zoektocht naar geluk

Zoektocht naar geluk | blijven zoeken

Een tijdje geleden schreef ik een stuk over gelukkig zijn en mijn weg daar naartoe. Toen heb ik niet uitgebreid beschreven hoe ik uiteindelijk gekomen ben waar ik op dit moment sta. Het stuk was net geschreven en gepubliceerd toen zich stilaan een idee vormde om het eens uitgebreider te hebben over het pad dat ik bewandeld heb om te komen waar ik nu ben. Ik ben in eerste instantie trots dat ik al die stappen heb genomen, maar graag inspireer ik op die manier ook andere mensen om hun verhaal een andere wending te geven. Of misschien zelfs om hun verhaal te delen. Welkom in mijn zoektocht naar geluk. Ik heb behoorlijk nagedacht over wat ik wel en niet zou schrijven, ook om de privacy van familie en vrienden niet teveel te schenden. Ik heb dus geprobeerd om dit op een integere manier te schrijven en hoop hier niemand mee te kwetsen of voor de borst te stoten. Reacties zijn altijd welkom hieronder of via mail (zie contactpagina). Na een minder goede ervaring ga ik met mezelf aan de slag. Ik wil iets veranderen aan mijn zwaarmoedige buien en hun grillen!

periode tussen psych 2 en psych 3: hulpgroepen op internet, spirituele groei, op zoek naar mijn eigen pad. Ik start in een coven en ontdek hoe persoonlijke groei daar ontzettend belangrijk is. Maar ik slaag er niet in om zelf iets ter veranderen aan de zwaarmoedige buien; ze blijven komen.

Het was bijna huilend dat ik mij aanmeldde in het interimkantoor. Ik had drie maanden naar ander werk gezocht, terwijl ik mijn opzegperiode uitdeed. Daarna had ik nog twee maanden naar werk gezocht. Ik wilde graag verder in de sociale sector of eventueel in het onderwijs, de richtingen waarvoor ik gestudeerd had. Maar hoewel ik regelmatig op gesprek mocht gaan, kwam er uiteindelijk nooit iets uit de bus. Vrij snel werd mij via het interimkantoor werk aangeboden, mocht ik op gesprek en kreeg ik uiteindelijk de bevestiging dat ik mocht starten. Geen sociaal werk, maar een administratieve job die bovendien onder het niveau lag waarin in had gestudeerd. Maar ik had werk en ik geloofde dat alles beter zou worden.

Dat was een leugentje dat ik mezelf wijs maakte. In datzelfde jaar ging ik nog twee keer op zoek naar ander werk. Een keer omdat ik die administratieve job eigenlijk te eenvoudig vond en me algauw ging vervelen. Na een paar sollicitatierondes mocht ik starten als uitzendconsulente waar ik ontzettend teleur gesteld werd in de interimsector. De baan was heel commercieel en ik slaagde er niet in om de cijfers te halen die ik moest halen, wat me ontzettend frustreerde. Ik nam er na zes maanden ontslag zonder uitzicht op een andere job. In de periode tussen mijn functie als uitzendconsulente en mijn volgende job waarbij ik de kans kreeg om in het onderwijs te beginnen, voelde ik me hopeloos verloren. En ik moest toegeven dat ik geen stap verder was dan toen ik me aanmeldde bij de psycholoog.

Dus ging ik weer op zoek. Ik was vrij actief op internetfora en facebookgroepen. Ik las er vanalles over de dingen die met mijn ‘probleem’ te maken konden hebben. De zwaarmoedige buien hadden het voordeel dat ik heel vlot stukjes uit mijn vingers kreeg die ik publiceerde op mijn eigen blog, ‘Happiness is a state of mind’. Ik begon me te verdiepen in zelfhulpboeken, spirituele geschriften en vond uiteindelijk mijn weg naar een coven. Eind 2012 nam ik contact op met een wicca om haar te vragen of ik me kon aansluiten bij haar coven. Ondanks de grote hoeveelheid leerlingen die ze op dat moment had, was ze bereid mij te ontmoeten en hielp me met mijn eerste stappen op het pad van de wicca. Steeds meer begon ik te beseffen dat de religie die veel mensen raar bekeken, deel van mij was en dat ik me hier gewoon ontzettend goed bij voelde. Ik zou niet in het openbaar toegeven dat ik heks was, maar ik kon het voor mezelf accepteren.

En daar was de eerste stap van het ‘accepteren van mezelf’. De gevechten binnenin mij vonden nog steeds plaats, maar een deel van mezelf kreeg een eigen belangrijke plaats. Ik begon te beseffen dat ik gewoon ben, wie ik ben…

blijven zoeken

Lees hier de vorige stukjes.

(Visited 145 times, 1 visits today)

4 thoughts on “Zoektocht naar geluk | blijven zoeken

  1. Hoe mooi, dat ook jij jezelf direct kon vinden in de wicca, de strijd daarmee ken ik niet, ik las, voelde en wist, moest lachen, ja, ik had mijzelf in dat opzicht gevonden en de weg naar genezing startte als vanzelf, net als bij jou.

    Ik ben erg blij dat ook jij daarin je ei kwijt kon en kunt.

    Brightest Blessings <3
    Morgaine onlangs geplaatst…Tweet Twitter TweetMy Profile

    1. Die strijd lag bij mij vooral in het feit dat ik altijd heel rationeel ingesteld ben geweest en voor mij klopte het niet dat ik plots zou geloven in gevoelsmatige dingen.

  2. Het is weer eens prachtig verwoord. Jouw struggelingen met het accepteren van wicca herken ik niet helemaal. Het rolde hier vrij vanzelf. Wel heel mooi dat je een coven vond die je mee op sleeptouw heeft genomen. Naar die kans zoek ik momenteel zelf nog…
    Loïs onlangs geplaatst…Maan van DankbaarheidMy Profile

    1. De strijd lag bij mezelf, in mezelf eigenlijk, zoals ik al antwoordde bij Morgaine. Ik hoop dat je een coven vindt bij jou in de buurt, want het is echt een fijn gegeven en een meerwaarde (vind ik zelf :))

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge