relatie

Zoektocht naar geluk | En mijn relatie dan?

Mijn Lief is mijn grootste steun en toeverlaat geweest in alle jaren dat ik met mezelf geworsteld heb. Hij is in mijn leven gekomen in een heel moeilijke periode en heeft dat ook geweten. Samen hebben we heel wat van de moeilijke watertjes doorzwommen. Hij heeft zich met stijl van zijn taak gekweten. Mijn burn-out en neiging tot melancholie hebben echter ook op onze relatie gewogen, zwaar en minder zwaar…

Wanneer ik een moeilijk moment heb, ben ik iemand die vervalt in een kluizenaarsleven. Ik sluit me het liefste op in mijn huis, duik de zetel in met een deken over mijn hoofd en vergeet het liefste de hele wereld. Dat wil zeggen dat ik mezelf ook emotioneel volledig afsluit voor de mensen in mijn omgeving en vooral voor zij die me het dichtste nabij staan. Ook voor mijn Lief dus.

Goede gesprekken zijn op dat moment ver te zoeken. Elke poging tot toenadering vervalt bij mij in ruzie. Dat is een eenvoudige manier om de mensen die dicht bij mij willen komen op een afstand te houden. Gesnauw is geen uitzondering, ik schud knuffels gewoon van me af en zit met een lege blik in mijn ogen een andere kant op te kijken wanneer mensen een gesprek met mij proberen aan te knopen.

Het is vast niet heel moeilijk om je voor te stellen dat ook fysiek contact totaal uitgesloten is tijdens zo’n periodes. Intimiteit is geen optie voor mij. Ook lichamelijk sluit ik mij op zo’n moment gewoon volledig af.

Het masker opzetten waardoor het voor mensen lijkt alsof alles goed is, is voor mij een tweeden natuur geworden. Al kruip ik liever weg in mijn zetel met een boek of zelfs met een film (en ondertussen weten jullie ook dat dat een uitzondering is). Soms ga ik uit, vul ik mijn dagen met allerlei activiteiten en kijken mensen vol bewondering toe hoe ik het allemaal bolwerk. Dat waren de momenten waarop het eigenlijk helemaal niet goed ging. De activiteiten waren manieren om te vluchten, strategieën zodat ik kan omgaan met de golf aan emoties die onder mijn masker stromen. En met dat masker ben ik zodanig goed dat ik zelfs mezelf voor de gek kan houden. De enige symptomen waaraan ik dan herken dat het eigenlijk niet zo goed gaat, is dat de intimiteit in onze relatie ontbreekt.

De zoektocht naar geluk is nooit alleen een zoektocht naar geluk voor mezelf geweest. Het is ook een zoektocht naar een fijne relatie geweest, een zoektocht naar het bieden van een fijne thuis voor mijn Lief en een zoektocht naar mezelf zijn in verbondenheid met al mijn dierbaren. Het is nooit makkelijk geweest, maar wat ben ik iedereen dankbaar die mij altijd krediet heeft gegeven. Hoe moeilijk het ook ging, sommige mensen zijn altijd blijven terugkomen… en dat maakt hen ontzettend waardevol voor mij!

je komt altijd terug

(Visited 86 times, 1 visits today)

1 thought on “Zoektocht naar geluk | En mijn relatie dan?

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge