hun relaties. Mensen kunnen keuzes maken in die relaties, maar je kan een mens er nooit helemaal van loskoppelen. Hoe een relatie verloopt, hoe de verhoudingen binnen die relatie zijn, bepalen hoe de persoon in kwestie zal zijn. In de contextuele therapie gaat men op zoek naar wat helpend kan zijn om het probleem aan te pakken waarbij de existentiële relaties van de patiënt en zijn context bekeken worden. Gevoelens van onrecht en verdienste worden zichtbaar gemaakt, omdat Nagy gelooft in de balans van geven en nemen binnen relaties.

zoektocht naar geluk nagy

In de praktijk…

Voor mij was deze therapie heel bepalend, omdat een deel van mijn problematiek afkomstig was van het functioneren van ons gezin. Nagy spreekt onder andere van ‘onrecht’ en ‘rekeningen’ die vereffend moeten worden. De manier waarop deze psychiater naar gezinnen kijkt, heeft mij geholpen om het gedrag van mijn ouders veel beter te begrijpen en te plaatsen.

Een van de oefeningen die ik bij Katrien deed, was een opstelling maken met Lego waarbij ik elk lid van het gezin een plaats moest geven in de ruimte. De verschillende plaatsen worden bepaald door de emotionele binding die je met die persoon hebt. Wie dichtbij staat, daar heb je een goede band mee en staat ook figuurlijk dicht bij jou. Hetzelfde voor wie verder staat. Maar ook belangrijk is of de verschillende personen naar elkaar kijken, hoe zij tegenover elkaar staan, kijkt een persoon weg terwijl een ander wel naar die persoon kijkt, is het een ronde, vierkante of driehoekige opstelling. In eerste instantie mocht ik de verschillende poppetjes plaatsen waar ik dat wilde. Daarna begon Katrien vragen te stellen en veranderde de opstelling naar mate het gesprek vorderde. Door deze oefening kon ik inzien hoe bepaalde relaties in het gezin liepen. Maar ook besefte ik dat sommige zaken wel heel vreemd verliepen. De laatste vraag: hoe zou jij willen dat deze opstelling eruit zag, was waarschijnlijk nog de meest confronterende. De werkelijkheid lag namelijk mijlen ver af van mijn wens.

Een familieopstelling (Mindjoy schreef daar reeds twee heel goede stukjes over: de theorie en haar ervaring) is ook een techniek die ik in een andere context heb gedaan, omdat dit ook aansloot bij de ervaring die ik had bij mijn therapie. Ook deze heeft mij zeer geholpen om uiteindelijk de stap te zetten die ik nooit had verwacht: mijn ouders vergeven.

Verbondenheid en relaties aangaan

In het verleden was mijn vertrouwen op vlak van relaties met mensen (pestgedrag, ongewenste intimiteiten en ‘misbruik’) zo vaak geschaad dat ik niet meer geloofde in de liefde. Mijn ouders waren daar nu ook geen schoolvoorbeeld van, dus als ik er al in geloofde dan had het leven mij alvast een goede poging gedaan om mij het tegendeel te bewijzen.

Ik kan met alle eerlijkheid zeggen dat op het moment dat ik bij Katrien binnen stapte, ik maar een persoon echt in mijn leven toeliet. Een vriendin die nog steeds heel dierbaar voor me is, al zien we elkaar – omwille van de afstand – niet zo vaak meer. Ik liet niemand anders toe. Geen echte vrienden, geen lief en bitter weinig kennissen. Ik had wel een aantal studiegenoten, maar die personen zag ik op geen enkele manier los van mijn studie.

Door inzicht te krijgen in relaties, hoe mensen relaties opbouwen, ze onderhouden en een aantal sociale regels te leren hanteren, begon ik terug een beetje vertrouwen op te bouwen in mijn medemens. Het klinkt misschien gek hoe theorie een mens kan laten inzien dat verbondenheid een van de belangrijkste aspecten in je leven kan zijn, maar op dat moment was ik eigenlijk afgesloten van elk gevoel. Zoals ik al eerder schreef, had ik alle gevoelens naar de achtergrond verbannen en een heuse muur opgebouwd.

Maar Brené Brown omschrijft het mooi, je hebt gevoel nodig om werkelijk verbondenheid op te bouwen. Verbondenheid ervaar je als je zonder oordeel de ander kan waarderen, als je kan geven en nemen. Het was een moeilijke les om te leren, eentje die maar binnen kon komen door de theorie van Nagy en systemen. Pas dan begon ik waarde te zien in het afbreken van de muur en het aangaan van relaties. Pas dan kon ik me laten overspoelen door de golf van emoties, omdat ik wist dat ik kon leren zwemmen!

Lees hier de vorige stukjes.

(Visited 230 times, 1 visits today)

1 thought on “Zoektocht naar geluk | Nagy en de systeemtheorie

  1. Pijnlijk en lastig om te merken hoe steeds alles terug te voeren valt op vroeger he… Herkenbaar 🙂 En ook dat je eerlijk wil zijn op je blog maar ook weer geen mensen wil kwetsen… Theorie en therapie helpen mij ook. Eens ik iets begrijp kan ik er ook beter met aan de slag. en elk boek van Brené is een bijbel voor mij 🙂 Succes nog!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge