zoektocht naar geluk

Zoektocht naar geluk | er is toch niets mis met jou?

Een tijdje geleden schreef ik een stuk over gelukkig zijn en mijn weg daar naartoe. Toen heb ik niet uitgebreid beschreven hoe ik uiteindelijk gekomen ben waar ik op dit moment sta. Het stuk was net geschreven en gepubliceerd toen zich stilaan een idee vormde om het eens uitgebreider te hebben over het pad dat ik bewandeld heb om te komen waar ik nu ben. Ik ben in eerste instantie trots dat ik al die stappen heb genomen, maar graag inspireer ik op die manier ook andere mensen om hun verhaal een andere wending te geven. Of misschien zelfs om hun verhaal te delen. Welkom in mijn zoektocht naar geluk. Ik heb behoorlijk nagedacht over wat ik wel en niet zou schrijven, ook om de privacy van familie en vrienden niet teveel te schenden. Ik heb dus geprobeerd om dit op een integere manier te schrijven en hoop hier niemand mee te kwetsen of voor de borst te stoten. Reacties zijn altijd welkom hieronder of via mail (zie contactpagina). Omdat ik het gevoel heb dat mijn probleem nog steeds niet opgelost is, ga ik opnieuw op zoek naar hulp, maar deze keer kies ik radicaal voor een ander pad!

Het spirituele pad van de heks leerde mij een heleboel. Ik had prachtige ervaringen en momenten, alleen bleek dat niet genoeg… In het onderwijs werd ik weer teleur gesteld. Deze keer werd ik ontslagen, maar ik voelde voor de eerste keer kwaadheid over het onrecht dat mij werd aangedaan. Er werd mij namelijk op de avond voor de paasvakantie verteld dat mijn contract was veranderd en niet liep tot het einde van het schooljaar. Of ik een verlenging zou krijgen, wist men niet. De verlenging kwam er niet, maar gelukkig vond ik vrij snel ander werk. Werk in de afvaladministratie, maar vooral werk dat mij zou uitdagen om meer uit mezelf te halen dan ik tot dan toe had gedaan.

De winterperiode was weer zwaar. Het gebrek aan licht werkt elke winter weer op mijn gemoed. Ik ben moe, heb veel slaap nodig, maar ik voelde me ook steeds ongelukkiger worden over mijn leven en hoe het er voor stond met mijn job. Ik begon me weer vragen te stellen, maar de schrik om te veranderen zat er goed in. Ik had ondertussen al zoveel dingen gedaan. Mijn Lief maakte zich zorgen en sprak zich uit: dit gaat enorm veel lijken op de periode dat je bij de jeugddienst werkte, zei hij. Alle fut was eruit. Ik had maar in weinig dingen zin meer. En dus begon het alarm in mijn hoofd ook stilaan af te gaan.

In februari meldde ik mij aan bij het CAW (centrum voor algemeen welzijnswerk) in mijn woonplaats. De dame die mij als eerste te woord stond, stelde mij een paar vragen om te kunnen inschatten welke hulp ik nodig had. Ze maakte zich door mijn beschrijving van mijn gevoelens en mijn problematiek in eerste instantie ook toch wel wat zorgen. “Dat klinkt niet zo goed,” zei ze, “beste dat je je hier aanmeldt.” Maar toen stelde ze me de vraag wanneer ik kon langskomen. Aangezien ik nog werkte, gaf ik dat ook aan, dat overdag een moeilijke periode was. “Maar als je nog werkt, dan kan het niet zo erg zijn. Je zou niet meer werken als je depressief was.”

De intake verliep vrij goed, de psycholoog was heel begrijpend en wilde mijn probleem zelf aanpakken. Dat was fijn, omdat ik dan mijn verhaal niet meerdere keren moest doen. Na een tweetal gesprekken besloot de psycholoog: “Er is helemaal niets mis met jou.” Wat was dat fijn om te horen! Zo ontzettend fijn! We besloten om samen aan de slag te gaan om mijn melancholische aard te counteren. Het waren mijn gedachten die mij in een neerwaartse spiraal stuurden. Mijn gevoelens namen mij over. We gingen aan de slag met de vermeende gedachten die anderen over mij zouden hebben. En ik kreeg talloze tips om op moeilijke dagen toch lichtpuntjes te vinden. Er was helemaal niets mis met mij!

Mijn heksenzusters en -broers vervolmaakten de stappen die ik moest zetten. In het Hemelvaartweekend was er een vierdaagse bijeenkomst waarbij we ons volledig onderdompelden in de wereld van spiritualiteit. Ik ben zelden zo diep geweest en zelden zo goed geholpen door mensen. Toen ik terug kwam van die vierdaagse had ik het gevoel dat ik de wereld aankon. Er was een schakelaar omgegaan. Een heel belangrijke schakelaar. Eentje die het begin aankondigde van acceptatie en liefde.

niets mis

Lees hier de vorige stukjes.

(Visited 84 times, 1 visits today)

4 thoughts on “Zoektocht naar geluk | er is toch niets mis met jou?

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge